పర్ణశాల

షూటింగ్ ముచ్చట్లు : ఆదిలోనే హంసపాదు

2012-01-27T14:52:00.000+05:30

డిసెంబర్ 9,2011

ఎనిమిదికి షాట్ పెట్టాలనుకుంటే, అందరూ వచ్చేసరికీ తొమ్మిదయ్యింది. బ్రేక్ ఫాస్ట్ చేస్తుండగా, అప్పటికే మేకప్ పూర్తయిన హీరోయిన్ కి కాస్ట్యూమ్స్ ఇచ్చాం. ఉన్న రెండు ఛేంజెస్ లో అతిముఖ్యమైన బెడ్రూం సీన్స్ కి సంబంధించిన చీర అది.

కాస్సేపటికి నాకు పిలుపొచ్చింది.
"మీ స్కిప్టులోని అవసరాలకి, మీరు స్కెచ్ లో చూపించిన లుక్ కి ఈ చీర సరిపోతుందా?" అంటూ నాచేతికి చీర యిచ్చింది స్వప్న(రమ).
చీర మెటీరియల్ బాగుంది. కట్టుకుంటే స్వప్నకూ బాగుంటుంది. కానీ రమ పాత్రకు, ఆ పాత్ర తీరుకు, నేను చూపించాలనుకున్న విధానానికీ, కెమెరాకూ నప్పని కలర్, మెటీరియల్ లో ఉంది. ఒక్కసారిగా ఏంచెయ్యాలో తోచలేదు.

కమలాకర్ లైటింగ్ సెట్ చేసుకుంటున్నారు. అజయ్, శ్రీనాథ్, శ్రీకాంత్, అరవింద్ సెట్ అరేంజ్ చేస్తున్నారు. హరి స్టిల్స్ తీస్తున్నాడు. కాస్ట్యూమ్స్ లో తేడా వచ్చేసిందింది. ఎలా షూటింగ్ మొదలుపెట్టాలో తెలీదు.

పవిత్రం కి ఏదో ఆలోచన వచ్చి
"నీ దగ్గర ఏమైనా చీరలున్నాయా" అని స్వప్ననే అడిగాడు.
"మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే తెస్తాను. కొన్ని ఆప్షన్స్ ఉండొచ్చు." అంది స్వప్న నన్ను చూసి.
అప్పటికే నాలో ఏదో టెన్షన్. ఆదిలోనే హంసపాదా అనే ఫీలింగ్. అప్పటివరకూ ఉన్న మొండితనం ఎక్కడో సడలిన భావన.

"సరే" అన్నాను నెమ్మదిగా.

మోహన్ కార్ అరేంజ్ చేసాడు. స్వప్న పవిత్రం చీరలు తేవడానికి కృష్ణానగర్ బహల్దేరారు. మోహన్ కూడా నేనూ మా ఇంట్లో ఏమైనా చీరలున్నాయేమో తీసుకువస్తానని వెళ్లాడు. అప్పుడు సమయం దాదాపు 10 గంటలు.

ఏదో టెన్షన్. వచ్చే చీర ఎలా ఉంటుందో తెలీదు. నేను అనుకున్న విజన్ ఏమిటో మర్చిపోయాను. హీరోయిన్ ఎలా ఉంటే బాగుంటుందని నేను ఆలోచించిన ఊహకు మసకేసింది.
హరి, శ్యాం తమ కెమెరాలకు పని చెప్పారు. ఏవేవో స్టిల్స్ తీస్తూ వచ్చారు.
కొంత ఆటవిడుపు. హరి నా ఫోటోలూ కొన్ని తీశాడు.

గంటలో మోహన్ వచ్చాడు. వెంటవెంటనే ఒక పెద్ద బ్యాగ్ తో స్వప్న-పవిత్రం. బ్యాగ్ లోంచీ చీరలు తీసి చూపించింది. వాటిల్లో రెండు ఈ చేంజ్ ఓవర్ కోసం చెప్పాను. అంతలో ఆ చీరల మధ్య మరో చీర కనిపించింది.
"ఇది రెండో చేంజ్ ఓవర్ కి" అని చెప్పాను.
స్వప్న విచిత్రంగా చూసి. "ఇంకో చీర బానే ఉందిగా" అంది.
"లేదు. ఇది ఇంకా బాగుంటుంది. రెడీ అయ్యిరండి" అని చెప్పేసి కమలాకర్ గారి దగ్గరికి వెళ్ళాను.
అప్పటికి లైటింగ్ అయిపోయింది. చక్రధర్ తో చర్చించి, ఫ్రేమ్ చూసుకున్నా.
స్వప్న వచ్చింది. నేను అనుకున్నదానికన్నా ఇప్పుడే ‘రమ’ నా కళ్ళముందు క్లియర్గా కనిపించింది.

ఫస్ట్ షాట్ తీశాం....

****

ఎడారివర్షం - లఘుచిత్రం

2011-12-27T17:50:00.001+05:30

తెలుగు ఇండిపెండెంట్ సినిమా పేరుతో మొదలుపెట్టిన ఒక ఫేస్ బుక్ గ్రూప్ ద్వారా కో-ఆపరేటివ్/కొలాబరేటివ్ సినిమా ప్రయత్నం హైదరాబాద్ లో మొదలయ్యింది. మొదటి యత్నంగా గ్రూప్ మెంబర్స్ నిర్మాణతలో నా దర్శకత్వంలో "ఎడారివర్షం" అనే ముఫై నిమిషాల లఘుచిత్రం నిర్మించడం జరిగింది. ఆ లఘుచిత్రం ప్రోమో మీ కోసం...

****

మాయావతి జిందాబాద్ !

2011-10-15T19:32:00.000+05:30

బృహత్తర నిర్మాణాలే వారసత్వాలుగా గుర్తించే భారతదేశంలో, ప్రభుత్వం డబ్బుతో పార్కుల నిర్మాణం. దళితబాంధవుల విగ్రహాల నిర్మాణం చేసినందుకు మాయావతిని ఖండించాలట. ఎందుకు ఖండించాలో నాకు అర్థం కావడం లేదు. విగ్రహాల నిర్మాణం చెయ్యని పార్టీ ఏది? నాయకుల్ని చిరస్మరణీయులు చెయ్యడానికి ఎయిర్పోర్టులకి, రోడ్లకీ, పార్కులకీ, భవనాలకూ పేర్లుపెట్టని రాష్ట్రం ఏది? అవన్నీ పబ్లిక్ డబ్బులతో జరగలేదా?! ట్యాంక్ బండ్ మీద విగ్రహాలెందుకు? హుస్సేన్ సాగర్ లో బుద్దుడెందుకు? అది మాత్రం ట్యాక్స్ పేయర్ డబ్బుకాదా?!

మాయావతి చాలా మందికి నచ్చదు. తను బాహాటంగా చేసే వెల్త్ డిస్ప్లే అస్సలు నచ్చదు. నిజమే... బాత్రూముల్లో మాత్రమే బంగారు కమోడ్లు పెట్టుకునే నాగరికులుండే లోకంలో బాహాటంగా వెయ్యిరూపాయిల దండేసుకోవడం అసహ్యంగానే ఉంటుంది. చచ్చినోడి రాజకీయ ఉత్తరాధికారిగా నిరూపించుకోవడానికి వాడవాడలా విగ్రహాలు పెట్టిస్తే అది రాజకీయం. కానీ తన విగ్రహాన్ని తనే ఉద్ఘాటిస్తే మాత్రం అసహ్యం. ఇది ఏరూల్ బుక్ ప్రకారమో కాస్త చెబుతారా? ఆ రూల్ బుక్ తగులబెట్టడానికే పుట్టిన ‘మాయ’ ఇది. అగ్రకుల రాజకీయాల్ని, హిందూమతాహంకారాన్ని కాలరాయడానికి పుట్టిన ‘అతి’ ఇది.

****

తెలుగు సినిమాలు - డబ్బింగ్ సినిమాలు

2011-09-13T06:49:00.000+05:30

కన్నడ పరిశ్రమ తరహాలో ఇక్కడా డబ్బింగ్ సినిమాల్ని నిషేధిస్తారట: హహహ...

కర్ణాటకలో తెలుగు తమిళ సినిమాలు డైరెక్టుగానే రిలీజై వందరోజులు ఆడేస్తాయి. డబ్బింగ్ సినిమాలు వాళ్లకి అసలు అవసరమే లేదు. అయినా నిషేధాలవల్ల సినిమా పరిశ్రమ అభివృద్దిచెందదు. సెన్సిబుల్ సినిమాల వల్ల అభివృద్ధి చెందుతుంది. ఆ జ్ఞానం మనోళ్ళకి కావాలి. అయినా, డబ్బింగ్ సినిమాలు లేకపోతే ఉన్న థియేటర్లలో ఈగలు తోలుకోవలసిందే. డబ్బింగ్ సినిమాలు లేకపోతే పూటగడవని పరిస్థితికి తెలుగు పరిశ్రమ చేరింది. కాబట్టి డబ్బింగ్ మీద నిషేధం పరిశ్రమని మరింతగా దిగజారుస్తుందేతప్ప మెరుగుపరచదు. మౌళికాంశాలని వదిలేని ఈ పనికిమాలిన పనులేమిటో మన పరిశ్రమ పెద్దలకు!

మన తెలుగు పరిశ్రమ సమస్యల విస్తృతత్వానికి అంతే విశాలమైన సమాధానాలు కావాలి. “సెన్సిబుల్ సినిమా” అనే పదం చిన్నదే అయినా దానిలో ఆ విశాలత్వం దాగుందని తమిళ,మళయాళ,బంగ్లా, మరాఠీ, హిందీ సినిమాలు నిరూపిస్తూ వస్తున్నాయి. సినిమాని కేవలం కళగా భావించినా చెల్లదు, వ్యాపారంగా మాత్రమే భావించినా పొసగదు. కళాత్మకవ్యాపారం అని అంగీకరిస్తూనే, రెంటిలోని నిబద్ధతని ఒకటిచెయ్యగలిగితేనే సెన్సిబుల్ సినిమా పుడుతుంది. విషయపరమైన సెన్సిటివిటీ దర్శకుడి బాధ్యత అయితే, వ్యాపారపరమైన సిన్సియారిటీకి నిర్మాత బాధ్యుడు. ఈ విధంగా ఇద్దరూ సెన్సిబుల్ సినిమాకి రథసారధులే.

వ్యాపారనిబద్ధత కలిగిన నిర్మాత ఆద్యుడైతే, కళపట్ల సమగ్రమైన అవగాహన కలిగిన దర్శకుడు మధ్యాంతాలుగా కొనసాగితేనే మంచి సినిమా పుడుతుంది. అటు వ్యాపారాత్మకంగానూ ఇటు కళాత్మకంగానూ వృద్ధిచెందుతుంది.

సమస్య నిర్మాతల వైపునుంచే అని ఒప్పుకోవాలనిపించినా, తమిళంలో మొదలైన దర్శకనిర్మాతల ట్రెండ్ నన్ను ఆపుతోంది. ఒక సెన్సిబుల్ సినిమా ఇచ్చి పరిశ్రమని ఒక కుదుపుకుదిపిన దర్శకులు తమిళంలో వెనువెంఠనే కార్పొరేట్ ఫండింగో, ఫైనాన్సర్ల ఫండింగో సంపాదించి దర్శకనిర్మాతలుగానూ, సెన్సిబుల్ నిర్మాతలుగానూ ఎదిగి వైవిధ్యాన్ని నిలబెడుతున్నారు. “ట్రెండ్” సృష్టిస్తున్నారు. కానీ తెలుగులో ఆ పరిణామం కనిపించదు. శేఖర్ కమ్ముల కొంత ప్రయత్నించినా, చంద్రశేఖర్ ఏలేటి, చంద్రసిద్దార్థ, క్రిష్, దేవకట్టా లాంటివాళ్ళుకూడా తమ సర్వైవల్ కోసం వెతుక్కునే పరిస్థితిదాటి ఎదగలేని బలహీనతలోనే ఉన్నారు. ఈపాటికి వీళ్ళ స్వీయదర్శకత్వంలోనో లేక నిర్మాణంలోనే కనీసం నాలుగేసి సినిమాలు సంవత్సరానికి వచ్చుంటే ఈపాటికి పరిశ్రమ రూపురేఖలు మారేవి.

కథల విషయానికి వస్తే, తెలుగు సినిమా కథలు చెప్పడం మానేసి సీన్ల అల్లికలోపడు పాతికసంవత్సరాలు దాటుతోంది. కాబట్టి మార్పు అక్కడినుంచే రావాలి. అది నిర్మాతగా కూడా మారగలిగే సత్తాఉన్న దర్శకుల దగ్గరనుంచే రావాలి. కథలు చాలానే ఉన్నాయి.

***

రెండు సినిమాలు: ఒకటి కొత్తది మరొకటి పాతది.

2011-09-10T01:40:00.001+05:30

ఈటివి లో శోభన్ బాబు- లక్ష్మి నటించిన ‘కోడెనాగు’ సినిమా చూశా . చాలా శక్తివంతమైన సినిమా. యువతరం ఆరాటం. సమాజం పట్ల ఉండే నిరసన, కోపం. వ్యక్తిగత ద్వేషాలూ, పగ. అలవికాని ప్రేమ. అర్థంకాని ఆవేశాలు. ఎంత సహజంగా రచించారా అనిపించింది. ఈ భావతీవ్రత అంతా ఈ చిత్రానికి కన్నడ మాతృక అయిన ‘నాగరహావు’ రాసిన ‘తరాసు’ కు చెల్లుతాయనుకుంటా. పుట్టణ్ణ కణగల్ దర్శకత్వం వహించిన ఒరిజినల్ కూడా చూశాను. అందులో విష్ణువర్థన్ నటనే నాకు శోభన్ బాబుకన్నా బాగా నచ్చింది. బహుశా అదే విష్ణువర్థన్ మొదటి సినిమా కావడం, శోభన్ బాబు ఈ సినిమా చేసేసరికే ఒక ఇమేజ్ ఉండటం ఒక కారణం కావొచ్చు. కొడెనాగు సినిమాలో ఆచార్య ఆత్రేయ నటించడం ఒక హైలైట్.

ఈ ‘గ్యాంబ్లర్’ తో పెట్టుకుంటే పాపరే!
అజిత్ అభిమానుల వీరాభిమానం మీద, అతగాడి స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ మీద తప్ప స్క్రిప్టు మీద ఏమాత్రం శ్రద్ధలేకుండా తీసిన చిత్రం ఇది. ఒక థిల్లర్ కథకు అనవసరపు కామెడీ మిక్స్ చేసి అసందర్భమైన, అర్థరహితమైన స్క్రీన్ ప్లేతో సినిమా అంతా నడుస్తుంది. ఉపసంహారం (ఎపిలాగ్)లో మలుపు తిప్పి, కథ మొత్తాన్నీ మార్చేసే పద్దతి హాలీవుడ్ లో కొన్ని సినిమాలలో వర్కవుటైనా అప్పటికే సహనం చచ్చిన ప్రేక్షకుడికి ఈ చిత్రంలోని ఎండ్ ట్విస్ట్ ఏమాత్రం కిక్ ఇవ్వదు. అజిత్ నటన చాలా కొత్తగా, బాగుంది. అర్జున్ మామూలే. అంతకు మించి ఈ సినిమా గురించి చెప్పుకోవడానికి ఏమీలేదు.

****

ది క్రిటిక్

2011-08-30T07:29:00.000+05:30

అనగనగా ఇద్దరు స్నేహితులు.

చాలా సంవత్సరాల తరువాత పట్నంలో ఉంటున్న స్నేహితుడు పల్లెకొస్తే ఇద్దరూ కలిసారు.

చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు, పిండివంటల ఆహారాలు, పాతస్నేహితులతో సంబరాలూ అన్నీ అయ్యాయి.

అన్నీ అయ్యాక పల్లెలో ఉన్న స్నేహితుడికి తనదగ్గరున్న ఒక విచిత్రాన్ని పట్నం మిత్రుడికి చూపించాలనుకున్నాడు.

“చెరువులో బాతుల్ని వేటాడటానికి వెళ్దాం” అని పూర్వజుల మరతుపాకి ఒకచేత్తో మరోచేత్తో విశ్వాసపాత్రమైన కుక్కనూ తీసుకుని బయల్దేరమన్నాడు పల్లెమిత్రుడు.

ఇద్దరూ చెరువుగట్టుకొచ్చారు.

పల్లెమిత్రుడిలో ఒక ఎక్సైట్మెంట్, ఏదో చూపించాలనే తపన.

గురిపెట్టి ఒక బాతుని కాల్చి గర్వంగా పట్నం మిత్రుడి వైపు చూశాడు. పట్నం మిత్రుడి ముఖంలో ఎటువంటి రియాక్షనూ లేదు.

పల్లె మిత్రుడు చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు. పక్కకు తిరిగి తన కుక్క వైపు చూసి ఒక సైగచేశాడు.

అంతే...కుక్క అమాంతం నీళ్ళలోకి దూకింది. విచిత్రం...కుక్క నీళ్ళలో ఒక అంగుళంకూడా మునగలేదు. దర్జాగా నడుచుకుంటూ వెళ్ళి బాతుని నోటితో కరుచుకుని ఒడ్డుకుతీసుకొచ్చి యజమాని చేతిలో పెట్టింది.
పల్లెమిత్రుడు, పట్నం మిత్రుడి ముఖంలో విచిత్రాన్ని చూసిన అనుభూతిని చూద్దామని తిరిగి చూశాడు.

ఆ స్నేహితుడి ముఖంలో ఎటువంటి స్పందనా లేదు. ఏ అధ్బుతాన్నీ చూసిన ఆనవాళ్ళు లేవు.

పల్లె మిత్రుడికి విచిత్రమనిపించింది. మళ్ళీ బాతుని కాల్చాడు. మళ్ళీ కుక్క నీళ్ళపై నడుచుకుంటూ బాతుని తీసుకుని యజమానికిచ్చింది. ఇలా ఇంకో నాలుగుసార్లు చేశాడు.

కనీసం స్నేహితుడు “ఎలా” అనైనా అడుగుతాడేమో అని ఆశగా చూశాడు.

స్పందన లేదు.

నిరాశగా, “ఇంటికి వెళ్దామా” అంటూ లేచాడు.

స్నేహితుడు అప్పటికే లేచి బయల్దేరాడు. పల్లె మిత్రుడు వడివడిగా బాతుల్ని బ్యాగ్ లో పెట్టుకుని స్నేహితుడి దగ్గరికి వచ్చి, ఇక తప్పదన్నట్టుగా “నీకేమీ తేడాగా అనిపించలేదా” అని క్యూరియస్గా అడిగాడు.

స్నేహితుడు ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి బాతుల బుట్టవైపు, మరతుపాకివైపు, కుక్కవైపూ చూసి,

“అనిపించిది. తెలిసొచ్చింది. నీ కుక్కకు ఈదడం రాదని” అంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

అవాక్కయిన పల్లె స్నేహితుడు మరునిముషంలో తేరుకుని...”ఓరేయ్ ఇంతకీ నువ్వు పట్నంలో ఏంచేస్తుంటావూ” అన్నాడు.

“నేనా ! ఒక విమర్శకుడిని” అంటు చక్కాపోయాడు ఆ మిత్రుడు.

(మిత్రుడు ఆర్. కె. చెప్పిన పిట్టకథ ఆధారంగా)

వచ్చాడు. కెలికాడు.

2011-08-25T11:59:00.000+05:30

నిన్న సినీమ్యాక్స్ లో సినిమా చూడ్డానికి వెళుతుండగా ఒక మీడియా మిత్రుడు ఎదురుపడ్డాడు. ఒక ప్రముఖ దినపత్రికలో సినిమా జర్నలిస్టు. “ఏంటిబాసూ ఇక్కడ” అంటే “వర్మ సినిమాకిలే” అని జవాబిచ్చాను. పెద్ద టాక్ లేదుకదా మళ్ళీ ఎందుకు వెళ్ళడం అంటూ నా వైపు ఒకసారి చూసి నవ్వేసాడు. నేనూ ఇబ్బందిగా ఎంతైనా వర్మ సినిమాకదా అని కవరింగ్ ఇచ్చాను.

అప్పుడే చుట్టుపక్కల గమనించాను. ఏదో సినిమా స్టాండీలు, వాటిపైన తమిళనటుడు జీవా ఫోటోలు “ఏంటీ రంగం సినిమా విజయోత్సవాలా?!” అనిఅడిగితే దానికి మిత్రుడు నవ్వేసి, “కాదు. రాబోయే సినిమా ప్రమోషన్లు” ఓహో...అంటూ పరికించి చూస్తే ఆ సినిమా టైటిల్ “వచ్చాడు. గెలిచాడు”...
సర్కాస్టిగ్గా నా మిత్రుడివైపు తిరిగి “‘రంగం’తో వచ్చాడు హిట్ కొట్టి గెలిచాడా!” అన్నాను.

తను నావైపు తమాషాగా చూస్తూ “ఇండస్ట్రీ అంతేకదా బ్రదర్. హిట్ ఉన్నవాడిదే రాజ్యం. వాడు ఏంచేసినా చెల్లుతుంది. ఏం చెప్పినా ఊకొడుతుంది” అని పత్రిక ప్రాస భాషలో అనేశాడు.

“రంగం సినిమా హిట్ అవడానికి కారణం కథ కదా, మరి అలాంటి కథల్ని వెతుక్కోకుండా ఆ హీరోని పట్టుకుని వేలాడితే మరో హిట్ వస్తుందని ఎందుకనుకుంటారు మనోళ్ళు” అని నేను సాలోచనగా నాలోనేను అనుకుంటే, నా మిత్రుడు సానుభూతిగా నా భుజంతట్టి, “ఇలా అలోచించి బుర్ర పాడుచేసుకోకు. నాకైతే ఈ సినిమా హిట్ అవడానికి జీవాకన్నా ఇంకో నటుడు అజ్మల్ పాత్ర కారణం అనిపిస్తుంది” అని చల్లగా చెప్పాడు.

నిజమే జీవాకు రంగం సినిమాలో ఇద్దరు హీరోయిన్లు ఉన్నమాట నిజమేకానీ, కథాపరంగా అజ్మల్ చేసిన యువరాజకీయనేత పాత్ర నటనపరంగానూ, సబ్జెక్టుపరంగానూ చాలా ప్రముఖమైన పాత్ర. చివరికొచ్చేసరికీ మొత్తంగా కథను నడిపిన పాత్రగా నిలబడుతుంది.

కాకపోతే సమస్యల్ని తీర్చేవాడే హీరోకాబట్టి చివరాఖరికి జీవానే ఆ సినిమా హీరో. నా ఆలోచన సంగతి ఎలా ఉన్నా అసలే కాన్స్పిరసీ థియరీలు రాసే పత్రికలో గాసిప్స్ రాసే పాత్రికేయుడిగా నా మిత్రుడి ఆలోచన ఎలా ఉందో తెలుసుకుందామనే క్యూరియాసిటీ కలిగి “అలా ఎందుకనుకుంటున్నావ్?” అని ఒక శరంసంధించాను. కానీ నేను రియలైజ్ కానిది ఎంట్రా అంటే, ఈ మిత్రుడు నా మైండ్ బ్లాంకయ్యే కాన్స్పిరసీ చెబుతాడని.

నా మిత్రుడు చెప్పెనదాని ప్రకారం రంగం సినిమా తెలుగులో హిట్ అవ్వడానికి ముఖ్యకారణం అజ్మల్ పాత్ర్ర. “ఒకసారి జాగ్రత్తగా గమనించు, ఆ పాత్ర తీరు, డ్రస్సింగ్, డయలాగ్స్ అన్నీ మన లోక్ సత్తా జయప్రకాష్ నారాయణ్ ని తలిపించడంలేదూ!” అన్నాడు.

ఒక్క క్షణం నాకు పోలిక అర్థం కాలేదు. కానీ ఎందుకో మళ్ళీ ఒకసారి ఫ్లాష్ బ్యాక్ లోకెళ్ళి సినిమా రీలు మైండ్ లో తిరగేస్తే ఒక క్రూషియల్ సీన్ లో “నేనూ స్వార్థపరుడినే, నా కుటుంబం బాగుండాలని కోరుకుంటాను. కాకపోతే నా కుటుంబం పెద్దది. విశాలమైనది. మీరు, ఈ సమాజం, దేశం అన్నీ దానిలో భాగమే” అంటూ ఏదో ఒక డైలాగ్ ఉంటుంది. అది ఎగ్జాక్ట్ గా ఏదో సభలో (లోక్ సత్తా పార్టీ ఆవిర్భావసభ అనుకుంటా) అన్నాడు. “హమ్మో! నిజమేనేమో” అనుకున్నా.

“అయితే మాత్రం” అంటూ ఏదో బింకం నటించడానికి ప్రయత్నించాను. నా మిత్రుడు సాలోచనగా నన్ను పక్కకు తీసుకెళ్ళి “బాసూ, రంగం సినిమా A సెంటర్లకన్నా B-C సెంటర్లలో బాగా ఆడింది. సినిమా బాగుండటంతో పాటూ ఆంధప్రదేశ్ రాజకీయాలకు చాలా దగ్గరగా ఉంటుంది. జయప్రకాష్ నారాయణ్ లాంటి న్యూట్రల్ సిన్సియర్ ఫేస్ ను అడ్డుపెట్టుకును ఈనాడు పేపర్ అటు కాంగ్రెస్ ను తెలుగుదేశం ను ఎలా ఆడుకుందో వాడుకుందో అనేదే అసలు కథ. ప్రజలకు అర్థమయిన కథ. జె.పి.ఎలాగూ అగ్రకులాల రాజకీయాలకు మరో ఫేసు తనబండారమూ ఇలా ఎదో ఒక రోజు బయటపడుతుందని అందరికీ తెలుసు. ప్రజలకు అన్నీ తెలుసు. అందుకే అలా కనెక్ట్ అయిపోయారు” అని తన కాన్స్పిరసీ థియరీతో నాకు జ్ఞానోదయం కలిగించాడు.

“ఛా! నువ్వు మరీ ఎక్కువ ఆలోచిస్తున్నావ్. సినిమా బాగుంది హిట్ అయ్యింది” అని నేను కొంచెం బెదురుగా అంటే, “బ్రదరూ జె,పి. కుల కోఠరీ గురించి, ఈనాడు అతన్ని ఎలా లీడర్ ను చేసింది అనేదాని గురించీ నీకూ తెలుసుకదా?” అని అడిగాడు.

“అదిసరే! కానీ మరీ సినిమా కథకూ దానికీ లింకు కట్టడం నాకైతే పెద్దగా లాజికల్ గా అనిపించడం లేదు” అని తేల్చేశాను. నా మిత్రుడు కొంచెం కోపంగా “ఇదేనయ్యా మీలాంటి సీరియస్ ఫిల్మ్ క్రిటిక్స్ తో వచ్చే తంటా, ‘తెలుగుతనం లేదు కాబట్టే శక్తి, తీన్ మార్, బద్రీనాథ్ ఫెయిలయ్యాయి’ అంటారు. ఇదిగో ఈ తెలుగు రాజకీయాల్ని చూపించింది కాబట్టే రంగం సినిమా హిట్ అయ్యింది అంటే మాత్రం ఒప్పుకోవడానికి కష్టం అంటారు. ఎలాగయ్యా మీతో చేసేది” అనేశాడు.

“మరీ బోడి గుండుకీ మోకాలికీ ముడిపెట్టడం...” అంటూనేను నసుగుతుండగానే ఎవరో ఆడియో ఫంక్షన్ స్టార్ట్ అవుతోందనే సరికీ ఫ్రీబీస్, స్వీట్ ప్యాకెట్స్, గిఫ్ట్ కవర్ల కోసం మావోడులగెత్తాడు కవరేజ్ అనుకుంటూ. నేను మాత్రం చేతిలో రాంగోపాల్ వర్మ ‘నాట్ ఎలవ్ స్టోరీ’ సినిమా టికెట్లు పట్టుకుని పిచ్చిచూపులు చూస్తూ “వచ్చాడు గెలిచాడు” పోస్టర్ చూస్తుంటే పోస్టర్ మసకబారి “వచ్చాడు. కెలికాడు” లా కనిపించింది.

****

ఈ మధ్యకాలంలో బ్లాగులు రాయాలనిపించలేదు.

2011-08-05T19:45:00.000+05:30

ఈ మధ్యకాలంలో బ్లాగులు రాయాలనిపించలేదు.

రాయడం మర్చిపోకూడదని, ఆలోచనలకు అక్షరాల్ని ప్రోదిచేసుకునే అనుభవాన్ని సంపాదించాలని, రాయడంలోని ఆనందం అనుభవించాలని ఇలా ఏవేవో ఉద్దేశాలతో బ్లాగడం ప్రారంభించానో అవన్నీ తీరాయన్న నమ్మకంకన్నా, పబ్లిక్ ఫోరంలో అభిప్రాయాల్ని పంచుకుంటే వ్యతిరేకతతోపాటూ విరోధం పెంచుకునే మానసిక స్థితిలోనే మన తెలుగు ఫ్యూడల్ మనస్తత్వాలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయనే జ్ఞానం, బ్లాగులు రాయకపోవడానికి ఎక్కువ కారణమేమో అనిపిస్తోంది. It is sad but, true. భయంకాదు, చిరాకు ఈ గోలంటే.

ఇంకోకారణం, ఈ గోలంతా లేని alternate medium దొరకడం. I am happy on FACEBOOK.

అవును నామిని పుడింగే !

2011-05-08T08:21:00.000+05:30

ఏంత పెద్ద రచయిత పుస్తకమైనా 1,000 కాపీలు అమ్ముడుపోవడానికి కనీసం మూడు సంవత్సరాలు పడుతున్న తెలుగు సాహితీ ప్రపంచంలో మూడు సంవత్సరాల్లో 1,00,000 కాపీలు అమ్ముకుని కోటి రూపాయలు సంపాదించిన ఏకైక రచయిత నామిని. నామిని పుడింగి కాక మరేమిటి? తనే ప్రింట్ చేయించుకున్నాడో, ఎవరైనా ప్రింట్ చేసిచ్చారో. అమ్ముకున్నాడో, అంటగట్టాడో మొత్తానికి సాధించాడు. భారతీయ భాషలో ఏ రచయితా సాధించలేని ఫీట్ సాధించాడు.

నామిని రచనల్లో కనిపించే తెలియనితనం ఈ పుస్తకంలో మాయమై, ఒక మాయగాడూ, తెంపరి కనిపించడం అందరికీ షాకే. ఇదీ అదీ రెండూ నామినే. నామిని పుడింగే ! నెంబర్ వన్ పుడింగే !! కాదంటారా !?!

****

స్పృశ్యాస్పృశ్య దేహాలు - ఒక హోళీ అనుభవం

2011-03-20T08:36:00.000+05:30

చీరాల, తెనాలి, గుంటూరుల్లొ పెరిగి చదువుక్కున్న నాబోటి కొస్తా కుర్రాళ్ళకి (అప్పట్లొ కుర్రవాళ్ళమనే అర్థంలో సుమా), హోళీ అనే ఒక రంగుల పండగ ఉంటుందని తెలియదు. విజయవాడ సిద్దార్థా ఇంజినీరింగ్ కాలేజీకి చదువులకి వచ్చాక, Hyderabad పిల్లలు, ఉత్తరాది పి...డుగులు హోళీ అడుతుంటె బాగుంది.

అన్నింటికన్నా విశేషం-- వేళ్ళు తగిలినా కొరకొర మనే మా ఆడపిల్లలు (క్లాసుమేట్లు), దేవతలు తాకటనికి కూడా సందేహపడే ప్రదేశాల్లో తాకుతూ రంగులు పూస్తున్నా ఏమీ అనకపోవడం. అప్పట్నుంచి, హోళిని మించిన పండగ నాకు లేకుండా పోయింది. 365 రోజుల్లో, ఒక్క రోజు మాత్రమే హోళి రావడం నా జన్మకి శాపమేమో అనిపించింది.
ఇదిలా ఉండగా, మేము ఇంజినీరింగ్ లో జాయిన్ అయినప్పుడు, ఆ తర్వాత రెండేళ్ళ వరకు సిద్ధార్థ మెడికల్ కాలేజి మా కాంపౌండ్ లోనే ఉండేది. మాధవీ లతల కన్నా నాజూకైన మెడికో ఆడపిల్లలతో స్నేహం వల్ల, అనాటమి ఇరుకిరుకు గదుల్లో వాళ్ళ practicals లో నేనూ ఉండే వాడిని. అక్కడ ద్రావకాల్లో కూడా nude bodies ఉంటాయి కదా. కానీ, ఎంత contrast? ఆ వైరుధ్యాన్ని, అనుభవాన్ని అర్థం చేసుకునే యాతనలో, నా brother in law, Osmania medical collegeలో తన anatomy practicals experience నాకు ఉద్వేగంతో చెప్పినప్పుడు, 1997లో నేను రాసిన కవిత ఇది. ప్రతి హోళీకీ గుర్తుకొచ్చే పోయెం.

స్పృశ్యాస్పృశ్య దేహాలు

ఒట్టి దేహాలేనా

ధూళి దుప్పట్ల్లై కప్పుతున్న
పంచరంగుల కేరింతల మధ్య
.............................. అవొట్టి దేహాలేనా

వాన చిత్తడి దయన
కొంగొత్తగా తెలిసే పసిడి పాదాలు

కుదురులేని పైటల చాటు
పియానో మడతల గమకాలు

కొనవేళ్లు తాకినా
ఒళ్లెర్ర చేసి కొరకొరమనే చూపుల
అంటరానితనాల్ని వర్ణావర్ణంగా
చెరిపేసిన
ఆనందహోళీల స్మృతిలో...
................................ అవి ఒట్టి దేహాలేనా

ప్రమత్తంగా తాకిన
క్షణభంగుర స్పర్శలేనా-
నును సెగల నివురును తప్పిస్తున్న
భీతి!
ఇది జఘన చంద్రవంక గాయపరిచిన
సౌఖ్యం!
* * *

ఒట్టి దేహాలేనా

తెంపులేని గొలుసు కలల్ని
చెడనివ్వని ద్రావకాల్లో
...................................... ఇవొట్టి దేహాలేనా

పండు కొరకని ఈవ్‌ల
నగ్నాచ్ఛాదనలివేనా

నిద్రంటని దిండు దాచిన
డెబొనేర్ బొమ్మల్లో
అడ్డు తెరల నూలుపోగై
శ్వాస తెంపిన దిసమొలలివేనా

అనాటమీ ఇరుకిరుకు గదుల్లో
అనైచ్చికంగా తాకేవన్నీ తమకపు స్పర్శలేనా

ఎప్రాన్ భుజాల్ని తీకే తామర తూడు
విశ్లేషణల వేళ్లకంటే నలుపెరుపు నరం

జలదరింపుల మెడపై ఊపిరి సెగ
శ్వాసల్లేని గుండెకి డిసెక్షన్ కత్తిగాటు

వీపును గుచ్చే ఉలిమొనల వక్షం
మండుతున్న కంటిలో శవ నగ్నత్వం

నిర్లిప్తోద్వేగాలకు స్పృశ్యాస్పశ్యంగా
తెరతీస్తున్న
జ్ఞాత జ్ఞానాల స్పృహలో
........................................ ఇవి ఒట్టి దేహాలేనా

అనైచ్ఛికంగా తాకేవన్నీ
తమకపు స్పర్శలేనా-

రహస్యాల వేళ్లమధ్య
నలిగి జారే ముగ్గురేణువు!
రంగవల్లుల కెంపుబుగ్గకు
పేడముద్దల దిష్టిచుక్క!!
* * *
*మెడికో బావమరిది 'శివ' 'కు అనుభవంలో వాటా పంచుతూ-

- నరేష్ నున్నా

****

శ్యామ్ బెనెగల్ తో నేను

2011-03-01T21:54:00.000+05:30

"ఓయు"ద్యమం

2011-02-23T10:59:00.000+05:30

"ఈ పెద్ద ఉద్యమం ముందు మా చదువులు చాలా చిన్నవిగా అనిపిస్తున్నాయి." - ఒక విద్యార్థిని, ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ.

కొన్ని ఆశయాల ముందు జీవితాలు చిన్నవి అనిపించని జీవితాలూ జీవితాలేనా !?

ఉద్యోగాలకోసం యువతా! ఉజ్వల భవిష్యత్ నిర్మాణానికి ఉద్యమించడానికి యువతా! ఏది సరైంది?

యువతజీవిత అనుభవశకలాల సినిమాటిక్ అనుభవం - LBW

2011-02-22T00:29:00.000+05:30

జీవితాలు ఎక్కడ విడిపోయి ఎక్కడ కలుసుకుంటాయో. బంధాలు ఏవిధంగా అనుబంధాల్ని కలుపుకుంటాయో. స్నేహాలూ, ఆకర్షణలూ ప్రేమలూ జీవితాల్ని నిర్దేశించేవే కాకుండా అప్పుడప్పుడూ అనుభవాలుగా, అనుభూతులుగా ఎలా మిగిలిపోతాయో… కొందరు యువతజీవిత అనుభవశకలాల్ని ఏర్చికూర్చిన సినిమాటిక్ అనుభవం LBW – లైఫ్ బిఫోర్ వెడ్డింగ్ : పెళ్ళికి ముందు జీవితం.

కథ: ఈ సినిమాకథలో రెండు కథలున్నాయి. నిజానికి మూడున్నాయి. మూడోకథ గురించి అప్రస్తుతంగానీ, ముందుగా రెండుకథల గురించి చూద్దాం.
కథ1: హైదరాబాద్ లో జై (అభిజిత్) – రిషి (సిద్దు)చిన్ననాటి స్నేహితులు. రిషి అను(నిషాంతి) ని ప్రేమిస్తాడు. పరిస్థితుల ప్రభావంతో జై- అను ప్రేమికులుగా మారతారు.
కథ2: డల్లాస్ లో ఉద్యోగం చేసుకునే రాజేష్ (రోహన్) – రాధిక (చిన్మయి) స్నేహితులు. రాధిక రాజేష్ ని ప్రేమిస్తుంది. రాజేష్ రాధికని ఒక స్నేహితురాలిగా మాత్రమే చూస్తాడు. రాజేష్ స్నేహితుడు వరుణ్(అసిఫ్), రాజేష్ వద్దనుకున్న రాధికలు ప్రేమలో పడతారు.

ఈ రెండు కథలూ ఒక సినిమాలో ఎందుకున్నాయి అనేది సినిమాలో చూడాల్సిందే.
ఇక మూడోకథేమిటా అని ఆలోచిస్తున్నారా…! ఈ రెండుకథల్నీ లంకె కలపడానికి ఒక ఉపకథ ఉందిలెండి. అది నాకైతే అనవసరం అనిపించింది. కానీ బహుశా దర్శకరచయిత తనకు తెలిసిన (మరి)కొంత జ్ఞానాన్ని పంచుకోవడానికి tempt ఆయ్యి, దాన్ని నెరేటివ్ గా ఎంచుకున్నాడేమో . ఎంతైనా మొదటి సినిమాకదా. అది లేకపోయినా సినిమాకొచ్చే నష్టమైతే ఏమీలేదు.

...మిగతా సమీక్ష నవతరంగంలో...

****

వినాయక్ సేన్ ను ఉరితియ్యండి

2011-02-11T08:33:00.001+05:30

తనతో పాటు వైద్య విద్య నభ్యసించిన వారు విదేశాలు ఎగిరివెళ్లి కోట్లు గడించాలని అలోచించే సమయంలో చత్తీస్ గఢ్ లోని ఒక మారుమూల ప్రాంతంలో అభాగ్యులకు సేవచేయాలనుకోవడమే ఆ డాక్టర్ సాబ్ చేసిన పెద్ద తప్పు. మావోయిస్టుల ఏరివేతకొరకు చత్తీస్ గఢ్ ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేసిన హంతక ముఠా “సాల్వాజుడుం” సాగిస్తున్న అరాచకాలపై వినాయక్ సేన్ గళమెత్తడంతో ఆయన చేసిన నేరం. కాబట్టి శ్క్షించాల్సిందే...యావజ్జీవ శిక్షెందుకు ఏకంగా ఉరి తియ్యాల్సిందే. అప్పుడుగానీ ఈ ప్రజాస్వామ్యమనే బూటకం వెనకనున్న కార్పొరేట్ల కుట్రల ముసుగు తొలగదు.

వినాయక్ సేన్ గురించి మరింత సమాచారం కొరకు చూడండి: http://www.binayaksen.net/

***

ఓపెన్ టైప్

2011-02-07T11:54:00.000+05:30

కొంచెం దూరంగా తన కొలీగ్స్‌తో భోజనం చేస్తూ కనపడిందామె. చటుక్కున తల తిప్పుకున్నాను.
"ఉష లాగా వుందే..!! లాగా వుండటం ఏమిటి ఉషే.. కొంచెం వొళ్ళు చేసినట్లుంది..!! నన్ను చూసిందా? గుర్తు పట్టిందా? ఏమో.. గుర్తు పట్టకపోతే బాగుండు..!!" అనుకుంటూ, మళ్ళీ అటు చూడకుండా భోజనం వడ్డించుకున్నాను.

నాకు ఆ కంపెనీలో అదే మొదటిరోజు. ఇండక్షన్ ట్రైనింగ్ జరుగుతోంది. మూడేళ్ళ వుద్యోగానుభవం వున్నా.., కొత్త కంపెనీ, కొత్త ఇండస్ట్రీ కావటంతో నాకు అంతా కొత్తగా వుంది. అప్పుడే పరిచయమైన కొత్త మిత్రులతో కలిసి క్యాంటీన్‌లో వున్నాను.

"హేయ్.. రమణ, ఈజ్ దట్ యూ?" వినిపించి వెనక్కి చూశాను. ఉష..!!

"ఉష.. హాయ్.. ఏంటి ఇక్కడ" అన్నాను ఆశ్చర్యం నటిస్తూ.

"అవును ఇక్కడే.. బిజినెస్ ఎక్సలెన్స్ టీంలో వున్నాను.. సో.. నువ్వు ఇక్కడే చేరావన్నమాట.. ఏ డిపార్ట్మెంట్?" అడిగింది నా మెళ్ళో వున్న ట్రైనీ టాగ్ చూసి.

"ఎలయన్సెస్" చెప్పాను క్లుప్తంగా. తను నవ్వింది.. ఐదు సంవత్సరాల క్రితం నన్ను కట్టిపడేసిన అదే నవ్వు..!!

"ఎలయన్సెస్.. ఎవరెవరికి..??" అంటూ మళ్ళీ నవ్వింది. నేను చిన్నగా చిరునవ్వు నవ్వాను.

"నన్ను చూసి ఎక్సైట్ అవుతావనుకున్నాను.. అలాంటిదేమీ లేదే?.. సర్లే నా తో రా" అంటూ చెయ్యి పట్టుకుంది. "ఫ్రెండ్స్ వున్నారు.. ట్రైనింగ్ మధ్యలో లంచ్ బ్రేక్ ఇచ్చారు, త్వరగా వెళ్ళాలి" అన్నాను

"ఓకే.. ట్రైనింగ్ అయిపోగానే నాకు రింగ్ చెయ్యి.. కలుద్దాం" అనేసి వెళ్ళిపోయింది.

లంచ్ చేసి, ఫ్రెండ్స్‍తో కిందకి వెళ్ళి సిగరెట్ వెలిగించగానే ఉష కూడా అక్కడికి వచ్చింది.

"ఓ, నువ్వు కూడా మొదలెట్టావన్నమాట.. ఏదీ నాకూ ఒకటి ఇవ్వు" అడిగింది. ఆడవాళ్ళు సిగరెట్ తాగడం నాకేమి కొత్తకాదు.. కాని ఉష సిగరెట్ కాలుస్తుందా?

"ఒక్కటే వుంది.." చెప్పాను.

"ఫర్లేదు.. వీ కెన్ షేర్" అంటూ నా చేతిలో సిగిరెట్ అందుకుంది. గట్టిగా రెండు దమ్ములు లాగి తిరిగి నా చేతిలో పెట్టింది. ఉష పెదవులను తాకిన సిగిరెట్ నా పెదవుల మీదకి.. ఆ వూహే నాకు గిలిగింత పెట్టింది. అదీ నా కొలీగ్స్ ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారని తెలిసినప్పుడు ఇంకా గమ్మత్తుగా వుంది. ఇద్దరం కలిసి సిగరెట్ పూర్తి చేశాం.

"మర్చిపోవద్దు.. ట్రైనింగ్ అవ్వగానే కలుద్దాం" అని మళ్ళీ చెప్పి తను వెళ్ళిపోయింది.

"ఎవరు రమణ ఆ అమ్మాయి?" అడిగాడు ట్రైనింగ్ రూంలో నా పక్కనే కూర్చున్న హేమేంద్ర.

"కాలేజిలో నా సీనియర్.. ఉష " చెప్పాను నేను టూకీగా. "సీనియర్" అనగానే అతను వూహించుకున్నదంతా తప్పు అనుకున్నాడేమో మళ్ళీ మాట్లాడలేదు. కాని అతను వూహించుకున్నదానికన్నా ఎక్కువే జరిగిందని అతనికి తెలియదు.

***

నేను ఎంబీయే కాలేజిలో చేరిన మొదటిరోజే ఉష పరిచయమైంది. భయంభయంగా నడుస్తున్న నన్ను సీనియర్స్ గ్యాంగ్ ఒకటి పిలిచింది. నాకిప్పటికీ గుర్తు.. అందరూ లైబ్రరీ మెట్లమీద కూర్చోని వున్నారు. అందరి మధ్యలో ఉష.. బ్లాక్ జీన్స్ పైన ఎర్రటి స్లీవ్లెస్ టాప్.

"పేరు" ఎవరో అడిగారు.

"రమణ సార్"

"పూర్తి పేరు చెప్పు"

" "

"చెప్పు"

"వద్దు సార్ మీరు వెక్కిరిస్తారు"

"అంత వెక్కిరించే పేరా.. అయితే చెప్పాల్సిందే"

"హటకేశ్వరం ఇందీవర వెంకటరమణ"

ఉష వెంటనే నవ్వింది.. మిగతావాళ్ళకి అర్థమవ్వలేదు. తను నిలబడి -

"అంటే ఎచ్.ఐ.వి. రమణ అన్నమాట" అన్నది నవ్వుతూనే. అందరూ ఘొల్లు మన్నారు.

"అందుకే మేడం, పేరు చెప్పను అన్నది.." అన్నాను ఆమె వైపు చూస్తూ.

"ఏయ్.. మేడం ముందు కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి చూస్తావా? దించు.. చూపు దించు.." అన్నాడు పక్కనే వున్న మరో సీనియర్. నేను కొంచెం తల దించాను. పూర్తిగా దించలేదని ఆమెకి కోపం వచ్చింది.

"కిందకి దించు అంటే ఎక్కడరా చూస్తున్నావు.. ఇక్కడేనా చూస్తున్నావూ?" అన్నది గుండెమీద చెయ్యేస్తూ. నేను భయంగా తలెత్తాను..

"ఏంటి నచ్చిందా? చూడు అయితే.. చూడు.." అంటూ చేతులు వెనక్కి విరిచి ముందుకొచ్చింది. అప్పుడు నేను పరుగెత్తిన పరుగు క్లాస్‌రూంకి వెళ్ళేదాకా ఆపలేదు. వెనకాల అందరూ నవ్వుతున్నారు.

***

అందరూ నవ్వుతున్నారు. ట్రైనర్ నా వైపే చూస్తున్నాడు..

"విల్ యు ప్లీజ్ ఆన్సర్ మై క్వశ్చన్." అన్నాడు కోపంగా.

"సారీసార్.. మీరు చెప్పింది వినలేదు." చెప్పాను నేను నిజాయితీగా.

"ఇది కాలేజ్ కాదు.. ట్రై టు బి ప్రొఫెషనల్..!!" అన్నాడు కోపంగా. నేను తల వూపాను. కాని మనసు ఉష చుట్టే తిరుగుతుంటే ఆలోచనలని ఎలా ఆపగలను?

ఎలాగైనా ఈరోజు కలవకుండా తప్పించుకోవాలి. ట్రైనింగ్ అయిపోగానే గెస్ట్‌హౌస్‌కి వెళ్ళిపోవాలి అనుకున్నాను. 'ఉష అంటే ఎందుకంత భయం..' అంతలోనే అనిపించింది. తనతో నాకు వున్న ఇంటిమసీ వేరే ఎవ్వరికీ వుండేది కాదు.. అప్పుడు నేను చేసిన తప్పుకి ఇప్పుడు గిల్టీగా ఫీలౌతున్నానా? ఏమో అర్థం కావటంలేదు. కాని ఉష మాత్రం ఏమి మారినట్టులేదు. అదే రెక్లెస్‍నెస్ అదే ఓపెన్ టాక్..!!

ట్రైనింగ్ పూర్తైపోయింది. మిగిలినవారు ఏవో జాయినింగ్ ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చెయ్యాలని ఆగిపోయారు. నేను మాత్రం వెంటనే టాక్సీ ఎక్కి గెస్ట్‌హౌస్‌కి వెళ్ళమని చెప్పి, నిర్లిప్తంగా కిటికీ లోనించి బయటకు చూస్తున్నాను.

ఉష నాకోసం ఎదురు చూస్తుంటుందా? అసలు ఎందుకు వుండమంది? కాలేజిలో నా రాగింగ్ ప్రహసనం విన్న తరువాత నా క్లాస్‌మేట్స్ చెప్పింది గుర్తుకు వచ్చింది.

"ఆ అమ్మాయి పేరు ఉష.. చాలా ఓ...పెన్" అన్నాడు మధుర్ చివరి పదాన్ని సాగదీస్తూ.

"అంటే"

"అంటే ఏముంది బ్రదర్.. షీ ఈజ్ ఆల్వేస్ విల్లింగ్.. నెవర్ సే నో.. ఇంట్రెస్ట్ వుంటే ప్రయత్నించు" చెప్పాడు వాడు. అది విన్న తరువాత నాకెందుకో ఆమెంటే మంచి అభిప్రాయం కలుగలేదు. కాని ఇప్పుడు..!! ఇప్పుడున్న అభిప్రాయమే వేరు..!!

టాక్సీ ఏదో సిగ్నల్ దగ్గర ఆగింది. ఒక పిల్లాడు చేతిలో రకరకాల మేనేజిమెంట్ పుస్తకాలు పెట్టుకుని అమ్ముతున్నాడు. ప్రత్యేకించి రెండు పుస్తకాలు నన్ను ఆకర్షించాయి - "రాబర్ట్ కియోసాకి - రిచ్ డాడ్ పూర్ డాడ్" దాని పక్కనే "రాబిన్ శర్మ - ద మాంక్ హూ సోల్ద్ హిస్ ఫెరారి". అవే పుస్తకాలు.. కాలేజిలో ఉషతో నాకు పరిచయాన్ని, ఆ తరువాత చనువుని పెంచినవి....

నా చేతిలో "రిచ్ డాడ్.." పుస్తకం చూసి అడిగింది.

"నచ్చిందా?" అని

"ఏమిటి?"

"అదే ఆ బుక్"

"బాగానే వుంది.."

"ఏంటి బాగుండేది.. ఇట్స్ కంప్లీట్‌లీ మెటీరియలిస్టిక్.. రీడ్ రాబిన్ శర్మ.. అతను మెటీరియల్ ప్లజర్స్ అనుభవించి వాటికి అతీతంగా వుండాలని వ్రాసిన పుస్తకం" చెప్పింది.

"మెటీరియలిజం అంటే మీకు ఇష్టంలేదా?" అంటే ఆ అమ్మాయి నవ్వింది.

"నీ గర్ల్‌ఫ్రెండ్‌తో సెక్స్ తరువాత ఆమెకి వెయ్యి రూపాయలు ఇస్తే ఆమె ఏమంటుంది" అడిగింది కాజువల్‌గా. వూహించని ప్రశ్నకి ఖంగు తిన్నాను. తడబాటును కప్పిపుచ్చుకోని -

"నాకు గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ లేరు.." అన్నాను.

ఉష గట్టిగా నవ్వి "చో చ్వీట్.." అంటూ నా తలపై చేత్తో చిన్నగా కదిపింది.. "ఎనివేయ్.. నేను చెప్పాలనుకున్నది నీకు అర్థమైందని నాకు తెలుసు" అంటూ కన్ను గీటింది.

"అలా ఎలా తెలుస్తుంది?" అడిగాను.

తను నాకు దగ్గరగా వచ్చి అన్నది - "అదే కాదు... గర్ల్‌ఫ్రెండ్ తో సెక్స్ అనగానే నీ ఖంగారు చూస్తే నువ్వు వర్జిన్ అని కూడా తెలిసిపోయింది.."

నా గుండె కొట్టుకుంటున్న వేగం మెదడు దాకా తెలుస్తోంది. ఈమె నిజంగానే ఆ టైపా? చూడటానికి చక్కగానే వుందే..! ఏమైనా ఈమెకి దూరంగా వుండాలి అనుకున్నాను.

"ఈవినింగ్ ఇంటికిరా ఆ పుస్తకం ఇస్తాను.. డోంట్ ఫర్గెట్.." అనేసి వెళ్ళబోయి మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి తల మీద చెయ్యి పెట్టి అన్నది - "చో స్వీట్.." అని.

***

"సార్, బాంద్రా గెస్ట్‌హౌస్" అన్నాడు టాక్సీ డ్రైవర్.

నేను తేరుకోని డబ్బులిచ్చి నా రూంలోకి వడివడిగా వెళ్ళిపోయాను. రూంలో బాత్‌టబ్ వుంది. దాని నిండా గోరువెచ్చటి నీళ్ళు నింపుకోని అందులో దిగాను. మళ్ళీ ఉష గురించే ఆలోచన. ఇప్పుడు ఎక్కడ వుంటుంది? నా కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆఫీస్‌లోనే వుంటుందా? లేకపోతే తన గురించి మర్చిపోయి ఇంటికి వెళ్ళిపోయి వుంటుందా? పెళ్ళైందో లేదో..!!

అప్పుడు కాలేజిలోనూ అలాగే చేశాను.. తను రమ్మన్నా నేను ఆమె ఇంటికి వెళ్ళలేదు.

"నువ్వు వస్తావని ఎంతసేపు వైట్ చేశానో తెలుసా? ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేరు.. నాకు బోరు కొడుతూ వుండింది. నువ్వొస్తే ఎంత బాగుండేది" అన్నది

"మార్కెటింగ్ ప్రాజెక్ట్ గురించి ప్రొఫెసర్‌తో..." చెప్తుండగానే మధ్యలో అందుకుంది.

"స్టాపిట్ యార్.. ఒక అమ్మాయి పిలిస్తే రాకపోవటానికి చాలా సిల్లీ రీజన్ అది.. వేరే ఏదైనా అమ్మాయితో కలిసి పార్క్‌కి వెళ్ళాను అనో డేట్‌కి వెళ్ళాననో చెప్పు కొంచెం బాగుంటుంది" అన్నది

"ఛ ఛ అలాంటిదేమి లేదు"

"ఛ ఛ ఏమిటి.. అదేదో చెయ్యకూడని తప్పు చేసినట్టు.. నేనైతే తప్పు చేసినా ఛ ఛ అనుకోను తెలుసా?" కన్నుగీటింది.

ఏమిటీ అమ్మాయి.. ఎందుకలా మాట్లాడుతోంది..??

"ఈ రోజైనా వస్తావా..?" అడిగింది

"వస్తాను" చెప్పాను.

నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ శేఖర్‌కి జరిగింది చెప్పాను. పక్కన మధుర్ కూడా వున్నాడు.

"నాకు తెలిసి ఆ అమ్మాయి గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇస్తోంది.. గో ఎహెడ్ బ్రదర్.." అన్నాడు శేఖర్.

"అవును.. మంచి ఛాన్స్.. నేను ముందే చెప్పానుగా.. ఆల్వేస్ విల్లింగ్.. ఎంజోయ్ రమణ" అన్నాడు మధుర్.

"ఛ.. ఛ.. అలాంటిదేమిలేదు.. పుస్తకం ఇవ్వటానికే.." అన్నాను నేను తడబాటుగా.

"పుస్తకం ఇవ్వాలంటే తనే తెచ్చి ఇవ్వచ్చుగా.. ఇంటికి రమ్మనడం ఎందుకూ" శెఖర్ అడిగాడు.

"అవును.. అది కూడా ఇంట్లో ఎవరూ లేరు అని చెప్పడం ఎందుకూ? అనుమానమే లేదు.." మధుర్ వంతపాడాడు.

"నాకు ఇలాంటివేమి తెలియదురా.. ఫస్ట్ టైం" అంటుంటేనే నాకు గుండెల్లో దడ పెరుగుతోంది.

"ఫర్లేదులేరా.. ఆ అమ్మాయికి అంతా తెలిసే వుంటుంది.. తీసుకెళ్ళాల్సినవి మర్చిపోకు" అన్నాడు కన్ను గీటుతూ.

"ఛ.." అన్నాను మనసులో మరోరకంగా ఆలోచిస్తూ.

ఆ రోజు సాయంత్రం రూంలో స్నానం చేసి నీటుగా తయారయ్యాను. మథుర్ తన సెంట్ బాటిల్ ఇచ్చి "వాడరా.. బాగుంటుంది" అన్నాడు. శేఖర్ తన బైక్ ఇచ్చాడు. కొత్త పెళ్ళికొడుకుని శోభనానికి తయారు చేసినట్లు ముస్తాబు చేశారు ఇద్దరూ. మధ్య మధ్యలో ఆ టైపు జోకులు.. చివరికీ విజయీభవ అంటూ ఆశీర్వదించి పంపించారు.

ఉష ఇంటికి వెళ్ళాను. గుండె చప్పుడు చెవుల్లో కొడుతున్నట్టు వినపడుతోంది. నుదిటిమీద చమట తుడుచుకున్నాను. ఎన్నిసార్లు కాలింగ్ బెల్ మీద చెయ్యిపెట్టి మళ్ళీ వద్దనుకున్నానో లెక్కే లేదు. చివరికి స్థిరంగా నిర్ణయించుకోని కాలింగ్ బెల్ కొట్టాను.

***

గణగణ మోగింది ఫోను. అలా ఎంతసేపు బాత్ టబ్బులో వున్నానో నాకు తెలియనే లేదు. చట్టుక్కున లేచి టవల్ చుట్టుకోని ఫోను ఎత్తాను. అవతల రిసెప్షనిష్ట్.

"సార్ మీకు ఎవరో ఫోన్ చేశారు..!! కనెక్ట్ చెయ్యమంటరా" అడిగిందామె.

"సరే ఇవ్వండి" అన్నాను. అది ఖచ్చితంగా ఉషే అని అనిపించింది. నా ఆలోచన తప్పు కాదు.

"ఏమైంది.. నన్ను కలవమన్నాను కదా"

"ఏం లేదు.. కొంచెం ఫ్రెష్ అయ్యి వద్దామని రూంకి వచ్చాను" అబద్దం చెప్పాను.

"ఏంటి సంగతి.. ఫ్రెష్‌గా వచ్చి ఏం చేద్దామని.." అంటుంటే ఆమె గొంతులోనే చిలిపితనం వినపడుతోంది.

"నువ్వేం మారలేదు ఉషా" అన్నాను నేను.

"అవును.. మారే వుద్దేశ్యాలు కూడా లేవు.. నాతో పాటు వస్తే నీకే తెలుస్తుంది.."

"ఎక్కడికి?"

"హవాయన్ షాక్స్.." అంటూ అడ్రస్ చెప్పింది.

నేను ఫోను పెట్టేసి బయలుదేరాను. అక్కడికి చేరుకునేసరికి ఆమె అక్కడే వుంది. చెయ్యి పట్టుకోని లోపలికి లాక్కెళ్ళింది. లోపల వాతావరణం అర్థమవ్వటానికి రెండు నిమిషాలు పట్టింది. అది ఒక పబ్.

"ఏం తీసుకుంటావు?"

"నువ్వు తాగుతావా?"

"ఏం నువ్వు తాగవా?"

"ఎప్పుడన్నా"

"ఇదే ఆ ఎప్పుడన్నా.. చెప్పు"

"విస్కీ విత్ షోడా.."

తను ఆర్డర్ ఇచ్చింది. తనకేమో లాంగ్ ఐలాండ్ చెప్పింది. తను మందు తాగుతుందని నేను వూహించనే లేదు.

చిన్న పడవ గోడలోనుంచి దూసుకొచ్చినట్లు వుంది ఆ కౌంటర్. మిగిలిన భాగమంతా తక్కువ కుర్చీలతో ఎక్కువ శాతం డాన్స్ వెయ్యడానికి వీలుగా వుంది. చాలా ఇరుకుగా వుంది.. అయినా చాలా మంది వున్నారక్కడ.. ఇంకా వస్తూనే వున్నారు. రంగు రంగుల లైట్లు దారి తప్పినట్లు ఎటంటే అటు తిరుగుతూ వున్నాయి.

నా గ్లాస్ నాకిచ్చి, తను కాక్‌టైల్ పట్టుకోని చిన్నగా డాన్స్ చెయ్యడం ప్రారంభించింది. నన్ను కూడా డాన్స్ చెయ్యమంది. "నా వల్ల కాద" న్నాను. అసలు ఒకరి మాటలు ఒకరికి వినపడకుండా మోతగా వున్న ఆ పాటలే నాకు రుచించట్లేదు. ఉష నన్ను పట్టుకోని గట్టిగా ముందుకు లాగింది. తుళ్ళిపడబోయి తమాయించుకున్నాను. నా చేతిలో విస్కీ ఆమె మీద కొద్దిగా వొలికింది. "ఫర్లేదు" అన్నట్టు నాలుక చిత్రంగా బయట పెట్టి నా నడుం మీద చెయ్యివేసిది. మరో చెయ్యి భుజం మీద పడింది. నేనూ డాన్స్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టాను.

ఆ రోజూ ఇలాగే, ఇంతే దగ్గరగా.. పుస్తకం తీసుకోడానికి వెళ్ళి ఎంతసేపు వున్నానో నాకే గుర్తులేదు. అటక మీద ఉన్న పుస్తకాలు దించేందుకు చిన్న స్టూల్ వేసుకోని ఎక్కింది. నేను స్టూల్ పట్టుకోని.. ఆమె చేతులు పైకెత్తి పుస్తకాలందుకుంటుంటే నేను అలాగే ఆమె "స్ట్రెచ్డ్" శరీరాన్నే చూస్తూ వుండిపోయాను. స్టూల్ ఎప్పుడు వదిలేశానో నాకే తెలియలేదు.

తను నా మీద పడింది. ఇద్దరం మంచం మీద పడ్డాం. అది ఆమె కావాలనే చేసిందా, లేక యాదృచ్ఛికంగానే జరిగిందా అని ఆలోచించే స్థితిలో లేను. ఆ దగ్గరతనం.. ఆ స్పర్శ మాధుర్యంలో ఎప్పుడు కరిగిపోయానో నాకే తెలియదు. కొద్దిగా ముదుకు వంగి ఆమె పెదవుల మీద...

***

"ఏయ్ ఏమైంది నీకు... ఎక్కడ ఆలోచిస్తున్నావ్? కమాన్ డాన్స్.. ఇదే ఆఖరు పాట" చెప్పిందామె. అప్పటికే ఆమె నాలుగు గ్లాసులు, నేను నాలుగు గ్లాసులు తాగేశాము.

పబ్‌లో డాన్స్ అయిపోగానే తన ఇంటికి రమ్మన్నది ఉష.

"వద్దు ఉష.. బాగుండదు..." అన్నాను.

"ఏ కాలంలో వున్నావ్ రమణ.. ఇది ముంబై... నువ్వు రావటమేకాదు.. నాతో కాపురం చేసి నలుగుర్ని కన్నా కనీసం పక్కింటోళ్ళకి కూడా తెలియదు.." చెప్పిందామె.

ఇద్దరం ఆమె కార్లో బయలుదేరాము.

"ఉషా.. పెళ్ళి చేసుకున్నావా?"

"ఈ ప్రశ్న నాతో డాన్స్ చెయ్యక ముందు అడగాల్సిందేమో కదా.." అంటూ నవ్వేసి "అయ్యింది.. ఖంగారు పడకు ఆయన ఇంట్లో లేడులే. మేం విడిపోయాం." చెప్పింది. నేను ఆమె వైపు ఎంతసేపు చూశానో, ఎందుకు చూశానో కూడా గుర్తులేదు.

ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే సిగరెట్ వాసన గుప్పుమంది.

"కూర్చో.. ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తాను.." అంటూ వెళ్ళబోయి మళ్ళీ ఆగి "ఫ్రిజ్‌పైన విస్కీ వుంది.. ఫ్రిజ్‌లో సోడా.. నాక్కూడా ఒకటి కలిపివుంచు" కన్నుగీటి వెళ్ళిపోయింది.

నేను లేచి ఫ్రిజ్ వైపు నడిచాను.

***

విస్కీగ్లాసులో సోడా కలపగానే మధుర్ వెంటనే పైకెత్తాడు..

"చీర్స్.. చీర్స్" అరిచాడు వుత్సాహంగా.

"ఇంతకీ పార్టీ ఎందుకో చెప్పనే లేదు.." అడిగాడు శేఖర్.

"ఇంకెందుకురా.. మనవాడు నిన్న వెళ్ళిన పని దిగ్విజయంగా పూర్తిచేశాడు." మధుర్ అన్నాడు. నాకేదో ఇబ్బందిగా వుంది.

"ఏరా నిజమేనా? మరి చెప్పనే లేదు? ఏంటి, వర్క్ఔట్ అయ్యిందా"

"ఊ" అన్నాను నేను.

"దానికి సిగ్గెందుకోయ్.. బీ లైక్ ఏ మాన్.. ఇంతకీ ఎలా జరిగిందో చెప్పు"

"చెప్పేదేముంది.. వి డిడ్ ఇట్.."

"అదేరా ఎలా.. ఐ మీన్ ఎలా మొదలైంది.. ఎవరెవరు ఏం చేశారు"

"నోరు ముయ్యి.. అదంతా ఇక్కడా.. రూంకి వెళ్ళాక చెప్తా.. ఇందాకే మధుర్ గాడికి చెప్పాను.."

"అవునురా.. డీటైల్డ్‌గా చెప్పాడు.. నేను చెప్తాగా" అన్నాడు మధుర్ కన్నుగొడుతూ.

నేను ఆలోచిస్తూ వుండిపోయాను.

***

"ఏంటి ఎప్పుడూ ఏదోవొకటి ఆలోచిస్తుంటావు.." ఉష అడిగింది. తెల్లటి నైట్ డ్రస్ వేసుకోని వుందామె.

"ఏమిలేదు.." అన్న తరువాత చాలాసేపు మాట్లాడుకోలేదు. తర్వాత నేనే అడిగాను "ఎందుకు విడిపోయారు.." అని.

ఆమె సూటిగా చూసింది. "ఈ ప్రశ్న ఇంకెవరన్నా వేస్తే నీకెందుకు అనేదాన్ని.. నీతో అలా అనలేను.. వాడు నా గురించి పూర్తిగా తెలిసే పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. నీకు తెలుసుగా నేను మాట్లాడే తీరు.. అవతలి వాడు ఏమనుకుంటాడో ఆలోచించకుండానే డబల్ మీనింగ్ డైలాగులు.. ఒక్కోసారి డైరెక్ట్ మీనింగ్ డైలాగులు.. మొదట్లో అతనికీ ఇలా వుండటం నచ్చింది కాని తరువాత తరువాత అతనితోనే అలా వుండమనేవాడు. మిగతా మొగవాళ్ళతో అలా మాట్లాడకూడదన్నాడు.. నేను అలా వుండలేనన్నాను.. అలా మా ఇద్దరి మధ్య సంబంధాలు దెబ్బతిన్నాయి.. అంతే, విడిపోయాము.." చెప్పింది.

"అంతేనా...?" అడిగాను.

"అసలు బేసిక్ కారణం అదే.. కాకపోతే.. నాకు వేరే ఎవరితోనో సంబంధం వుందని అతనికి ఎవరో చెప్పారు.. జోక్ చెప్పనా ఆ సంబంధం ఎవరితోనో కాదు.. నీతోనే వుందట.. దట్ వాజ్ ద లాస్ట్ నెయిల్"

నేను అదిరి పడ్డాను. ఉషకి నాకు ఎఫైర్... నా వల్లే ఉష, ఆమె భర్త విడిపోయారు...!

"హలో.. అంత ఆలోచించాల్సిన పనిలేదు.. ఆ మనిషే అంత... నువ్వు కాకపోతే ఏ పోస్ట్‌మానుకో, పాలవాడికో అంటగట్టేవాడు.. కాలేజిలో మనిద్దరి గురించి ఏం మాట్లాడుకునేవారో నీకు తెలుసుగా.. అదే ఎవరో వాడికి చెప్పారు, దాంతో వాడికి ఒక పేరు దొరికింది అంతే.. పోస్ట్‍మాన్, పాలవాడికన్నా నువ్వే బెటర్ అని అక్కడే సంబంధం తెంచేసుకున్నాను.. నువ్వేం దిగాలుగా ముఖం పెట్టాల్సిన పనిలేదు." అన్నదామె మరో పెగ్గు కలుపుకుంటూ.

ఆ తరువాత ఇద్దరం ఏమీ మాట్లాడలేదు.

***

ఆమె ఏమి మాట్లాడలేదు.

మంచం మీద అలాగే వున్నాం.. నేను కొంచెం దగ్గరగా జరిగి ఆమె పెదవులమీదకు వంగాను. ఆమె చటుక్కున తేరుకోని గట్టిగా నన్ను తోసేసింది. లేచి మంచం దిగి -

"ఫర్లేదే.. మంచి స్పీడు మీదే వున్నావు.." అంది.

జరిగినదానికి నేను తత్తరపడ్డాను. "అయితే నీ కవ్వింపులు దీనికోసం కాదా" అని అడగబోయాను. కాదని తెలుస్తూనే వుంటే ఇంకా అడగటం ఎందుకని తల దించుకోని "అయాం సారీ" అన్నాను.

ఆమె గట్టిగా నవ్వి - "దట్స్ ఓకే.. ఫర్లేదు.. నన్ను చూసిన ప్రతివాళ్ళు ఇలాగే అనుకుంటారు. నేను ఓపెన్‌గా మాట్లాడటం వల్లే అందరూ అలా అనుకుంటారు అనుకుంటా.. అయినా నేను ఇంతే..నా నేచరే అంత.. నిన్ను చూస్తే ఎందుకో నా గురించి అలా అనుకోవట్లేదు అనిపించింది.. అందుకే ఇంకొంచెం చొరవగా వున్నాను.. ఇంకెప్పుడూ నా గురించి ఇలా ఆలోచించకు.. లెట్స్ బీ గుడ్ ఫ్రెండ్స్.." చెప్పిందామె.

నేను తలవూపాను.

***

"ఏమిటి మళ్ళీ ఆలోచిస్తున్నావు?" అడిగింది ఉష.

"అదే.. మన గురించి అలా ఎవరు చెప్పారో అని.." అన్నాను.

"వున్నాడ్లే.. నా మాజీ మొగుడికి కొలీగ్, మాథుర్ అని..!!" చెప్పిందామె.

నాకు వూహించని షాక్..!!

అప్పుడేదో యవ్వనోత్సాహంలో జరగనిది జరిగినట్లు నా ఫ్రెండ్స్ దగ్గర కోతలు కోసాను..!! దాని పర్యవసానం ఇంత దారుణంగా వుంటుందా? నాకెందుకో గిల్టీ ఫీలింగ్ ఎక్కువౌతూ వుంది.

"హలో మాష్టారు.. అది గెస్ట్ బెడ్‌రూం.. వెళ్ళి అక్కడ పడుకోని తీరిగ్గా ఆలోచించుకోండి.." చెప్పిందామె.

నాకెందుకో ఆమెకు జరిగింది చెప్పి క్షమించమని అడగాలని వుంది. కాని మనసుకు మాటకు మధ్య ఏదో అడ్డం పడుతోంది. నేను లేచి ఆ బెడ్‌రూం వైపు అడుగులువేశాను.

ఉషకి ఆ విషయం ఇప్పటికీ చెప్పలేదు..!!

అరిపిరాల సత్యప్రసాద్

బ్రాహ్మణుల్ని ఎందుకు ద్వేషించాలి?

2011-01-28T22:02:00.001+05:30

ఎందుకు ద్వేషం ! ఏముందని విద్వేషం!?
చరిత్రను బేరీజు చేసే ధృక్పధంలో బ్రాహ్మణులు చాలా సామాజిక కురీతులకు కారణంగా కనిపిస్తారు కాబట్టి వాటిని విశ్లేషించడం జరుగుతోందేగానీ నిజంగా ద్వేషాన్ని విద్వేషాన్నీ సామాజికంగా ఎవరైనా అమలు జరుపుతున్నారా అనేది అత్యంత సందేహాస్పదం. నిజంగా బ్రాహ్మణుల్ని ద్వేషించడం ఒక పంథా అయ్యుంటే, ఈ పాటికి వాళ్ళమీద ఆప్రకటిత నిషేధమో లేదా వివక్షో అమలై ఉండేది. Did it happen?

Let's just ask few questions...
మైనారిటీ ప్రజలు మెజారిటీన శాసించే ఫ్యూడల్ వ్యవస్థను theorize చేసి మూసను సృష్టించింది ఎవరు?
కుల వ్యవస్థలోని కుళ్ళును శాస్త్రీయం చేసింది ఎవరు?
హిందూమతాన్ని బ్రష్టుపట్టించి మాన్వత్వ వ్యతిరేక స్మృతులను సృష్టించి అమలు చేసింది ఎవరు?

ఇవన్నీ అపోహలైతే కాదుకదా !?
Someone has to answer these questions and some need to ask them !

సామాజికంగా, రాజకీయంగా, ఆర్థికంగా బ్రాహ్మణకులం ఆధిపత్యం ఏనాడో నశించించింది. కాస్తోకూస్తో సాంస్కృతికి ఆధిపత్యం కొనసాగుతున్నా, "ఇదే సంస్కృతి" అనే ధోరణిని ఛాలెంజ్ చేస్తూ ఎన్నో subaltern cultures వస్తున్నాయి, alternate culture సృష్టిస్తున్నాయి. కాబట్టి ఇక్కడా they have a loosing battle at hand. మరి ఎందుకుండాలి బ్రాహ్మణ వ్యతిరేకత...they have nothing to offer, nothing to challenge at this point in time. అందుకే ఈ అపోహల్ని రాజకీయ కుట్రలో భాగం తప్ప మరొకటి కాదు.

ఇప్పుడున్న ద్వేషం ఇక్కడ బ్రాహ్మణులు అనే కులం మీద కాదు. ఆ కులానికి చెందిని మనుషుల మీద అసలు కాదు. బ్రాహ్మనిజం అనే భావజాలం మీద. అది బ్రాహ్మణకులాన్ని దాటి మొత్తం సమాజాన్ని ఆవరించి చాలా శతాబ్ధాలయ్యింది. ఆ ధోరణి,భావజాలం మీద పోరాటం. భౌతికంగా అగ్ర కులాల మీద పోరాటం. ఇందులో బ్రాహ్మణకులం ఎక్కడ్నించీ వచ్చిందో...దాని మీద విద్వేషం ఎవరికుందో ఒకసారి కళ్ళుతెరిచి చూస్తే తెలుస్తుంది.

****

తెలుగు సినిమా తమిళ పైత్యం

2010-12-02T11:05:00.000+05:30

ప్రతిభ ఎక్కడున్నా దాన్ని అభినందిచాల్సిందే, స్వాగతించాల్సిందే, ప్రోత్సహించాల్సిందే. కాకపోతే పక్కోడి ప్రతిభ గుర్తించడంలోని శ్రద్ధ మనదగ్గరున్న ప్రతిభని సానబెట్టడంలో చూపించకపతే పొగడ్డానిక తప్ప మనమంటూ ఎదగడానికి ఏమీ మిగలదు. ప్రస్తుతం తెలుగు సినిమా పరిస్థితీ అలాగానే ఉంది. చెప్పుకోవడానికి సినీపరిశ్రమ మద్రాసునుంచీ హైదరాబాద్ కొచ్చి పాతికేళ్ళు అవుతున్నా, హీరోలను వదిలేస్తే (హీరోయిన్లు ఎలాగూ బొంబాయి నుంచి దిగుమతి అవుతారు) మిగతా విభాగాల్లోని సాంకేతిక నిపుణుల్ని అక్కడ్నించే దిగుమతి చేసుకుంటున్నాం. ముఖ్యంగా దర్శకత్వం, సంగీతం, సహనటుల విభాగాల్లో తమిళ్ హవానే నడుస్తోంది.

దర్శకత్వ శాఖలో కోకొల్లలుగా తెలుగు జనాలున్నారు. ప్రతి సినిమాకూ ఆరు మందికి తగ్గకుండా సహాయదర్శకులుగా పనిచేస్తుంటారు. అయినా అవకాశాలు, ముఖ్యంగా పెద్ద అవకాశాల దగ్గరికొచ్చేసరికీ తమిళంవాళ్ళే కావలసొస్తుంది. తమిళులకు దర్శకత్వ అవకాశం ఇవ్వడం వరకూ బాగానే ఉంది, కానీ వాళ్ళ కంఫర్ట్ కోసం ముఖ్యపాత్రల్నో లేదా సహాయపాత్రల్నో తమిళ నటులతో, సాంకేతిక వర్గాన్నంతా తమిళ సాంకేతిక నిపుణులతో నింపడం ఎందుకో ఒక అర్థంకాని పరిణామంగానే మిగిలిపోతోంది. ‘డార్లింగ్‌’లో ప్రభాస్‌ ఫాదర్‌గా ప్రభు చేసిన క్యారెక్టర్‌ మన తెలుగులో ఎవరూ చేయలేరా? అలాగే, ఈనెల 26న విడుదల కానున్న ‘ఆరెంజ్‌’లోనూ ప్రభు ఓ ముఖ్యపాత్ర పోషించాడు. కారణం ఆ నటుడి అవసరమా లేక దర్శకుడి విజన్ లో ప్రభు తప్ప మరే ఇతర తెలుగు నటుడూ కనిపించకపోవడమా?

ఎమ్.ఎస్.విశ్వనాధన్ నుంచీ ఇళయరాజా వరకూ అటు తమిళం ఇటు తెలుగులో మహత్తరమైన సంగీతం ఇచ్చినా, భాషకు అనుగుణంగానే బాణీలు కూర్చారు. ఆ తరువాత తరంలో తమిళ బాణీల్ని డబ్బింగ్ రూపంలో తప్ప స్ట్రైట్ ఫిల్మ్ గా సంగీతం కూర్చి, తెలుగు సంగీతాన్ని ఇవ్వడంలో ఆస్కార్ అవార్డు గ్రహీత ఎ.ఆర్.రెహ్మాన్ కూడా ఎదురుదెబ్బే తిన్నారు. అయినా మనోళ్ళు ఈ మధ్య హ్యారిస్ జైరాజ్(ఆరంజ్), జి.వి.ప్రకాష్ (డార్లింగ్) అంటూ మళ్ళీమళ్ళీ బొక్కబోర్లా పడటానికి తయారైపోతున్నారు. ఇది మోజుకాక మరేమిటి? నిజంగా హైదరబాద్ లో మ్యూజిక్ డైరెక్టర్లు లేరా? చక్రిలాంటి వాళ్ళు వచ్చిన పదేళ్ళలో దాదాపు వంద సినిమాలకు సంగీతం అందించలేదూ! మన దగ్గర ప్రతిభకు కొదవలేదు, కానీ గుర్తించేవాళ్ళే కరువు.

మనోళ్ళ తమిళ పైత్యానికి పరాకాష్ట ఏమిటంటే, తమిళ్ సినిమాలపైన ఈ మధ్య సెటైర్ గా వచ్చిన, “తమిళ్ పడం” అనే సినిమాని మనోళ్ళు రీమేక్ రైట్స్ తీసుకోవడం. తమిళ సినిమాల మీద తీసిన వ్యంగ్యాస్త్రాన్ని తెలుగులో హక్కులు తీసుకోవడం ఒక హాస్యాస్పదమైన ప్రక్రియ అయితే, దాన్ని రీమేక్ ఎలా, ఎందుకు చేస్తారనేది పెద్ద జోకు. ఏం… తెలుగు సినిమాల మీద సెటైర్ మనం సొంతంగా రాసుకోలేమా? దాన్నీ తమిళం నుంచీ దించుకోవాలా? హతవిధీ!

***

రేరాజుకు ఆహ్వానం

2010-11-28T12:51:00.001+05:30

వినండి...ఆ తరువాత చర్చించుకుందాం ! :)

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

డిజిటల్ సినిమా - తెలుగు సినిమా

2010-11-20T21:14:00.000+05:30

కోట్లు పెట్టి సినిమా తీసేవాడికి డిజిటల్ ఎందుకు? డిజిటల్ లో తీసి ఎక్కడా రిలీజ్ చేసుకోలేనోడికి సినిమా ఎందుకు? ఇది ప్రస్తుత తెలుగు పరిశ్రమ పరిస్థితి. అది మరో పది సంవత్సరాల్లో అస్సలు మారదు. మాహాఅయితే ఫిల్మ్ లో తీసిన సినిమాల్ని అన్ని థియేటర్లలో డిజిటల్లో ప్రదర్శిస్తారు. అంతే!

స్టార్ (నటుడు/నిర్మాత/దర్శకుడు) సినిమా లేనిదే తెలుగు ప్రేక్షకుడు థియేటర్ కి రాడు. పెద్ద సినిమాల్నే సగం మంది పైరేటెడ్ డివిడి దొరుకుతుందిలే అని రావటం లేదు, ఇక చిన్న సినిమా రేపోమాపో టివిలో వచ్చేస్తుందో లేక “దాన్ని కూడా చూడాలంటావా!” అనే ఆటిట్యూడ్ తో చూడ్డం మానేశారు. ఇక డిజిటల్ సినిమా ఎందుకు చూశారు?

అయినా డిజిటల్ అనేది టెక్నాలజీ దానితో కంటెంట్ మారదు. విధానం మారదు. పరిస్థితి అస్సలు మారదు. ఐతే ఒకటి మాత్రం జరుగుతుంది, సినిమా తియ్యాలనుకునే ప్రతొక్కడూ ఈ టెక్నాలజీని ఉపయోగించి ఒక సినిమా తీసేస్తాడు. ఆ తరువాత వాళ్ళలో 99% మంది వాళ్ళకు సినిమా తియ్యడం రాదని తెలుసుకుంటారు

భగవంతుల బజారు

2010-11-19T09:40:00.000+05:30

ప్రపంచీకరణ, ప్రైవెటీకరణ నేపధ్యంలో హఠాత్తుగా పరిణమించిన హిందుత్వవాదం తన సహజపరిణామంలో అయితే ప్రపంచీకరణకి వ్యతిరేకంగా స్వదేశీ బాటపట్టాలి. ప్రపంచీకరణ రుచి మరగక ముందు హిందుత్వవాద రాజకీయాలు "స్వదేశీ" మంత్రం జపించినా, ఆ తరువాత మహత్తరమైన ప్రపంచీకరణ మూసల్ని ఇండియా షైనింగ్ నినాదంతో స్థిరపరిచే ప్రయత్నం చేశాయి. నిజానికి ఇదొక విపరీతపరిణామం. కానీ ఆ విపరీత పరిణామానికి ఒక క్యాలిక్యులేటెడ్ డిజైన్ ఉందంటుంది రచయిత ‘మీరా నందా’ తన పుస్తకం THE GOD MARKET లో.

ప్రపంచంలో పరమ క్యాపిటలిస్టు మతం ఏదైనా ఉందంటే అది నిస్సందేహంగా హిందూమతమే అందుకే “Globalization has been good to the Gods in India” అనేది ఈ పుస్తక సారాంశం. ముఖ్యంగా, పెరుగుతున్న మధ్యతరగతి సైజుతో పాటూ వారిలోని హిందుత్వభావజాలం ఎలా...ఎందుకు ప్రభావితం అవుతోంది అనే ప్రశ్నలకు సమాధానం ఈ పుస్తకం. మతం- మధ్యతరగతి- మార్కెట్ ఎలా పెనవేసుకుపోయి తమ డిజైన్ ని అమలు పరుస్తున్నాయో చదివించే విధంగా చెప్పిన పుస్తకం ఇది.

“Whereas the ‘religions of the book’, that is, Islam and Christianity, bind the faithful by demanding obedience to the letter and the spirit of their revealed dogmas, Hinduism deploys familiar rituals, festivals, myths and observances- the kind of things children learn on their mothers’ knees- to knit a many-stranded rope that binds the faithful to the faith with so many little ties, at so many different points that one loses sight of the ideological indoctrination that is going on. Ordinary worshipers and the three partners described above- the state, the temples, and the corporate or business interests- perform a choreographed dance, as it were, in which each element merges into another smoothly and effortlessly. The net result is a new kind of political and nationalistic Hinduism which is invented out of old customs and traditions that people are fond of, and familiar with.”

తప్పకుండా చదవాల్సిన పుస్తకం.

****

లార్డ్ మెకాలేకి జై !!

2010-11-15T19:53:00.000+05:30

The vilification of Lord Macaulay: will capitalism suffer the same fate? - Chandra Bhan Prasad

By most accounts, all Indians now regard democracy as the ideal political system for India, but I would like to argue that that consensus is not quite valid, especially when it comes to challenging the caste order.
The large majority of politicians, political theorists as well as the general public often speak of an Indian way of democracy as distinct from Western democracy, but this thinking has an undercurrent of contempt against the entire Western value system.

That ultimately leads us to being, or believing in being, Indian in terms of a collective ethos and value system. We therefore fall into a category that I describe as the Indian Social Order, one that puts us in sharp conflict with not only western democracy, but also with modernity, and finally with capitalism as a social order.
Often, outside our control, our Indian-ness takes us closer to using caste order as a positive point of reference because the Indian Social Order is infused with the spirit of the caste order.
Within ourselves, a fight erupts between caste and modernity, graduating into a conflict between the modern notion of nationhood and the caste order.

This state of consciousness forces us - the mainstream India(n) - to choose caste over the Indian nation if there was a choice to make. However, this part of consciousness remains unstated, officially unclaimed, but erupts through other channels of conflict.

India at this point of history is in a terrible state of self-conflict: its caste order and the Indian 'nation' are at war. India is still undecided as how far to embrace its nationhood. Since the nation is still not the first choice for most people, any thing hurting the caste order is facing resistance - be it capitalism or mechanization.
Capitalism, for example, is not only about monetary transactions and profit; it is also a social order. For the Indian nation, industrialization is a necessity, but it cannot be independent of capitalism, which as a social order has the innate capacity to replace the caste order.

Given its capacity to destroy caste, all symbols of modernity and capitalism are under attack in India. There is a positive side though. The anti-casteism forces are gaining ground and that is why the conflict exists. Earlier, the caste order had a free run, as is exemplified by the case of how the Indian nation has demonized and marginalized Lord Macaulay.

For instance, if one was to ask any mainstream Indian a simple question 'Given a choice between shooting at a portrait of Sir Robert Clive and Lord Thomas Babington Macaulay, which would you choose?' the answer is most likely to be the latter.

The question, therefore, arises: Why do mainstream Indians hate Lord Macaulay more than Sir Robert? After all, Sir Robert won an empire for Britain and India became a colony.
In sharp contrast, Lord Macaulay was virtually an Indian nationalist. Deploy all the historians of the world and scan all history pages of India to find out who the first used the word 'independence' for India.

It would be, on the most selfish view of the case, far better for us that the people of India were well governed and independent of us, than ill governed and subject to us; that they were ruled by their own kings, but wearing our broadcloth, and working with our cutlery, than that they were performing their salams to English collectors and English magistrates, but were too ignorant to value, or too poor to buy, English manufactures. To trade with civilised men is infinitely more profitable than to govern savages.
Those are the exact words spoken by Lord Macaulay in his Government of India Speech on July 10, 1833 in the British House of Commons.

Who was the first person to find native Indians worth holding public offices under British rule?

We are told that the time can never come when the natives of India can be admitted to high civil and military office. We are told that this is the condition on which we hold our power. We are told that we are bound to confer on our subjects every benefit - which they are capable of enjoying? No; which it is in our power to confer on them? No; but which we can confer on them without hazard to the perpetuity of our own domination. Against that proposition I solemnly protest as inconsistent alike with sound policy and sound morality.

Lord Macaulay again, in the same speech.
If reason was to regulate conscience, India should have accorded honorary citizenship to Lord Macaulay posthumously. Instead, we pull out Lord Macaulay’s Minutes on Education to show that he was a mind-enslaver."...Thomas Babington Macaulay, the founder of the colonial system of training loyal local clerks," wrote the fairly talented Indian traditionalist Praful Bidwai in a December 2006 column in the Khaleej Times.

And let’s look at what are children taught in India’s schools.
"We must at present do our best to form a class who may be interpreters between us and the millions whom we govern; a class of persons, Indian in blood and colour but English in taste, in opinion, in morals and in intellect," Macaulay is quoted as by eminent historian Prof. Bipan Chandra for a nationally standardized (by NCERT) history textbook for schools.

What are college and university students taught in India? Here is what Prof. Sumit Sarkar quotes Macaulay as saying in his Modern India: "English educated intelligentsia - brown in colour but white in thought and taste."
All most all Indian history books remember him as wanting to turn Indians into intellectual slaves of the British Empire. The Rashtriya Swayamsevak Sangh even disparages all English-speaking Indians as the 'children of Macaulay'.

Was Lord Macaulay aiming to achieve what Indians accuse him of? Here's what actually says in his Minutes on Education.

In point, I fully agree with the gentlemen to whose general views I am opposed to. I feel with them that it is impossible for us, with our limited means, to attempt to educate the body of the people. We must at present do our best to form a class who may be interpreters between us and the millions whom we govern; a class of persons, Indian in blood and colour, but English in taste, in opinions, in morals, and in intellect. To that class we may leave it to refine the vernacular dialects of the country, to enrich those dialects with terms of science borrowed from the Western nomenclature, and to render them by degrees fit vehicles for conveying knowledge to the great mass of the population.
Shouldn't we question why the initial and final lines are taken out while representing Lord Macaulay’s view? Is it because the former speak of the context, the lack of infrastructure, and the latter of the intent, to let Indians themselves modernize their curricula?

There is more. 'Macaulay was contemptuous toward Indian genius', they will say and reproduce the following Macaulay quote: 'A single shelf of a good European library was worth the whole native literature of India and Arabia.'

If the above quote is stripped from its context, Lord Macaulay would indeed look partisan, even racist. But look what he says about his own country in the same Minutes.

The first instance, to which I refer, is the great revival of letters among the Western nations at the close of the fifteenth and the beginning of the sixteenth century. At that time almost everything that was worth reading was contained in the writings of the ancient Greeks and Romans. Had our ancestors acted as the Committee of Public Instruction has hitherto acted; had they neglected the language of Cicero and Tacitus; had they confined their attention to the old dialects of our own island; had they printed nothing and taught nothing at the universities but Chronicles in Anglo-Saxon, and Romances in Norman-French, would England have been what she now is? What the Greek and Latin were to the contemporaries of More and Ascham, our tongue is to the people of India.
That's Lord Macaulay about his own country, about his own language, about his own history. How does he then become a colonizer of minds?!

As matter of fact, Lord Macaulay was fighting a grim battle with the Orientalists who saw everything Indian as virtuous - from its indigenous system of education to the caste system. As an Abolitionist himself, Lord Macaulay feared an enduring dependence of India on Britain and argued for modernity, democracy and the sciences for India.

So why is he is hated more than Sir Robert Clive? Let us return to Lord Macaulay himself for the answer.
"Or, to go to India itself for an instance, though I fully believe that a mild penal code is better than a severe penal code, the worst of all systems was surely that of having a mild code for the Brahmins, who sprang from the head of the Creator, while there was a severe code for the Sudras, who sprang from his feet. India has suffered enough already from the distinction of castes, and from the deeply rooted prejudices which that distinction has engendered. God forbid that we should inflict on her the curse of a new caste, that we should send her a new breed of Brahmins, authorised to treat all the native population as Parias," he argued in his speech to Parliament.

"I allude to that wise, that benevolent, that noble clause which enacts that no native of our Indian empire, by reason of his colour, his descent, or his religion, be incapable of holding office," he adds.
Taking Hindu religiosity to task, Lord Macaulay wrote the following in his Minutes:

We are to teach false History, false Astronomy, false Medicine, because we find them in company with a false religion. ....And while we act thus, can we reasonably and decently bribe men out of the revenues of the state to waste their youth in learning how they are to purify themselves after touching an ass, or what text of the Vedas they are to repeat to expiate the crime of killing a goat?

We are a Board for wasting public money, for printing books which are of less value than the paper on which they are printed was while it was blank; for giving artificial encouragement to absurd history, absurd metaphysics, absurd physics, absurd theology.
Remember, Lord Macaulay scripted the Indian Penal Code which made all Indians equal before the law. While Sir Robert conquered India, he didn't question its caste order, among other things. Lord Macaulay, on the other hand, promoted India’s interests but questioned many practices, including the caste order.
Mainstream Indians, therefore, don't forgive Lord Macaulay. It is testament to the lasting and unforgiving legacy of caste that, from Lord Buddha to Dr. Babasaheb Ambedkar, all those who questioned it were despised and discarded. Buddhism virtually disappeared from India, and Dr. Ambedkar lost elections despite having been the key architect of independent India's Constitution.

The same can be said to be true of Lord Thomas Babington Macaulay. Meanwhile, it remains to be seen if capitalism as a social order can overcome that which individuals and socio-political and religious movements could not conquer.

Chandra Bhan Prasad is a visiting scholar for the fall semester 2007 at the Center for the Advanced Study of India. He is one of India’s leading Dalit thinkers and the only Dalit to have a weekly column in a national English daily newspaper, The Pioneer. His story and writings can be seen at www.chandrabhanprasad.com.

*****

యూదులరాజే బీదలరాజు

2010-11-15T07:21:00.000+05:30

ఇది అకాండపాతం కాదు
మీ పారిచూపులెప్పుడూ అబద్ధం కాదు
నూరు మనువులూ-నూటొక్క ఋగ్వేదాలెన్ని చెప్పినా
మనమంతా ఒకటేననీ మీరొక్కమాట చెప్పినా
వేదం మాకొద్దనేవాళ్లం కాదు
సత్యవేదం కావాలనుకునేవాళ్లం కాదు
ఒకధర్మం అస్ప్రుశ్యతా కళ్లాపిని
కన్న బిడ్డలమీదే అధర్మంగా చల్లిందని తెలిసి
కులమత వర్ణ వివక్షతల వైకుంఠపాళిలో విసిగి
యోగాఆయుర్వేదాలూ ఒప్పుకున్న సజ్జనం
మా నిమజ్జనాన్ని కూడా ఒప్పుకోరని కినిసి
ఒక మంచి కాపరికోసం ఎదురుచూసీ చూసీ
మీ మతానికి మరణవాక్యం పలికాం..
ముక్కోటి దేవతామూర్తులు
అంటరానివైపోయాయన్నప్పుడు మా పాకలు
ఆత్మగౌరవ అన్వేషణలో-సమానత్వ గవేషణలో
ఓడలు దిగిన ఇవాంజెలికల్ గుంపుల నుంచి
వూడలు దిగేలా విదేశీ మతాన్ని
అరువు దెచ్చుకున్నది నిజమే!
ప్రేమామయుడేసును దేుడన్నది వాస్తవమే!
కోతపండుగలకు పాలిగింజలు ఇచ్చి
ఈతకొమ్మలకు మందారాలు గుచ్చి
యూదులరాజే మా బీదల రాజంటూ
జ్ఞానదంతాలు రాకముందే జ్ఞానస్నానమాచరించి
జ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించుకున్నాం...
దేశీయ సంస్కృతీ సంచిని తగిలించుకుని
తద్భవ భాషలోనే సువార్త చదువుకుని
త్యాగరాజ కీర్తనల బాణీల్లోనే
ఆంధ్ర క్రైస్తవ కీర్తనల్ని పాడుకుని
పరమ గీతాల్ని తెలుగునేలకు తెచ్చుకుని
మదరిండియాలో చంకలు గుద్దుకున్నాం..
రిజర్వేషన్ల భిక్షాపాత్ర దగ్గర
కుక్కబిస్కెట్లయినా దొరకని కిరస్తానీవాళ్లని
కుక్కల్ని కసిరినట్లు సర్కారు 'ఛీ'కొడితే
ఆకలి బేయేల్జిబూనై భయపెడితే
జీవాహారం పైనుంచి కురుస్తుందని చర్చి జోకొడితే
రోగాలకు పరలోకమే పరమవైద్యమని చిచ్చుకొడితే
హల్లెలూయల ఊహలలో ఊగివూరేగి
స్వస్థత కూటాల్లో మురిసిముక్కలయ్యాం
ఈ సువార్తలో మాత్రం అసమానత్వం లేిదెక్కడ!
వాగ్దానం చేసిన సమానత్వ మెక్కడ!
సవర్ణ క్రైస్తవ శ్మశానాల్లో మా శవాలకూ చోటెక్కడ!
ప్రపంచ ధనిక దేవుని వాకిట్లో-వాటికన్ మత చావిట్లో
దళితుడు పీఠాధిపతి అయ్యేదెక్కడ!
దేశపౌరుల గుండె లోతులు తెలిసేదెక్కడ!
మా పోరాటమిప్పుడు
ఈ దేశ రాజ్యాంగం కన్నా పాతది...
మా విశ్వాసమిప్పుడు
ఈ జాతి సాంస్కృతిక వారసత్వం కన్నా గొప్పది..
శకపురుషుని జననమంత మహోన్నతమైనది..
హే ప్రభూ!
ఏ దేశం పేరు చెబితే ప్రేమాశాంతులు గుర్తుకొస్తాయో
ఏ దేశం పేరు చెబితే తాజ్ మహళ్లు జ్ఞప్తికొస్తాయో
ఇప్పుడా దేశంలో కంధమాళ్లే నృత్యమాడతాయి...

- తుల్లిమల్లి విల్సన్ సుధాకర్
బేయేల్జిబూన్ : దెయ్యాల రాజు

*****

దళితుల ఇంగ్లిషీకరణ

2010-11-13T10:39:00.000+05:30

"The idea is to make English a matter of faith among Dalits because we believe it is an empowering language. If a Dalit woman starts worshipping English as a goddess, there is no way her kids would escape the 'ABC' from their childhood,"- Chandra Bhan Prasad

****

దళితులు హిందూమతాన్ని ఎందుకు ద్వేషిస్తారు?

2010-11-11T11:51:00.000+05:30

ఈ వ్యాసం/ పుస్తిక 2004 లో ప్రచురింపబడింది. కాబట్టి ప్రస్తుతం ఉన్న పరిస్థితులకు, కొత్తగా వచ్చిన మార్పులను ప్రతిఫలించకపోయినా, మూలసిద్ధాంతాన్ని మాత్రం చాలా బలంగా వినిపిస్తుంది. ఇందులో కులహిందువులకు అంగీకరించడానికి ఏమీ ఉండవు. కానీ దళితుల మైండ్ సెట్ ఇలా ఉండటానికి గల "నైతిక కోపం- Ethical anger" అర్థమయ్యే అవకాశం మాత్రం ఉంది.

WHY DALITS HATE HINDUISM?

FOREWORD
This is a short introduction to Western people, mostly Christians, interested in India and particularly the Dalits. Since they are always guided by India's ruling upper castes, who have been always very close to the West, they often get misled because of the plethora of contradictions that make the confusion worse confounded.
The Hindu ethos is guided by hate. And that is why the Hindus hate anything which is not Hindu. Muslims, Christians and Sikhs have become the first targets of their hate philosophy, converting India into one of the most violent countries in the world. They talk non-violence but practice the worst kind of violence against Christians, Muslims, Sikhs, Dalits and also all women.

But the puzzle is it is these very Hindus—not even 15% of India's population— who are the closest to the West. They have made America their second if not first home. Entire Western benefits are sucked away by these people who are the very oppressors of Dalits and other non-Hindus.

They exploit the Western sincere benefactors, mislead them and at the same time oppress the Dalits and non-Hindus inside India. And to mislead the Western do-gooders they resort to deception without ever making the innocent Westerners aware of their cunning tricks.

Western people interested in India should note that there is no other country in the whole world with such a plethora of perplexing problems. That is why they very often get deceived by the Hindu propaganda. India has not only the class problem but the more serious caste problem which has no parallel in the world. Besides. It is also the original home of racism.

The triple problem of class, caste and racism are further complicated by the nationality question. India is not a nation but a country of several hundreds of nations. The Hindus effectively make use of these complex contradictions and rule this country hiding all the reigning chaos and confusion with the power of their monopoly media.

Such a unique, well-oiled machinery of exploitation is over 3,000 years old. No group has succeeded in operating such a machine for so long anywhere in the world. Why only in India? Why our Western benefactors are not trying to understand this question?

Christian missionaries to some extent at least understood the baffling complexity of India. But the Muslims, even though mostly converts from the indigenous Indians, are yet to understand these complexities.
This booklet introduces India to such Western scholars, aid-givers, missionaries and all those sincerely interested in the liberation of the Dalit — the Black Untouchables of India.

Bangalore V.T. Rajshekar
Date: Aug.15, 2004

Hinduism vs. the Movement of Untouchables

1. Introduction:

We are thankful to the Christian Conference of Asia for having given us an opportunity to present the case of the Dalit, the Black Untouchables of India forming over 20% its 1,000 million population. (V.T. Rajshekar, Dalit — The Black Untouchables of India, Clarity Press, USA, 1987). Christians have rendered such a signal service to the liberation of Untouchables that it can be written only in letters of gold when we rewrite the Indian history. Once kept out of Brahminism, now called Hinduism, as outcastes, the Untouchables of India today present the world's cruelest form of Apartheid before which the South African racial segregation and other Black problems of US and UK pale into insignificance. But, alas, the Indian Apartheid has received hardly any world attention as India's Brahminical ruling class has kept it a closely guarded secret.

Boneless wonder

If the Untouchables are what they are today, it is only because of Hindu religion, which, they say, is followed by about 85% of the Indian population. The correct name of Hinduism is Brahminism, imported to India by the Aryan invaders. Hinduism, considered the world's most ancient religion, has no parallel in the world.
A bundle of contradictions, a boneless wonder, words such as Hinduism, Hindu or Hindustan not at all figure in the Sanskrit "sacred scriptures" of Hindus. These scriptures do not even give a name to this religion. It has no founder. It has no single god. It has neither a church nor one single text like the Bible or Quran. The Supreme Court of India has ruled that Hinduism is not a religion but a way of life.

The question: "Who is a Hindu?" can be answered only in the negative: one who is not a Muslim, Christian or a Parsi is a Hindu. Its priests are unique in the world. They not only belong to one caste (Brahmin) but are a hereditary pest. At least 95% of the Hindus do not know their "holy books". A majority of them do not even regularly visit temples. At least 30% of the Hindus are not admitted into Hindu temples.

Caste rivalry among Hindu gods

Therefore, Hinduism cannot be defined except that we can identify that a Hindu is one who is by birth. The Hindu is one who is not a Muslim or Christian,. That means Hinduism can be defined only negatively. Caste system, of which untouchability is a part, is the foundation on which Hinduism is built. You remove caste, the Hindu edifice falls like a house of cards. So every Hindu must have a caste. Without a caste there can be no Hindu. Nay, caste system is the other name for Hinduism. Caste and untouchability are deathless because they have divine sanction. Even the Hindu gods belong to different castes. And one god fights with another god because of caste rivalry.

Hinduism is, therefore, a vast mad house. Nay, the maddest house in the whole world. India, because of this, has become a sick country and its sickness is affecting the health of other countries. Look at Sri Lanka, Singapore, Malaysia, UK, USA, Canada, etc. True, Hinduism is actually practiced only by the Brahmins who form the apex of the caste pyramid. They form not even 5% of the Hindu population and yet as "gods of earth" they control everything — all the property and privileges. And, therefore, rightly constitute India's ruling class, supplying every Prime Minister that India had (barring three or four for a very brief period) since "independence". None can rule India except the Brahmin. This is the power that Hinduism has conferred on the Brahmin, who is called the Bhoodevata, god on earth.

Brahmins killed Budhism

Hinduism is so powerful that though an alien religion,being an Aryan import, it devoured every protest movement including the most liberating Budhism, which was destroyed and driven out of India over 2,000 years back. Brahmins led by the Adi Shankara literally slaughtered Budhists. Budhism today reigns in other parts of the world but not to be found inside India – except for a feeble attempt made by Dr. B.R. Ambedkar, the Saviour of the Untouchables and the new rising star of India, at the fag end of his life by himself embracing Budhism along with several millions of Untouchables.

Efforts are being made to strengthen Hinduism —claiming it to be a religion of over 85% of Indians — and the government itself is actively helping the process making the Christians and Muslims nervous and making them feel that the Government in India is pro-Hindu. A fundamentalist Hindu nazi party called the Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) is vigorously at it by fanning communal flames and periodically resorting to torture of Untouchables, Tribals, Muslims and Christians. The ultimate aim of the RSS is to clamp a class-caste fascist dictatorship, before which the Hitler's nazi rule will pale into insignificance, crush the Untouchables and castrate the minorities.

2. Untouchables & Tribals, original inhabitants of India:
Untouchables and Tribals who together make a formidable third of India's population are the original inhabitants of this ancient country. But the invading Aryans drove them out and those who fled to hills and forests became Tribals and those driven out of village limits became Untouchables.

The stigma of untouchability (racism) is not confined to Untouchables alone. In fact one caste is untouchable to the other "Hindu" caste. Ascending order of reverence and descending degree of contempt. But what are called as Harijan — meaning the "children of god" in the words of M.K. Gandhi— suffer not merely from untouchability but unapproachability, unseeability, unspeakability, etc. Dogs and cats are let inside a Hindu house but not an Untouchable.

Therefore, every village in India has become a ghetto, which is the worst part reserved for these born bonded slaves, reduced to skeletons, who are expected to render free service to the Hindus without expecting any return. They do all the menial jobs: cleaning, sweeping, scavenging, agricultural operations, carrying dead cattle and eating its carcass. Building constructions. Every dirty job. While the men are Untouchables, the women can be enjoyed by the upper caste (Hindu) men. This is the concept of Hindu justice.

No place for democracy under Hinduism
Democracy and social justice have no place under Hinduism. But the country's Constitution has forced the government to introduce some "socialist reforms". But with the advent of liberalisation, privatisation and globalisation, even these concessions and reservations are disappearing. So we live under such serious contradictions and perpetual clash between the fascist ideology of Hinduism and the socialist slogans of the government forced by the country's Constitution prepared by Dr. Ambedkar. The Constitution has given the Untouchables some paper "reservations" in jobs etc. but privatisation has killed even this little mercy.

Untouchability (sanctified racism) among Hindus is thus a unique phenomenon unknown to humanity in any other part of the world. Nothing like it is to be found in any other society —primitive, ancient or modern. Sociologists and historians of India are not interested in the problems of Untouchables because they all belong to the upper caste. Nay. You will be laughed at and ostracised if you talk about it publicly.

3. Why beef-eating Brahmins became vegetarians:
The first organised protest movement against Brahminism was launched by the Budha and Untouchables joined it en masse. Dr. Ambedkar has discovered that before the Aryans invaded India, the language of India was Tamil. He said the war between Budhism and Brahminism and the defeat of the former resulted in its followers being driven out of the village limits. Brahmins, who were the deadliest enemies of Budhism, adopted the trick of sabotaging Budhism by infiltrating it. They conducted a war against Budhism both from without and within. And after vanquishing Budhism, they inflicted untouchability upon those defeated.

Another ingenious method the Brahmins adopted to destroy Budhism was to give up beef-eating and become strict vegetarians. The Brahmins were the most gluttonous beef-eaters and the Vedic texts have any number of references to their indiscriminate killing of cows and eating them. Killing brought them joy. In fact, cow was then reserved for the Brahmin stomach.

The Brahmins also excelled in drinking intoxicating liquor, sex and such other merry-making. When the Brahmins gave up eating beef other Hindus also followed them. If the non-Brahmins underwent one revolution by giving up beef-eating, Brahmins underwent a double revolution. They gave up meat-eating for the first time and became vegetarians.

To my mind, it was the strategy which made the Brahmins give up beef-eating and start worshipping the cow. The clue to the worship of cow is to be found in the struggle between Buddhism and Brahminism and the means adopted by Brahminism to establish its supremacy over Buddhism". (Dr. B.R. Ambedkar: Untouchables, W&S Vol. 7 p. 345).

Why the Brahmins resorted such a reckless adventure, a supreme sacrifice of giving up their greatest pleasure in life? Dr. Ambedkar says:
" Without becoming vegetarians, the Brahmins could not have recovered the ground they had lost in its revival, namely Buddhism". (Ibid p. 346).

Jews of India
Brahmins — whom we have described as the "Jews of India" (V.T. Rajshekar: Brahminism, DSA-2002)— have beaten the Jews in craftiness, deceit and treachery. They wanted to beat extremism with extremism. It is a fantastic strategy. The only way to beat Budhism was to go one step forward and become vegetarians.
Today, Brahmins (barring those in Kashmir and Bengal) are vegetarians and non-drinkers, though the yuppies among Brahmins have once again started meat-eating and drinking.

Non-violence was absorbed into Brahminism which from the day of the defeat of Budhism went on changing its name and recently it came to be called Hinduism. The Vedic religion of Brahminism was sacrificed to save Brahmins and destroy the revolutionary philosophy of Budhism and thus permanently condemn India to slavery and serfdom. That is how India, which has the world's largest but the most famished cattle population, turned into a cow-worshipper as a result of the triumph of Brahminism over Budhism. It was a means adopted by Brahmins to regain their lost glory. This supreme sacrifice of the Brahmins proves that the "Jews of India" are prepared to go to any extreme and make any compromise to save Brahminism.

To them Brahminism became more important than India. Every foreign invader was invited by them to serve their selfish ends. India today is one of the poorest countries of the world, a sick nation, because of Brahminism. (V.T. Rajshekar: India as a Failed State, DSA-2004). Not only if the Untouchables are to be saved but if India itself has to be rescued, Brahminism will have to be destroyed. That is why the Untouchables, being the original owners of India, have decided to escape from the tyranny of Brahminism.

4. India is not a "nation"
The Hindu nazi terrorists now led by the RSS often boast about the "Indian nationalism" or "cultural nationalism". They are spending a lot of money and time to rouse this "national patriotism" among Hindus. But is India a "nation"?

Each religion — Muslims, Christians, Sikhs and Hindus — constitutes a different but perpetually warring nation. Muslims (15%) and Christians (3%) are being persecuted by the Hindu "majority". Apart from this, the Untouchables (20%) and Tribals (10%) each constitute a separation "nation". Sikhs are rightly demanding a separate nation — Khalistan. Linguistically, geographically and ethnically India is deeply divided. Besides, each caste is a separate "nation" within the so-called Hinduism. (V.T. Rajshekar: Caste — A Nation Within the Nation, Books for Change, Bangalore, 2004-reprint).

Hinduism is thus a vast prison-house of warring nationalities. Nationality is a social feeling. It is a longing not to belong to any other group. This is the essence of what is called a nationality and national feeling. But in India race, language and country do not suffice to create a nation. A nation is a living soul, a spiritual principle.
Suffering in common is a greater bond of union than joy. As regards national memories, mournings are worth more than triumphs, for they impose duties, they demand common effort". (Renan quoted by Dr. Ambedkar in his book, Thoughts on Pakistan, Thacker & Co., 2nd edition -1945, p.17).

As consciousness increases along with literacy and other factors, Muslims, Christians and each caste within Hinduism will clamour for separateness and some people expect India to be torn to pieces in course of time.
The Hindu ethos stands for division and disintegration and not for unity. The seeds of destruction are within Hinduism itself. Nobody need destroy it. Hinduism will destroy itself. Because the Hindu house is built on hatred. The engine of hatred drives a Hindu.

5. Apartheid in India — a world problem:
The Untouchables of India constitute the worst form of Apartheid. The Afro-Americans are employed as household servants in White houses, and therefore, they are not Untouchables. But India's Untouchables are kept outside, segregated in all areas. Their very touch, look, even thought leads to pollution. You can make out a Black man from the colour of the skin but not so the Untouchable. He may be fairer than the Brahmin. Nobody can identify an Untouchable by the mere skin colour.

Therefore, the Indian Untouchability like the Black problem is not a problem arising out of colour prejudice. It is a mental problem created by the caste system. That makes it the most serious problem in the whole world. But, alas, no world body, the UN, International Court of Justice, Human Rights Commission or anybody for that matter, has ever bothered about the Untouchables who in sheer number excel the American Blacks or for that matter the Palestinians or any other struggling group.

For the first time India's Black Untouchables took their case to the UN at Durban (2001) comparing casteism with racism but suffered a defeat because of the Brahminical rulers stiff opposition.
Therefore, ours is a world problem of the greatest magnitude needing the highest priority.

The only people to spare some thought to the Indian Apartheid are the Christians. The World Council of Churches and the CCA have done a lot. And because of this they have invited the wrath of the Indian ruling class. If the Christians are interested in saving India and thereby the Untouchables they will have to intensify their efforts.

6. Class & caste: India's twin great divide:
While every other country in the world is divided into rich and poor (class division), India has not only its rich and poor but also the high and low castes. In India, the people are not only divided horizontally as rich and poor, but also vertically into high and low castes — one cutting across the other. That means the Brahmin belonging to the "highest caste" may be sometimes poor but an Untouchable government official may be rich. This is the most baffling problem faced by no other country in the world.

If other countries have to destroy only the "class", we in India have the twin menace of "class" as well as the "caste". Since the loyalty of both the rich and the poor is first to their caste (nation), it is difficult to unite the poor of a caste against the rich of their own caste. The frequent "caste wars" in India have conclusively proved that "poor" Hindus will not join hands with Untouchables – who are economically the poorest and socially the lowest.

Therefore, India presents the world's most baffling paradox where no general mobilisation of the poor is possible.

Even Budhism, Christianity, Sikhism and Islam have not escaped caste division because originally they were also "Hindu".

Sociologists by and large endorse our opinion that in India "caste" is "class". A mobile caste is a class. The low castes are all poor and upper castes are generally the rich. But one thing can be said with confidence that in India it will not be possible to launch a "class struggle" without first destroying the caste. At least a simultaneous thrust: a "class-caste struggle" has to be launched.

The Indian marxist leadership did not agree with us and that is how the Untouchables of India have rejected marxism. (V.T. Rajshekar: How Marx Failed in Hindu India, DSA-1988).
" caste identity"

The Hindus are also not prepared to destroy their caste because they became rulers only because of their caste identity. Since Hinduism is the other name for caste system, any attack on caste means a direct assault on property and privileges that the caste brings. Since every caste and subcaste stands to benefit from this grand system, no Hindu is prepared to give up the caste.

The upper castes (Hindus) are making a lot of noise over the conversion of Untouchables to Islam or Christianity. To prevent conversion they give the false promise of destroying untouchability. Hindu leaders including M.K. Gandhi say that they want to "eradicate" untouchability. But nobody is complaining against the caste system. Because they know that untouchability being the foundation of caste system, it is not possible to remove untouchability alone without destroying the caste system, which in turn means destroying Hinduism. So when Gandhi and other Hindu leaders talk against untouchability, they are not sincere. Gandhi, whom Dr. Ambedkar described as a Hindu leader and the Enemy No.1 of Untouchables, wanted only a patchwork solution. Gandhi was content with reform but Dr. Ambedkar wanted revolution and asked Dalits to quit Hinduism and go in for conversion. Religious conversion has proved to be the best, surest and the most nonviolent way of liberating the Untouchables. (DV Jan.1, 2003 p. 20: "Conversion as the best, simplest, surest & the most nonviolent way to liberate Dalits").

7. Marxists betray revolution:
India being one of the poorest countries in the world, all the factors necessary for revolution exist here. But the country is nowhere near a revolution. This is because the marxist leadership is in the hands of the Brahmins who are not really ready to launch a struggle to destroy caste as it will effect the property and privileges of their caste. And without destroying the caste, it is not possible to destroy the class. They are not prepared to combine caste struggle with class struggle. That is why the Untouchables have rejected marxism.
The Untouchables and Tribals are born revolutionaries. Nobody wants revolution more urgently than these two sections. But the marxists have no programme to attract them. The Left parties do not inspire these revolutionary sections. And quite a number of them feel that the marxists in India are not only far from revolution but actually counter-revolutionary.

8. Religious revolution:

As the marxists have betrayed revolution, Untouchables are forced to take the only other path available — the religious solution. Thousands of Untouchables and Tribals, therefore, embraced Christianity. Sikhism, Budhism and Islam and the flow is increasing.

It must be noted that the Untouchables of India are subjected to torture not because they are poor. There are any number of poor in India and the Untouchables are not the only poor. They are only a part of the poor Indians. The country itself has over 50% living below the "poverty line".

But why Untouchables alone are subjected to torture? Not because of their poverty but their degrading social status. So the problem of exploitation and poverty in India is due to social causes and not economic factors.
The main cause of India's poverty is, therefore, social and next only economic. This has to be clearly understood. The Untouchables are kicked, killed, burnt, raped and their little property destroyed not because they are poor. Poverty is not their problem. They became poor because the Hindus robbed their human rights.

The social degradation of the Untouchables having had religious sanction under Hinduism, the Untouchables have no other go but to get out of this gas chamber of Hinduism and seek fresh air under other liberating religions: Christianity, Islam, Sikhism, Budhism etc. Therefore, conversion to other religions has become popular among the Untouchables. Not because after conversion to Christianity and Islam the problem of poverty would be solved. To them poverty is not their No.1 problem. Man cannot live by bread alone. He wants self-respect which is denied under Hinduism. They will get it the moment they get out of Hinduism and convert to other religions.

The Untouchables have discovered that conversion helps them as they will no longer be subjected to atrocities. Conversion to other religion, therefore, helps the Untouchables to destroy caste paving the way or rather helping them to go to the next phase: "class struggle".

Dr. Ambedkar chose Budhism after a 20-year-long thinking on the subject but unfortunately Budhism, having been considered a part of Hinduism, has proved to be ineffective in destroying untouchability because those who embraced Budhism along with Dr. Ambedkar are still treated as Untouchables by the Hindus. So the Untouchables mostly prefer Christianity and lately in one state, Tamil Nadu, the trend is towards Islam.

9. Role of Christians:

To repeat, the sickness of Hinduism is so contagious that it has not spared any other religion. Those who went over to Christianity carried their caste with them and we have evidence that to gain more members, the Church leaders allowed the converts to keep their caste identity. There are even today separate churches and graveyards in the church for Untouchable converts.

But one thing: Christianity or Islam does not have scriptural sanction for caste. Anybody fighting against caste within the church or Islam, will get support of their religion. But not so under Hinduism. That is why inside the Church in India, there is a powerful movement to fight caste discrimination. Despite the caste distinction the Untouchable converts to Christianity are today emotionally and psychologically much better than their counterparts who preferred to stay behind in Hinduism.

The trend towards Islam in Tamil Nadu, the southernmost state of India, is a new development that has rattled the Hindu clergy. Even the government has expressed alarm and there are fresh moves to ban conversions and stop the flow of foreign funds to India. There are charges that Arab countries are financing the conversion drive but government investigation did not prove it. It is only a few thousand Untouchables who embraced Islam in Tamil Nadu.

Mass conversion to Islam is not new to this area but the upper castes (Hindus) and the Hindu nazi terrorist party, RSS, are worried about this trend because a Hindu considers Islam as the most inveterate enemy of Brahminism. Islam has no caste distinction. The Untouchables are attracted to this because of its egalitarianism. Even some Christian converts have opted to Islam.

10. Hinduism is anti-human:

The above account is sufficient to convince anybody that Hinduism is not only anti-democratic but anti-human. Even the Brahmins, the custodians of Hinduism, have not benefited materially from this suffocating religion. Hundreds of Brahmins have fled the "holy" India and settled in beef-eating "unholy" US, UK and Gulf countries. Quite a number of them are still complaining of their own poverty in India.

Foreigners are likely to be deceived by the propaganda of nonviolence, the Gandhian ahimsa. But as representatives of the Untouchables, we would like to blast this myth. Nowhere in the world we can get a set of people who are more violent and blood-thirsty than the Hindus.

Hinduism is no doubt dying. Christianity and Islam have a better future in India. Urbanisation and scientific development have set fire to the very citadel of Brahminism. But what keeps the dying Hinduism alive are the two main props: caste system and the karma theory — the belief in rebirth, predestiny.

The Hindus talk about democracy and socialism but "majority rule" in India has resulted in majority tyranny on the minorities who are reduced to the level of second-rate citizens — a persecuted minority. India will soon plunge into a bloody communal and caste war.

Christianity has helped millions of Untouchables to get liberation. The Tribals of the North-Eastern India are today a force to be reckoned with because of Christianity. All those who went over to Christianity are definitely better off than those who stuck to Hinduism. If Christianity has to attract more followers, it has to immediately set its house in order by getting rid of the caste within the church as far as possible. Secondly, it has to render all-out help to Untouchables and Tribals.

11. Solution:

The Untouchables of India are so weak —socially, economically, culturally, politically and even physically — that they no longer have the patience to wait for a revolution, which has proved elusive. Therefore, instead of waiting endlessly for the revolution, they have decided to seek their own solution to their problems.

The first and the foremost programme is to quit Hinduism and seek refuge in any religion that assures them social status. Christian, Muslim, Sikh, Budhist organisations have to step up the drive for religious conversion.
Constitutional reservations to Untouchables having been sabotaged by the Hindus and reservations in private sector an impossibility, they will have to go in for more radical remedies. They will fight for a separate electorate and separate settlement. They are currently scattered all over India and live in isolated ghettos. Being in a minority, thoroughly disarmed and totally dispossessed, they face danger to their life, property and the honour of their women. So to get safety and security they have to seek a separate settlement and separate electorate. And pending such a settlement, Untouchables are migrating to bigger cities. Organised shifting of population is also planned. (V.T. Rajshekar: Separate Electorate & Separate Settlement, DSA-1996).
Every Untouchable is asked to carry an arm for his self-protection.
International organisations, UN and particularly Christians and Muslims have a duty to support the liberation struggle of the Untouchables. Our struggle needs to be linked up with the other struggling groups of Blacks, Burakus, Palestinians and other friends.

V.T. Rajshekar: Christians & Dalit Liberation, (Dalit Sahitya Akademy -2000).
Edited and updated paper presented on behalf of the Untouchables of India at the Asian Conference on the "Role of religion and national harmony" organised by the Christian Conference of Asia, held at Colombo, Sri Lanka, Oct.28 to Nov.3, 1981. The paper, originally published as a booklet in 1983 and sold out long back, is reprinted on popular demand.
-------------------

Conversion as the best, simplest, surest & the most-nonviolent way to liberate Dalits

Introduction:

The Untouchables (Dalits) are the single largest chunk forming 20% of India's 1,000-million population. History has proved they are the original inhabitants of India and also builders of its great glorious Indus Valley Civilization, rated next only to the Nile Valley Civilization.

Downfall of India:
The invasion of alien Aryans brought their first downfall which was corrected by the Budha through his powerful socio-spiritual revolution. The entire lot of Dalits and other victims of Brahminism (today called Hinduism) embraced Budhism which assured them liberation. Budhism reigned over India for over 1,000 years which is described in history books as the "Golden Age of India".

A dwarf Brahmin from Kerala, Adi Shankara, took over the task of reviving Brahminism by destroying Budhism, physically annihilating Budhists and their monks, and converting Budhist viharas into Hindu temples. After a prolonged bloody war and violence, the Brahminical religion was revived by manufacturing two Epics — the Ramayana and Mahabharata — and then a scripture called the Bhagawad Gita. The caste system was evolved, codified and strictly enforced through the Manu Dharma Shastra and non-violence (ahimsa) was borrowed from Jainism and incorporated into Hinduism. Brahmins were directed to abstain from meat-eating and become vegetarians. And others were directed to refrain from eating beef and cow was declared a sacred animal (gomata) and next only to mother. These were the tricks adopted by Brahmins to destroy Budhism and re-establish the world's most violent religion of inequality, injustice and inhumanity. All these form part of the history written by Brahmin historians themselves.

This is the beginning of the downfall of India. And the wave of foreign invasions. Even the "independence" of India (1947) did not bring relief to the oppressed sections. The Scheduled Castes (20%), Scheduled Tribes (10%) and Backward Castes (35%) — a total of 65% of India's population — are today facing serious social, political, economic and religious crisis.
India as a failed state:

To this long list of the persecuted nationalities denied human rights we have to add the Muslims (15%), Christians (2.5%) and Sikhs (2.5%) — a total of 20%. Even the women of upper castes have been made a deprived lot.

A total of 85% of our population is today facing gloom and doom. Every part of India, every section of India, every community of India is facing unprecedented crisis — political, economic, social, cultural and religious. Law and order has collapsed. Corruption is sky-high. All the three pillars of the state — executive, legislature and judiciary — have broken down. The fourth estate — the media to which I belong — is in shambles. Several state governments have no money to pay salaries to their own staff. While China, which became independent two years after India, has assured food, clothing, shelter and even health and education to all its 1,300 million people, India has failed in the very first one — food. But the 15% upper castes (Hindus) have become rulers of the land by exploiting the rest of the population. (V.T. Rajshekar: India as a Failed State, Dalit Sahitya Akademy - 2004).

Vanguard of the revolution:
Why India has become a failed state? This is because the new rulers (Hindus) have failed to look after the just needs of its 85% population particularly the Dalits who are at the bottom of the society.
A country is like the chain of a cycle. The cycle can move smoothly only if every link in the chain is in perfect condition. In the Indian cycle chain only about 15% of the links are well-oiled and well-maintained. The rest of the links are rusted, decaying. That is why the cycle is not moving. It is as simple as that.
The first people who revolted against this Hindu bid to destroy India are the Dalits who are carrying the weight of this entire oppressive Hindu society. Of all the people, why the Dalits alone are in the forefront of the revolution? There are two reasons for it:

The Dalits are at the bottom of this social pyramid and hence the worst sufferers.
Besides, they are the original inhabitants of India and hence its owners.

That is why the Dalits form the vanguard of the revolution to bring about a transformation in the society. Dalits alone can save India. No other section has that much of an urge to save India.

Budhist perception of Christianity:
Though I am a Budhist since many years, I have not been a practising Budhist. We find no major contradiction between Budhism and Christianity in India. At least not to our knowledge. Dalit Voice, of which I am the Editor, has readership all over India. So far no Budhist has complained to us against the Christians. Budhists are fighting mainly the Brahminical (upper caste) people. In Maharashtra, where the largest number of Budhists live, our people do not face any problem from Christians. In fact the Christians are fully with us.
Our No.1 Enemy is Brahminism which today goes by the name of Hinduism. Though the upper caste rulers of India including their leader M.K. Gandhi declared Budhism as part of Hinduism and made Budha an avatar (incarnation), they refused to extend constitutional reservations to Dalit converts to Budhism. It was Prime Minister V.P. Singh in 1991 who removed this restriction. The Hindus are doing their best to hinduise (enslave) the Budhists. A big debate is going on in Dalit Voice on this subject and we are soon calling a meeting of concerned Budhists at Nagpur to discuss steps to fight this Hindu menace.

Role of conversion:

The social and religious aspirations of Dalits are not only to liberate themselves but through that to save India itself. According to Dr. Babasaheb Ambedkar, the Father of India, who conducted a series of experiments in this field, this is possible only through religious conversion. (Dr. B.R. Ambedkar: Why Go For Conversion?, Dalit Sahitya Akademy, 1987 reprint).

Religious conversion is the best, the simplest, the most inexpensive and also the most nonviolent way of not only liberating the Dalits but also the country as a whole. It is as simple as that.

The upper castes (Hindus) give equal treatment to Christians, Muslims and Sikhs. People belonging to these three sections (called religious minorities) did not come from outside India. Christians of India did not come from Rome, Muslims did not come from Arabia. They are converts from today's SC/ST/BCs. They achieved equality and self-respect only through conversion. When 20% of India (Muslim, Christian and Sikh) could achieve equality and self-respect through such a simple social engineering (conversion), why not the rest of the SC/ST/BCs follow this simple path?

Never ending caste war:
Such a conversion will bring happiness to both SC/ST/BCs as well as their oppressors (Hindus). As long as Dalits remain within the Hindu fold, they have to fight with Hindus daily. See what happened in Jhajjar (Haryana) recently. It is a daily fight in the countryside today. India is full of caste wars between the Hindus and Dalits. Conversion will once for all end this war and violence and there will be peace in the countryside and India as a whole.

The Hindus may ask: When there is caste inside the religions of Muslim, Christian and Sikhs, why again go into such a leaking house? This is a mischievous question. There is a great deal of difference between the Hindu caste system and the castes within other religions. Caste is not the chief characteristic of these religions. But the Hindu caste system has the religious sanction. Even M.K. Gandhi, the father of the Hindu nation, defended the caste system because it had the blessings of Hindu religion. That is why no Dalit has been made a Shankarachari to this day. But several Dalits have become Bishops, Imams and Sikh Sants. They can destroy their castes without destroying their religions. But if you destroy the caste system, Hinduism itself is dead. This is because the caste system is the other name for Hinduism. Kill caste, Hinduism is dead.
Gandhi hated Christians:

We have found Christian and church leaders praising Gandhi and some priests even imitating Gandhi. Such ignorant Christian leaders do not know the real face of Gandhi. They have not read what Gandhi had said about the church and its glorious services to the oppressed — a service which can be written only in the letters of gold. We call upon such church leaders to read Gandhi's own book published by his publishing house. (Christian Missions — Their Place in India, Navajivan Publishing House, Ahmedabad-14, 1941, edited by Bharatan Kumarappa).

In this book at several places Gandhi asks the Christian missionaries "not to entice the Harijans" (p. 52) and warns:

" Those who are engaged in the competition are not serving the cause of religion". (p. 52)
He is angry with the church because it is liberating the Dalits from Hindu slavery and racism.
Enemy No.1 of Untouchables:

The most important is Gandhi's speech at the famous United Theological College, Bangalore, which he visited sometime in 1927, long before "independence", when the college had mostly Western missionaries of repute. The speech he delivered there clearly proved that Gandhi was totally against conversion of Untouchables. Because Gandhi knew that his Hinduism, which was a gold mine for the upper castes (Hindus), would be reduced to a minority and naturally die if the Untouchables quit that religion. He warned the missionaries that:

" While I am strengthening the faith of the people, you (meaning missionaries) are undermining it" (ibid p.101). He asked the church to make the Harijans "better Hindus, as they belong to Hinduism". (Ibid p. 103).
But Dr. B.R. Ambedkar, the Saviour of Dalits, has declared that "Untouchables are not Hindu and were never Hindu".

Every word that Gandhi uttered proved that he was a hard-core Sanatani Hindu and that was why Dr.

Ambedkar called him the Enemy No.1 of Untouchables.
The church leaders will agree with this assessment if only they read this book which is a devastating criticism of the Christian services to humanity.

The conversion of Untouchables may weaken Hinduism but it will certainly strengthen the country. But to Gandhi and his jatwalas, who being Aryans and hence aliens, their religion is more important than the country. Who is anti-national, the Christian church must decide.

Kerala example:
Islam, Christianity and Sikhism have become powerful religions and the people following it have also become powerful because of their egalitarian values. So, if Dalits also quit Hinduism and embrace these egalitarian religions not only they will get social harmony but thereby they also become powerful. India also can secure peace and through peace it can become powerful. Look at the neighbouring Kerala where 25% of its population is today Muslim and another 25% Christian. Kerala is a literate, clean, disciplined and progressive state because of the leading role played by these two egalitarian religions. Similarly the North-Eastern states have become fully literate, powerful and revolutionary because the entire Mangoloid Tribals got converted to Christianity. Sikhism transformed the whole of Punjab. This is the miracle of religious conversion. Therefore, those who argue against conversion are not only the enemies of Dalits but the enemies of India itself.

Ever since India became "independent" (1947), we did not have any social harmony. After the advent of the Bharatiya Janata Party, a pure Brahminical outfit, social harmony is totally dead. The Gujarat Genocide of Muslims (2002) presents the best example. Caste system is killing the country. The Hindus themselves are fighting within themselves. If conversion can end all this problem in one stroke, why the Hindus are opposing it?

Top secret of India:

The reason is simple but it is kept a top secret. Brahminism, which has lately taken the new name of Hinduism, has become the "majority religion" by annexing Dalits (20%), Tribals (10%) and the Backward Castes (35%). Untouchables, said Dr. Ambedkar, are not Hindu and were never Hindu. Hinduism or Brahminism is an Aryan import. This is true of Tribals and BCs also. That is the reason why the Hindus hate all the three. Because the SC/ST/BCs are not Aryan but original inhabitants. By annexing this 65% non-Hindu population, the 15% minority Hindus suddenly became a majority religion and thereby rulers.

Conversion reduces the number of their slaves. And once the Hindu population — now put at 85% — is reduced, the Hindus become a minority. Conversion thus has a double-disadvantage to the Hindu:

The Hindu will lose his free, permanent, obedient slaves.
The Hindu will cease to be the ruler because he is reduced to a minority.

That is why the Hindu is shouting and crying —not because of any love for the Harijan but out of pure self-interest.

That is why the Presidential Order of 1950 was brought to confine the SC/ST/BC slaves to the Hindu prison house. The state itself was used to promote Hinduism. Even our Hindu judiciary did not question this Presidential Order.

Role of Christians:
A Brahmin Chief Minister Jayalalita brought a new law in Tamil Nadu with the same reason to see that the
Hindu edifice does not crumble and become a minority religion.

But none of these legislations or state-sponsored tyranny can stop the oppressed people from seeking social justice. That work is going on — silently but steadily.

The leadership of Muslims, Christians and Sikhs can speed up this process of social justice through conversion. Islam does not have a machinery for conversion. Christians have their powerful evangelical wing. But after the foreign missionaries left India, the work in this direction has slowed down, if not almost stopped. This is because the upper caste Christians captured the church leadership and did not want to hurt their cousins in the Hindu ruling class. Had the church leadership launched a powerful struggle, the Govt. of India would have been forced to withdraw the 1950 Presidential Order.

Dalits betrayed:

The church leadership betrayed the Dalits who would have simply flocked into Christianity (at least in South India) had the Presidential Order been withdrawn. The church leadership, both Protestant and Catholic, did not look at the Dalit issue beyond its selfish interest — that is beyond conversion.

The church is not interested in liberating the Dalits as a whole. The persecution, daily struggle, the rampant racism in the countryside, young Dalit girls becoming prostitutes, their hunger, unemployment, murder and mayhem — their struggle for social justice — does not interest the church. What type of a church is this?
The Dalits, the worst persecuted section, today are in a very bad shape. Totally impoverished. We are not referring to the SC/ST people enjoying the reserved jobs. They form just 2-3% of the Dalit population. The village-dwelling, illiterate Dalits are on starvation diet. Poverty and deprivation is not giving them even a chance to think. A revolution is preceded by a revolutionary situation. Such a revolutionary situation is not existing in any part of India. A hungry man cannot be a revolutionary. So, an organised religion like Christianity has the ability to create a revolutionary situation among Dalits by supporting their socio-economic needs and then by awakening them. As the Bible says:
" Know the Truth and Truth shall make you free".

Change in church attitude:

Did the church tell the Truth? Did the church identify the enemy? The poor, innocent Dalits do not know who is their Enemy, who is their friend. Once they come to know this Truth, they will simply explode. Why the church failed in its most important duty towards the oppressed?
The upper caste church leadership is not taking interest in such a work. Had this leadership taken liberation of the Dalits as the sole objective of the church, the non-Christian Dalits would not have opposed the Dalit Christian reservation issue.

Lately, we find some change in the attitude of the church leadership. The church offered full support to the Dalit case before the United Nations conference at Durban which sought to equate India's casteism with racism. India's upper caste-led govt. vehemently opposed our demand and defeated us at Durban though for the first time the world was shocked to hear about the horrible Hindu Apartheid system prevailing in India. After Durban, we find a welcome change in the attitude of the church.

Dalit liberation theology:
On behalf of the Dalits of India we want to tell the church authorities that if they put the full might of the church behind the Dalits, it is possible to bring about big socio-cultural changes in the country. For this the church must take to a new Dalit liberation theology and make it the principal mission of the church.
In this new mission proposed for the church, it has to take some precautions. No political party, not even a Dalit political party, will take interest in the social and religious liberation of Dalits because that will effect their votes. That is why no party is taking a stand on this issue. Nor will the educated Dalit employees will like it (of course with minor exceptions). This is because having taken advantage of reservations, they have been corrupted and co-opted by the ruling Brahminical Social Order. The church has to conduct its social engineering experiment with the village-level grassroot Dalit organisations which still remain uncontaminated and hence revolutionary.

Dalit Christians:
The church can embrace the Dalits only if it gets the full cooperation from its own Dalit Christians who form over 60% of the Christian population. Unfortunately, the Dalit Christians are angry with the church. When the upper castes within the church are not treating their own Dalit Christian brothers as equals, how will the Dalits outside develop a trust in the church?

There is good lot of mistrust between the Dalit Christians and Dalits. This can be removed if the church gives a prime place to Dr. Ambedkar's revolutionary thoughts and accords a prime place to the "Father of India". It can also seek the cooperation of Muslims in this task.

India's second independence struggle for social and religious liberation is possible only if the Dalits are at the forefront of this movement. The Dalits are willing. They are impatiently waiting. Church — being the most well-organised, cadre-based organisation with millions of its dedicated sisters working in every corner of India — is ideally cut out to act as the catalyst for such a revolution.

Is the church ready?
Further reading:
(1) Why Go For Conversion?
Dr. B.R. Ambedkar's historic speech delivered in 1936, published by the Dalit Sahitya Akademy under the title, Why Go for Conversion? with a foreword by V.T. Rajshekar. (DSA third reprint, 1987 pp.30).
(2) Religious Conversion
Chapter no.12 of the book, Weapons to Fight Counter Revolution, V.T. Rajshekar, Dalit Sahitya Akademy, 2004 pp. 100.
(3) The Un-Christian Side of the Indian Church — The Plight of the Untouchable Converts.
The Rev. M. Azariah (former Bishop of Madras, CSI), Dalit Sahitya Akademy, 1989, pp.22.

Edited and enlarged paper presented at the consultation organised by the South Asia Institute of Advanced Christian Studies in Bangalore on Dec.3, 2002.
V.T. RAJSHEKAR

The author is the Editor of the powerful Dalit Voice, India's oldest and the largest circulated English journal, published in several Indian languages. Originally a senior journalist from the Indian Express, he is considered the country's most original thinker, scholar and also philosopher. As India's most famous Dalit writer, he has authored over 50 world famous books dealing with the problems of caste, Muslims, Christians, Sikhs, Brahminism etc.

Dalit Sahitya Akademy
109, 7th Cross, Palace Lower Orchards,
Bangalore - 560 003. india

****

నా బ్లాగులో నా ఇంటర్వ్యూ...

2010-11-09T16:15:00.001+05:30

ఈ మధ్యకాలంలో వచ్చిన వాళ్ళకి నా బ్లాగు మొత్తం చదివే తీరికా ఓపికా లేవుగానీ, నన్ను వ్యతిరేకిస్తూ ఎక్కడైనా వ్యాఖ్యరాస్తే మాత్రం వారికి విపరీతమైన ఫ్యాన్ ఫాలోయింగ్ వచ్చేస్తుండటంతో అదొక సరదాగా మార్చుకుని నాకొక "హిందూవ్యతిరేక" బ్రాండొకటి తగిలించేసి పనికానిచ్చేసుకుంటున్నారు.

వాళ్ళకి నా బ్లాగు మొత్తం చదివి నా పంథా అర్థం చేసుకోమని చెబుదామనుకుంటే, అది వ్యర్థం అనిపించింది. నేనేమిటో తెలుసుకుకోవడానికి, నా ఆలోచనా విధానం కొంతైనా అర్థం చేసుకోవడానికి సులువైన మార్గం ఏమిటా అని చూస్తుంటే, జ్యోతిగారు నాతో చేసిన పిచ్చాపాటి గుర్తొచ్చింది. దాన్ని ఇక్కడ పెడుతున్నా...కొంతైనా నా గురించి కొందరు తెలుసుకుంటారని ఒక చిన్న ఆలోచన...

జ్యోతి : నమస్తే మహేశ్ గారు , ముందుగా మీ వివరాలు చెప్తారా ? చదువు, ఉద్యోగం, కుటుంబం వగైరా..

మహేశ్ : పుట్టినూరు చిత్తూరు జిల్లా మదనపల్లి, ఇప్పుడు అమ్మానాన్నా వాయల్పాడులో ఉన్నారు.అమ్మానాన్న, ఒక అన్నయ్య,చెల్లెలు. డిగ్రీ ఆంగ్ల సాహిత్యం మైసూర్ లో. పోస్టుగ్రాడ్యుయేషన్ కమ్మ్యూనికేషన్ లో హైదరాబాద్ యూనివర్సిటీ. కమ్మ్యూని కేషన్ కన్సల్టెంట్ గా ఉద్యోగం

జ్యోతి: మీరు చిన్నప్పటినుండి , చదువుకునేటప్పుడు ఏదైనా లక్ష్యం అంటూ పెత్తుకున్నారా . లేదా అలా చదివేసారా ?

మహేశ్ : చదువుకొనేప్పుడు ఖచ్చితమైన గోల్ అంటూ ఏమీ లేవు. కాలేజిలో ఫిల్మ్ క్లబ్ లో జాయినైన తరువాత సినిమా తియ్యాలనే కోరిక కలిగింది.

జ్యోతి: మీ ఇంట్లో ఇది చదువు, అది చదువు , పెద్ద ఉద్యోగం సంపాదించుకోవాలి అని చెప్పలేదా?

మహేశ్ : లేదు.ఇంజనీర్ అవ్వాలనే మా నాన్నగారి ఆశయం మా అన్నయ్య తీరుస్తుంటే నేను ఫ్రీగానే ఉన్నాను.
నాకు చేతనయ్యింది హ్యూమానిటీస్ ఒక్కటే అని నాకు అనిపిస్తే ఇంటర్మీడియట్ లో అదే తీసుకున్నాను

జ్యోతి: ఐతే మీ ఇష్టానికి చదువుకోమన్నారన్నమాట మీ నాన్నగారు.

మహేశ్ : అప్పుడు మా కుటుంబం కొంత నిరాశపడిన మాట వాస్తవం. ఎందుకంటే ఆర్ట్స్ అంటే పనికిరానోళ్ళు తీసుకునే కోర్సని పేరుకదా.

జ్యోతి: మరి ఉద్యోగం మీకు నచ్చిందే ప్రయత్నించారా . దొరికిన దాంట్లో చేరిపోయారా ?

మహేశ్ : ఆశయం సినిమా. కానీ ఇప్పటివరకూ అది చెయ్యలేదుకదా. అంటే బ్రతుకు తెరువుకోసం ఇప్పటికీ చాలా చేస్తున్నట్లే లెక్క. కానీ ప్రస్తుతం చేస్తున్నదాంట్లో ఆత్మతృప్తి కూడా ఉందికాబట్టిఆది బోనస్ అనుకోవాలి.

జ్యోతి: చదువు విషయంలో ఎటువంటి ఒత్తిడి లేదా? ఇప్పటి పిల్లల్లా ఇంజనీరు, డాక్టర్ అని ఉన్నట్టు.

మహేశ్ : మైసూర్ లో ఇంగ్లీషు లిటరేచర్ అంటే మొదట్లో భయపడినా స్నేహితులూ సీనియర్ల సహాయంతో నెగ్గుకొచ్చాను. ఆ తరువాత అదే సాహిత్యం పట్ల ప్రేమగా మారింది. సినిమా పట్ల నా ఆశయానికి ఊపిరినిచ్చింది

జ్యోతి: సినిమా జీవితాంతం బ్రతుకుతెరువుకు పనికొస్తుందా? .అది తాత్కాలికమే కదా

మహేశ్ : అందుకే ఇప్పుడు సినిమా తియ్యాలనుకుంటున్నానే గానీ దాన్ని బ్రతుకుతెరువు చేసుకోదలుచుకోలేదు.

జ్యోతి: తల్లితండ్రులు, పిల్లలు . ఒకరిపట్ల ఒకరికి బాధ్యత ఉందా? లేకుంటే వాళ్లిష్టం. అటువంటివి ఆలోచించకూడదు. ఎవరి జీవితం వారిది అంటారా ?

మహేశ్ : పెళ్ళితరువాత ఎవరి కుటుంబ జీవితం వారిదే. అంతమాత్రానా బాధ్యతలు లేనట్లు కాదు. కానీ ఒకరికుటుంబ విషయాలలో మరొకరి అనవసర జోక్యం మాత్రం ఖచ్చితంగా ఉండకూడదని ఆశిస్తాను. అదే వీలైనంత సౌమ్యంగా నిర్దేషిస్తానుకూడాను.

జ్యోతి : కాలేజిలో సీరియస్ గా చదువుకున్నారా ? లేక ఫుల్ ఎంజాయ్, అమ్మాయిలను ఏడిపించడం, ప్రేమలు గట్రా..

మహేశ్ : నా కాలేజి జీవితం ఒక ఆదర్శ కాలేజి జీవితం లాంటిదే. చదువూ,అల్లరి వేషాలూ,యవ్వన ప్రేమ, గొడవలూ, అలవర్చుకోదగి(గ)ని అలవాట్లూ అన్నీ ఉన్నాయి. జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునే అన్ని తప్పుల్నీ సావకాశంగా చేసి, అనుభవించి,నేర్చుకున్న జీవితం. నా కాలేజీ జీవితం.

జ్యోతి : ప్రేమ అంటే ఏంటి మీ ఉద్దేశ్యంలో?

మహేశ్ : చాలా కష్టమైన ప్రశ్న. ఎందుకంటే ప్రేమను నిర్వచించడం మెదలుపెడితే, ప్రతినిర్వచనాన్నీ "ప్రేమ కాదు" అనుకోవచ్చనేది నా అభిప్రాయం.

జ్యోతి : ఓకె. మరి సినిమాలలో చూపించేది మాత్రం ఒకటే కదా

మహేశ్ : అందుకే నావరకూ ప్రేమ ఒక స్పందన. దానికి తర్కాలూ,హేతువులూ లేవు. అది అలా జరిగిపోతుంది. అంతే!

జ్యోతి : ప్రేమ అంటే యవ్వనంలో ఉన్న అమ్మాయి , అబ్బాయి మధ్య మాత్రమే ఉండేదా?.ఎక్కువ వయసు వారి మధ్య ఉండదా?

మహేశ్ : ప్రేమ అనే స్పందన ఏ వయసులోనైనా ఎవరి పట్లనైనా కలవచ్చు. దానికి కండిషన్స్ దానికి పర్యసానం ఏమిటి అనేదాన్నిబట్టి ఉంటుంది.

జ్యోతి : ఇష్టానికి , ప్రేమకి తేడా ఏంటి??

మహేశ్ : ఇష్టానికి పరిధి ఉంటుంది. ప్రేమకు పరిధి లెదని నా ఉద్దేశం. ప్రేమకు పర్యవసానం లేకుండా బేషరతుగా మనతరఫునుంచీ మనం ప్రేమించెయ్యడం ఉత్తమమని నా అభిప్రాయం.

జ్యోతి : ఇద్దరు యువతీయువకులు సన్నిహితంగా ఉంటే అది ప్రేమకు దారి తీస్తుందా? అది తప్ప వేరే సంబంధం ఉండకూడదా?

మహేశ్ : ఆడామగా సన్నిహితంగా ఉంటే ప్రేమ కలగకపోయినా ప్రేమ ప్రస్థావమాత్రం ఖచ్చితంగా వస్తుంది. అది సహజం. కాకపోతే స్నేహం,ప్లెటోనిక్ బంధం,ఆత్మసంబంధం లాంటి పెర్లతో ప్రేమకు ఆల్టర్నేటివ్ పదాలు వాడుకుని సర్ధుకుపోవచ్చు. ముఖ్యంగా ఇద్దరు eligible అడామగా ఉన్నప్పుడు అది చాలా "సాధారణంగా" జరిగే విషయం.

జ్యోతి : కాని మన దేశంలో ఇంకా ప్రేమ అనేది ఇంకా forbidden word అనిపిస్తుంది. అమ్మను కూడా ప్రేమించొచ్చు. I love you చెప్పొచ్చు. కాని చాలామంది ఇది ఒక బూతు మాటలా, అనకూడని పదంలా భావిస్తారు కదా!

మహేశ్ : ఇంగ్లీషులో ultimate expression of love is love making అంటారు. అంటే, ప్రేమకు పరాకాష్ట ప్రేమించడం(love making) అని. ఇక్కడ sex అనేపదం ఉపయోగించలేదని గమనించాలి.

జ్యోతి : కాని చాలా మందికి ఈ రెండు పదాలకు ఒకటే అర్ధం తీస్తారు.

మహేశ్ : అదే ఇక్కడొచ్చిన చిక్కు. మన దేశంలో శారీరక సంబంధాలు అవసరాలకోసమేతప్ప, అనుభూతులకోసం కాదు. కానీ మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమించిన తరువాత శారీరక పవిత్రతకిప్రత్యేకమైన విలువ ఇవ్వాలా అనేది వ్యక్తులు నిర్ణయించుకోవలసిన విషయం.

జ్యోతి : ఎవరైనా తమకు ఇష్టమైనవారిని Love you అంటే పెడర్దాలు తీస్తారు.

మహేశ్ : ప్రేమే ఒక పెడర్ధంగా తయారయిన సమాజంలో ప్రేమించడం తప్పుడుపనే.

జ్యోతి : కాని ప్రేమ అనే పదం చాలామందికి నచ్చదు.

మహేశ్ : అదొక సహజ ప్రక్రియ అని ఒప్పుకోలేని సంఘంలో అదొక బూతే. యవ్వనంలో ఉన్న యివతీయువకులు రహస్య ప్రేమ అనుభవించాల్సిన ఖర్మ పట్టించడం తప్ప ఈ ముసుగులు ఇప్పటివరకూ ఎందుకూ పనికొచ్చినట్లు నాకైతే అనిపించడం లేదు.

జ్యోతి : యవ్వనంలో ఉన్నవాళ్లే ప్రేమించాలా?

మహేశ్ : ఏ వయసులోనైనా ప్రేమించొచ్చు. దానికి కావాల్సింది స్పందించే హృదయం. కాకపోతే ప్రేమ చాలా వరకూ యవ్వనానికి సంబంధించిన విస్ట్రుత సమస్యకాబట్టి అదే ఎక్కువ చర్చించడం జరుగుతుంది. అంతే!

జ్యోతి : కాని ఇక్కడ ప్రేమ అనేది శారీరక సంబంధం కాదని నా ఉద్దేశ్యం.

మహేశ్ : శారీరక సంబంధం ఒకటే ప్రేమ అని నాఉద్దేశం అసలు కాదు. అందుకే దాన్ని స్పందన అంటున్నాను కానీ కోరిక కాదు.

జ్యోతి : ok. మీరు బ్లాగులో రాస్తున్న టాపిక్స్ బయట కూడా చర్చిస్తారా ?

మహేశ్ : చేస్తాను. చాలావరకూ నేను చర్చించిన విషయాలే బ్లాగులో ఉంటాయి.

జ్యోతి : మరి అక్కడ స్పందన ఎలా ఉంటుంది.

మహేశ్ : ఇంకా ఆరోగ్యవంతంగా ఉంటాయి. ఒకరి ఎదురుగా ఒకరు కూర్చున్న తరువాత చర్చించడం ఇంకా సులభం.

జ్యోతి : మీరు రాసేది ఖచ్చితంగా సరైనది. ఎదుటివాళ్లు చెప్పేది తప్పు అని ఎందుకు వాదిస్తారు ?

మహేశ్ : నేను చెప్పింది ఖచ్చితంగా సరైనది ఎదుటివాళ్ళది తప్పు అని నేను ఎప్పుడూ వాదించలేదు. నేను చెప్పేది నాకు తెలిసిన ఒక ధృక్కోణం అని మాత్రమే బలంగా చెబుతాను.

జ్యోతి : అలా అని ఎదుటివాళ్లు చెప్పింది కూడా కరెక్ట్ అని ఒప్పుకోరుగా :) ..

మహేశ్ : ఎదుటివాళ్ళు వాళ్ళ కోణం నుంచీ కరెక్టయ్యుండచ్చు కానీ నా ధ్రుక్కోణంలో నాదే కరెక్టని ఖచ్చితంగా చెప్పడంలో తప్పులేదుగా!

జ్యోతి : పెళ్లి కాకుండా కలిసి ఉండడం అనే విషయం మీద మీ బ్లాగులో అప్పుడెప్పుడో గొడవ జరిగినట్టుంది..

మహేశ్ : ఇద్దరు consenting ఆడామగా కలిసి జీవించాలని నిర్ణయించుకుంటే చట్టానికే వాళ్ళను ఆపే హక్కులేదు.
అలాంటప్పుడు అనామక వ్యక్తులకు అది తప్పని వాదించే అధికారం ఎవరిచ్చారన్ది మాత్రమే నా ప్రశ్న.

జ్యోతి : నిజమే. అది తప్పు కాదా మరి?

మహేశ్ : అదితప్పని చట్టం నిర్ణయించనప్పుడు దాన్ని తప్పని ఎవరు నిర్ణయించాలి?

జ్యోతి : ఈ విషయంలో మీ ఉద్దేశ్యం ఏంటి మరి. అది తప్పు కాదా ?

మహేశ్ : నా వరకూ అది వాళ్ళ వ్యక్తిగత విషయం. నాకు సంబంధం లేదు. జడ్జిమెంట్ పాస్ చేసే అధికారం లేదు.

జ్యోతి : సరే.

మహేశ్ : నిరసించే హక్కు అసలు లేదు.

జ్యోతి : బ్లాగింగ్ వల్ల మీ అనుభవం, అనుభూతి.

మహేశ్ : నా ఆలొచనల్ని రాసుకుని దాచుకునే ఒక ఫోరం నాకు దక్కింది. చూసి స్పందించే పాఠకులూ లభించారు. ఆనందమే.

జ్యోతి : దీనివల్ల మీకు మిత్రులు ఎక్కువయ్యారా? శత్రువులు మొదలయ్యారా?

మహేశ్ : మిత్రులే ఎక్కువయ్యారు. విభేధించేవాళ్ళు కొందరున్నా వాళ్ళని విరోధులని చెప్పలేను.

జ్యోతి : మీ ఆలోచనలు పంచుకుని, చర్చిస్తుంటే ఏమనిపిస్తుంది. అదీ ఎదుట మనిషి లేకుండా, ఎవరెక్కడివారో, ఎలా ఉంటారో తెలీకుండా...

మహేశ్ : నేను పోరాడేది ఆలోచనలతో,సిద్ధాంతాలతో అదే బ్లాగుల్లోనూ జరుగుతోంది. ఈ process చాలా వరకూ ఎదురుగా మనిషి లేకుండానే జరుగుతుంది. కాబట్టి బ్లాగింగ్ నాకు చాలా సహజంగా అనిపిస్తుంది.

జ్యోతి :ఇలా బ్లాగులు, చర్చల వల్ల మీ ఆలోచన, ఆవగాహన, రచనాశైలి... ఇలా ఏమైనా మార్పులు జరిగాయా?

మహేశ్ : ఆలోచనల్లో కొంత మార్పు వచ్చింది. అంటే ఇంకా స్థిరపడ్డాయి. శైలి ఖచ్చితంగా అభివృద్ది చెందింది. నాదంటూ ఒక మార్క్ కనిపించడం మొదలయ్యింది.

జ్యోతి : మీ బ్లాగులో రాసేది మీరు కరెక్ట్ అనుకునే విషయాలు కదా? ఇతరులు అది తప్పు అన్నా ఒప్పుకోరు , మీ పద్దతి మార్చుకోరు .. రైట్..

మహేశ్ : ఎవరో చెప్పారు కాబట్టి "తప్పు" అని వేరొకరు చెబితే నేను ఒప్పుకోవడానికి సిద్ధంగా లేను. అయినా అది తప్పు అని వారు నమ్మితే నాకు సమస్య లేదు. ఆ అనుభవాన్నే వారి జీవితానికి అన్వయించుకో మనండి. కానీ, నన్ను వారి అనుభవం నమ్మకం ఆధారంగా సంస్కరించదలచడం నాకు ఆమోదయోగ్యం కాదు. నా పద్ధతి నా అనుభవాల పరిణామం. వారి దగ్గరున్న అనుభవాన్ని చెప్పి నన్ను convince చెయ్యగలిగేవరకూ నా నమ్మకమే నాకు సత్యం. కేవలం నన్ను వ్యతిరేకిస్తూ వాదించినంత మాత్రానా నేను మారాలంటారా? అదీ నా అనుభవ సారాన్ని పక్కనపెట్టి!

జ్యోతి : మరి వేరే బ్లాగుల్లో రాసిన టపాలు కూడా అలాగే అనుకోవచ్చు కదా. అది వాళ్ల అనుభవం అని. ఎందుకు విమర్శిస్తారు ? వెక్కిరించినట్టు వ్యాఖ్యలు రాస్తారు . అది అ బ్లాగరుకు బాధ కలుగుతుంది అని తెలుసుకోలేరా ?

మహేశ్ : నేను చర్చకు ముఖ్యంగా సైద్ధాంతిక చర్చకు ఆహ్వనిస్తానే గానీ వారు చెబుతున్నది తప్పు అని చెప్పను.

జ్యోతి : మరి నేను రాసిన టపాలలో మీరు రాసిందేంటి? అది రాసినవారి అనుభూతి అని ఆలోచించకుండా దాన్ని మీ దృక్పధంలో ఆలోచిస్తే ఎలా?

మహేశ్ : ముఖ్యంగా మతపరమైన విషయాలలో అధికారాత్మకంగా ఎవరైనా చెబితే దాన్ని ప్రశ్నిస్తాను. ఎందుకంటే అక్కడ వారు తమ నమ్మకాన్ని కాక అదే ultimate knowledge అనే అహాన్ని ప్రదర్శించడం కనిపిస్తుంది. అందుకే దాన్ని తార్కికంగా హేతుబద్ధంగా చర్చించాలి అని ఆహ్వానిస్తాను.

జ్యోతి : మతపరమైన విషయాలలో ఎవరి అభిప్రాయం వారిది. మరి మీరు ఇతరులతో ఎలా వాదించగలరు . మేము మీకు రుజువు ఎందుకు చూపించాలి. ఎందుకు చర్చించాలి. mee అనుభవం, అభిప్రాయం మీది ఐనప్పుడు నా అనుభవం, అనుభూతి నాది.

మహేశ్ : హరిసేవలో లేక మీ బ్లాగులో నేను రాసినవి alternate possibilities నేనక్కడ మీ నమ్మకాన్ని ప్రశ్నించడం కాకుండా ఆ నమ్మకం యొక్క source లో కొంత alternative ధృక్పధం యొక్క possibilities ని చూపించాను.

జ్యోతి : అది నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయం. అది తప్పు లేదా మార్చుకోవాలి అనే మీకుందా ?

మహేశ్ : నాకు ఎవర్నీ మార్చే హక్కులేదు. నాకు తెలిసిన పర్యాయధృక్పధం తెలియపర్చడం తప్ప. మూఖ్యంగా మతపరమైన విషయాలలో. కానీ కులపర,రాజకీయ పరమైన విషయాలలో నాకు కొన్ని నిర్ధుష్ట్యమైన అభిప్రాయాలున్నాయి.

జ్యోతి : నిజమే ఉన్నాయి. కాని ఇతరుల అభిప్రాయాలను ప్రశ్నించడం ఎంతవరకు సమంజసం?

మహేశ్ : ప్రశ్నించడం ఎప్పుడూ సమంజసమే. కానీ నేను చెప్పింది ఒప్పుకొమ్మని భీష్మించడం సమంజసం కాదు. చర్చించడం, సమంజసం ఆ చర్చల్లో నాదే సరైందని నిరూపించబడాలనుకోవడం సమంజసం కాదు.
జ్యోతి : ఈ రోజుల్లో సర్వసాధారణమైన ఈవ్ టీజింగ్ కి కారణాలు,వాటికి ఏమైనా పరిష్కారాలు ఉన్నాయంటారా? మీరు ఎక్కడైనా మహిళలను వేదించే సన్నివేశం చూస్తే ఎం చేస్తారు?

మహేశ్ : ఈవ్ టీజింగ్ గురించి చాలా విశదంగా నేను రెండు భాగాల్లో ఒక టపా రాసాను. అందుకో నాకు తెలిసిన కొన్ని కారణాలను ఆధారాలతో సహా తెలిపాను నేను ఎక్కడైనా ఈవ్ టీజింగ్ చూస్తే అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాను.

జ్యోతి: ప్రేమ వివాహం , పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహం.. ఏది మంచిది అంటారు? పిల్లలకు మంచి కుటుంబం నుండి సంబంధాలు చూసి పెళ్లి చేయాలనుకోవడం తల్లితండ్రులు ఆశించడం తప్పా?

మహేశ్ : ప్రేమ వివాహంలోనైనా కుదిర్చిన వివాహంలోనైనా, ప్రేముండేంతవరకూ రెండూ మంచివే రెండూ సఫలమే. తల్లిదండ్రులు family suitability కన్నా అబ్బాయీ-అమ్మాయిల compatibility పై శ్రద్ద పెట్టినంతవరకూ ఖచ్చితంగా అధికారముంది. పిల్లల అంగీకారంతో పెళ్ళిజరిపేంతవరకూ హక్కుకూడా ఉంది. బలవంతపు పెళ్ళిల్లూ, బ్లాక్ మెయిలింగ్ పెళ్ళిళ్ళూ జరపనంతవరకూ పిల్లల పెళ్ళిళ్ళపై సర్వహక్కులూ ఉన్నాయి, ఉంటాయి. కానీ, దాన్ని మీరితే తల్లిదండ్రులకన్నా పిల్లలు వ్యక్తులుగా తమకుతాము ముఖ్యులమన్న సత్యానికే నా ప్రాధాన్యత.

జ్యోతి : మీకు సినిమాలు అంటే చాలా ఇష్టం కదా. మరి మీకు నచ్చిన సినిమా ???

మహేశ్ : ఒక సినిమా అని లేదు. నచ్చిన సినిమాలున్నాయి కొన్ని వందల సంఖ్యలో ఉన్నాయి. తెలుగు,తమిళ్,మళయాళం,కన్నడ,హిందీ,బెంగాలీ,ఇంగ్లీష్, జపనీస్,చైనీస్,కొరియన్,ఇరానియన్ ఇలా నాకు ఇష్టమైన సినిమాలు భాషాప్రాంతీయభేధం లేకుండా ఉన్నాయి. లిస్టు చెప్పడం మొదలయితే మొత్తం టపా స్పేస్ ఆక్రమించేస్తాయి. దాంతోపాటూ అవి నాకెందుకు నచ్చాయో చెప్పకుండా వొదలనుకాబట్టి, ప్రస్తుతానికి ఇంతటితో వదిలెయ్యండి.

జ్యోతి : మన దేశరాజకీయాల మీద మీ అభిప్రాయం? మనకు ఇంతకంటే మంచి నాయకులు దొరికే అవకాశం లేదా? నిజాయితీగా మనను పాలించే ప్రభుత్వ ప్రతినిధులను మనం ఎన్నుకోగలమా?? అలాంటి వ్యక్తులు ఉన్నారా?

మహేశ్ : నా ఉద్దేశంలో రాజకీయం ఇలా తయారవ్వడానికి కారణాలు రెండు. ఒకటి ఎన్నికల విధానం. రెండవది, స్వల్పకాలిక లాభాలుతప్ప దీర్ఘకాలిక ప్రయోజనాల్ని అర్థం చేసుకోలేని ప్రజలు. ఒకవైపు పరిణితిలేని వ్యవస్థ మరోవైపు పరిపక్వత లేని ప్రజలు. రెండువైపులా సమస్యాత్మకంగా ఉండటంవలనే మన రాజకీయం ఇలా తగలడింది. అందుకే నాయకత్వంకన్నా విధానం ముఖ్యమైన రాజకీయాలు కావాలి. ఈ విధంగా చూస్తే లోక్ సత్తా మీద నాకు మంచి నమ్మకం. గెలుస్తుందన్న విశ్వాసం లేకపోయినా గెలిస్తే రాజకీయాల్ని సమూలంగా మార్చగల సత్తా లోక్ సత్తా విధానాలకుంది.

జ్యోతి : కొన్నేళ్ల క్రిందటి మహిళలు, ఆధునిక మహిళల మీద మీ అభిప్రాయం. అప్పటికి , ఇప్పటికి వాళ్లు మారారా? మారుతున్నారా? వైవాహిక జీవితంలో ఒడిదుడుకులకు ఎవరు బాధ్యులు? స్త్రీయా పురుషుడా? నేటి మహిళపై మీ అభిప్రాయం? ఎలా ఉండాలి అనుకుంటారు?

మహేశ్ : పాతతరమైనా కొత్తతరమైనా మహిళల్లో మార్పొచ్చినా మహిళల సామాజిక స్థితిలో రావాల్సినంత మార్పు రావటం లేదని నాకు అనిపిస్తుంది. ఇక్కడ సమస్య కాలానుగుణంగా (మహిళల విషయంలో) మారని సమాజానిదేతప్ప స్త్రీలది కాదని గుర్తించాలి. ముఖ్యంగా మగాడు ఈ మార్పుని హృదయపూర్వకంగా అంగీకరించేలా తయారవనంతకాలం ఒకడుగు ముందుకైతే రెండడుగులు వెనక్కు ఛందంగా పరిస్థితి కొనసాగుతుంది.

పెళ్ళి శాంతీయుతంగా విజయవంతంగా కొనసాగాలంటే ఆడామగా ఇద్దరి బాధ్యతా ఉంది. ఎవరిబాధ్యత ఎక్కువ అంటే ఎవరెక్కువ తీసుకుంటే వారిదని చెప్పాలేగానీ ఇటు ఆడవారిదో లేక అటు మగవారిదో అనిచెప్పే సమాధానం కాదిది.
ఆధునిక మహిళ "ఆధునికంగా" ఉండాలి. అలా మానసికంగా ఆధునికత సంతరించుకోకుండా, పైపై మెరుగులు దిద్దుకుంన్నంత మాత్రానా ఎవరూ ఆధునిక మహిళ కాలేరని గుర్తించాలి.

జ్యోతి : ప్రేమలో విఫలమై ఆత్మహత్య చేసుకునే సందర్భాలలో ఎవరిది తప్పు? ఇటువంటి సమస్య ఉన్నవాళ్లు మనకు తెలిసినవాళ్లు అయితే మనమే విధంగా పరిష్కరించగలం?

మహేశ్ : ఖచ్చితంగా ఆత్మహత్య చేసుకున్నోళ్ళదే. అందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. ప్రేమ జీవితంలో ఒక భాగమేగానీ జీవితం కాదు. మరిన్ని ప్రేమలకు ఆస్కారమున్న జీవితాన్ని ఒక్క ప్రేమ కోసం వదిలేసుకోవడం మూర్ఖత్వంకాక మరేమిటి? ఆత్మహత్య ఒక క్షణికమైన ఆవేశంలో జరిగే ఘటన. ఆ క్షణాన మనం ఆ వ్యక్తుల్ని ఆపగలిగి కొంత విషయాన్ని practical గా చర్చించగలిగితే వారు ఆ ఆలోచనను మానుకుంటారనుకుంటాను.

జ్యోతి : మీ బ్లాగులో మీకు ఎక్కువగా నచ్చిన టపాలు. నచ్చిన బ్లాగులు, టపాలు ఏవి??కాస్త చెప్తారా?

మహేశ్ : నా టపాలన్నీ నాకు ఇష్టమైనవే. లేకుంటే అసలు రాయనుకదా! ఇక నచ్చిన ఇతర బ్లాగు టపాలంటారా...ఘాటైన వ్యాఖ్యలు చేసేవీ అభినందనలతో ఆస్వాదించేవీ అన్నీ నాకు నచ్చినవే ఉంటాయి..అటోఇటో. నచ్చిన బ్లాగులు కూడా చాలానే ఉన్నాయి వాటిల్లో కొన్ని మనసులోమాట, కలగూరగంప, అబ్రకదబ్ర గారి తెలుగోడు, స్నేహమా , బాబాగారి కవితల సాహితీ-యానం , రెండురెళ్ళ ఆరు ఇంకా చాలా ఉన్నాయి.

జ్యోతి : టెర్రరిస్ట్ అంటే ఎవరు? ఈ నక్సలైట్ల సమస్య ఎప్పటికైనా తీరుతుందా??

మహేశ్ : టెర్రర్ ని స్టృష్టించే ప్రతి వాడూ టెర్రరిస్టే. అందులో ఏమీ తేడా లేదు. అది మతం పేరుతో జరిగినా, కులం పేరుతో జరిగినా,ఆర్థిక-సామాజిక-రాజకీయ కారణాలతో జరిగినా జనసామాన్యాన్ని భయభ్రాంతుల్ని చేసే ప్రతిచర్యా టెర్రరిజమే. నక్సలిజం తన సైద్ధాంతిక మూలాల్ని మరిచి చాలా దూరానికి వెళ్ళిపోయింది. నక్సలిజం సమాధానాలు చూపడానికి బయల్దేరిన సమస్యల్లో ఇప్పుడు అదొకటిగా మారింది.కాబట్టి అది తీరదు..ఆ సమస్యని మనమే తీర్చాలి.

జ్యోతి : మీరు చెప్పే విషయాలు నిజజీవితంలో పాటిస్తారా? నిజాయితీగా ఉంటారా? లంచం గట్రా ఇచ్చి పని చేయించుకుంటారా?

మహేశ్ : జీవితంలో వీలైనంత నిజాయితీగానే ఉంటాను. డైరెక్టుగా లంచం ఇవ్వలేదుగానీ, influence ఉపయోగించిన సందర్భాలున్నాయి. ఇక నేను చెప్పే విషయాల్లో కొన్ని ఆలోచనలుంటాయి, కొన్ని అభిప్రాయాలుంటాయి, చాలావరకూ నా జీవితంలో పాటించాకే చెబుతాను.ఇతరుల సమ్మతికోసం నేను జీవించడం లేదు. నాకిష్టమొచ్చినట్లు నేను బ్రతకడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. నా జీవితానికి సంబంధించినవారికి అవి అర్థమయ్యేలా చెప్పవలసిన బాధ్యత నాకుంది. ఆ పని మాత్రం ఖచ్చితంగా చేస్తాను.

జ్యోతి : మీ టపాలు , వ్యాఖ్యలు చూస్తుంటే ఎప్పుడు రఫ్ అండ్ టఫ్ గా ఉంటారనిపిస్తుంది. సెంటిమెంట్స్ అంటూ ఉండవా? ఇతరుల మనసు అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారా? ముఖ్యంగా మీ అమ్మ, మీ ఆవిడ గురించి.

మహేశ్ : నేను కరుగ్గా వుండను. ఖచ్చితంగా ఉంటాను. ఇలా వుండటానికీ అనుభూతులు లేకుండా ఉండటానికీ అసలు లంకే లేదు. నాకంటూ కొన్ని ఆలోచనలున్నాయి కాబట్టే అదే రీతిలో నా అనుభూతులుంటాయే తప్ప అవేవీ లేని మోడుని కాను. మనసుల్ని అర్థం చేసుకోవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. అందుకే మనుషుల్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాను. ఒక్కోసారి మనుషులు కూడా అర్థం కారు. అదే జీవితం.

జ్యోతి : మహేష్ గారు మీ వృత్తిలో బిజీగా ఉన్నా మాకోసం సమయం కేటాయించినందుకు ధన్యవాదాలు.

మహేశ్ : మీకు కూడా ధన్యవాదాలు..

******

టపాసుల్లో లక్ష్మీ టపాసు వేరయా !

2010-11-04T14:06:00.001+05:30

చిన్నప్పుడు తుస్సులు, సీమటపాకాయలు/మిరపకాయలు సరాలు సరాలుగా దొరికేవిగానీ లక్ష్మీ టపాసో... లేక బాంబు దగ్గరికో... వచ్చేసరికీ రాషనింగ్ విధింపబడేది. చిన్నవాళ్ళు పెద్దటపాకాయలు పేల్చకూడదనే ఆంక్ష ఒకటైతే రెండోది వాటి ధర. ఒక బాక్సు కొనాలంటే ఆ రోజుల్లో ముఫై రూపాయల పైమాటే. ఇప్పుడు బహుశా ఏ నూటయాభైయ్యో అయ్యుంటుంది.

లక్ష్మీ టపాకాయ వీధిలో ఎక్కడన్నా పేలుతుందంటే అక్కడ చిన్నపిల్లలందరం చేరేవాళ్ళం. పెద్ద శబ్ధమంటే భయం. కానీ అందులోని థ్రిల్ కావాలి. కాలిస్తే ఏమవుతుందో అనే బెదురు. కానీ ఎవరైనా కాలుస్తుంటే చూడాలి. ఇదే పద్దతి బాంబుకు కూడా. ఆకు పచ్చటి పసరు పూసినట్లుండే చుట్టచుట్టలుగా చుట్టిన బాంబు అంత శబ్ధం ఎలా చేస్తుందా అని ఒకసారి పూర్తిగా విప్పేసిన జ్ఞాపకాలు టీనేజి దీపావళివి. లక్ష్మీ టపాసు పేల్చడానికి లైసెన్సు వచ్చినా, ఆ చిన్న వత్తిని వెలిగించి దూరంగా పరుగెత్తి, చెవులు మూసుకునే స్పీడులో ఎక్కడ తేడా వస్తుందో అని తీగపొడవుగా ఉండే బాంబులకే ఎప్పుడూ నా ఓటు. అదో సేఫ్టీ ఫ్రికాషన్ మరి.

ఆ తరువాత పర్యావరణంపై అవగాహనో, డబ్బెందుకు "తగలెయ్యడం" అనే స్పృహో తెలీదుగానీ మతాబులు, కాకరపువ్వొత్తులు, విష్ణుచక్రాలతో యువకజీవితం గడిచిపోయింది. కాకపోతే ఇప్పటికీ లక్ష్మీ టపాసులు ఒక తనివి తీరని జ్ఞాపకాల కోరిక. అది ఇప్పుడు తీర్చుకోగలిగా తీర్చుకోలేని బలహీనత.

ఇదంతా జ్ఞాపకం రావడానికి ఒక ఫన్నీ కారణం ఉంది. ఈ రోజు పొద్దున్నే న్యూస్ చూస్తుంటే...ఏదో హిందూ పరిరక్షక సంస్థ అట, "లక్ష్మీ టపాసుల్ని బ్యాన్ చెయ్యాలి" అని మాట్లాడుతున్నారు. ‘వీడి పిచ్చి తగలడా’ అనిపించింది. ఆర్గ్యుమెంట్ ఏమంటే ఏ లక్ష్మినైతే మనం దీపావళి రోజు కొలుస్తామో అదే లక్ష్మిని బాంబుగా దీపావళి రోజు పేల్చడం బ్లాస్ఫమీ అంటాడు. వీడి దుంపదెగ...ఎంత బారు లాజిక్కో కదా!

కొన్ని తరాలుగా లక్ష్మీ టపాకాయకి ఒక బ్రాండ్ వాల్యూ ఉంది. ఎంత సనాతన హిందువులైనా ఇంత వంకరగా ఆలోచించిన దాఖలాలు మాత్రం లేవు. కానీ ఇప్పుడు ప్రతి దాంట్లోనూ మనోభావాలు దెబ్బతీసుకుని మతాల్ని కాపాడెయ్యటమే...ఇది మూర్ఖత్వానికి పరాకాష్టో లేక పైత్యమో... ఎలా అర్థం చేసుకోవాలో నాకైతే అర్థం కాలేదు. మీకెలా అనిపించింది?

****

సోపు కథలు - టాయ్ లెట్ గాధలు

2010-11-04T10:45:00.000+05:30

UNICEF - Soap Stories and Toilet Tales 2010

తెలుగు బ్లాగర్లకు ‘వికాసధాత్రి’ ఆహ్వానం

2010-11-03T10:22:00.000+05:30

తెలుగు సాహితీ లోకంలో ఒక కొత్త ఒరవడిని సృష్టిస్తున్న తెలుగు బ్లాగర్ల రచనలను 'యువ తరంగం' పేరిట పుస్తక రూపంలో ముద్రించాలని 'వికాస ధాత్రి' భావిస్తోంది. తెలుగు అంతర్జాలంలో వినూత్నమైన శైలితో, విభిన్నమైన అంశాలతో పాఠకులను అలరిస్తున్న బ్లాగులు ఎన్నో ఉన్నాయి. పేరు గాంచిన రచయితల కన్నా మిన్నగా వ్రాస్తున్న తెలుగు బ్లాగర్లు ఎందరో ఉన్నారు. ఈ బ్లాగర్లను, వారి బ్లాగులను తెలుగు పాఠకులకు మరింత దగ్గర చేయవలసిన అవసరం ఉంది. ఇంటర్నెట్‌ అందుబాటులో లేని పాఠకులను చేరేందుకు చేస్తున్న మా ఈ ప్రయత్నానికి చేయూత ఇవ్వవలసిందిగా బ్లాగర్లకు ఆహ్వానం పలుకుతున్నాము.

తాము బ్లాగును ప్రారంభించినప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు వచ్చిన పోస్టులలో తమకు ఎంతగానో నచ్చిన రెండు పోస్టుల లింక్‌లను 'వికాస ధాత్రి'కి పంపించవలసిందిగా కోరుతున్నాము. ఒక్కో పోస్ట్‌ 'ఎ4' పేపర్‌ సైజుకు మించకుండా ఉంటే మంచిది. పోస్టుల వివరాలతో పాటు బ్లాగర్లు తమ వివరాలను, డిజిటల్‌ ఫోటోను కూడా పంపించాలి. పంపించవలసిన ఈ - మెయిల్‌ : blog@vikasadhatri.org

****

I am no way ashamed of my hatred

2010-10-31T21:41:00.001+05:30

అభావప్రాప్తి : నరేష్ నున్నా

2010-10-28T12:16:00.000+05:30

కెంపుజీరల చూపు
కైమోడ్పుల పిలుపవుతుంది
    ఆకర్ణాంత భీతితో
    కళ్ళు మిటకరిస్తాయా?

పొటమరించే మోహం
పటిక చెమటల పలుకవుతుంది
    ఊపిరందని భయంతో
    ముచ్చెమట్లు పోస్తాయా?

తీగసాగే స్పర్శ
అనుకంపనరాగమవుతుంది
    వణికేవొంటి మీంచి
    వెన్నుపూస నిచ్చెన్లు జారిపోతాయా?

***    ***    ***
పాలనురగల దేహం మీద
మీగడ తొలకై విరిగిపోవడం...
    ...శృంగారం!

చట్రాతి మీద చిల్లపెంకులై
చెదిరిపోవడం కాదు-

తెరిపిలేని దాహాల దోసిలి దొన్నెలతో
తీరాల వెంట నడక...
    ...శృంగారం!

ఏకాకి ఎండమావుల గట్టున
పిడచ గట్టుకుపోవడం కాదు-

నీ పిడికెడు నడుములు
నీ సర్జరీ సొగసులు
నీ సిలికాన్ రొమ్ములు
మొగచింతకాయలు రాల్చే వశీకరణ మంత్రాలు
...అన్నీ శృంగార సమ్మోహనాలు-

వక్షాచ్ఛాదితశ్వాసల
భారం కొలవడం కాదు...
    ...అసౌందర్యం!

మాతృపాశశాపాల్లో
బిగిసడలడం-

తంత్రులై తెగిపడే
నరాలనాదం కాదు...
    ...అసౌందర్యం!

సెలైన్ చుక్కల సూదివేళ్ళకి
పచ్చనరాల పట్టు చిక్కడం-

నీ ఆంక్షల తొడుగులు
నీ ఎంటీపి ఏడ్పులు
నీ ముట్లుడిగిన రొప్పులు
చీకటి వెల్గుల పెనవేతల్లో రక్తసంధ్యాస్రావాలు...
...అన్నీ అసౌందర్య అసహ్యాలు-
***    ***    ***
అరటిబోదెల నునుపు మీద
చీకటీగకు పట్టు తప్పింది
    ఎనస్తీషియా శ్లేష్మమంటి
    ఎగరలేకపోతుందా?

నిట్టూర్పుల నిక్వణంలో
కైపు ఆవురంటుంది
    ఎడతెగని మూల్గులో
    మత్తు ఆవిరవుతుందా?

ప్రాప్తించే భావ సౌఖ్యం
ఆల్చిప్పలో ముత్యమవుతుంది
    చేజారిన గాజు చుట్టూ
    ప్లాసంటా గుక్క పెడ్తుందా?

***    ***    ***
...... నేనెరిగిన అతిసౌందర్య, అసౌందర్యమైన స్త్రీ, నా ఉషకి - నరేష్ నున్నా
                        (అక్టోబర్, 1999)

****

హైదరాబాద్ - 2012

2010-10-28T01:12:00.002+05:30

దళితులపై దౌర్జన్యాల మీద లండన్ లో ఫోటోఎగ్జిబిషన్

2010-10-26T12:31:00.000+05:30

The little girl is Kamlesh. She was just seven when she was pushed on to a pile of burning rubbish as she was walking with her mother. Kamlesh is a Dalit, and her scars are a constant reminder of the "punishment" she received for using a road reserved for "high-caste" people.

అక్టోబర్ 18 -23 వరకూ లండన్ లోని HOST గ్యాలరీలో భారతదేశంలోని దళితులపై జరుగుతున్న హింస, దౌర్జన్యాల సజీవ చిత్రాలు ప్రదర్శితమౌతున్నాయి. దళితుల పరిస్థితి గురించి అంతర్జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించడానికి సరైన సమాచారాన్ని అందించడానికీ ఈ ప్రదర్శన నిర్వహించడం జరుగుతోంది.

Marcus Perkins అనే ఫోటోగ్రఫర్ తీసిన ఫోటోలు ఈ ప్రదర్శనలో ఉంటాయి.

"దళితులపై దౌర్జన్యాలు ఎక్కడ జరుగుతున్నాయి ?" అని ప్రశ్నించే అర్బన్ భ్రమలను పటాపంచలు చేసే ప్రదర్శన ఇది. కులం/మతం ప్రాతిపదికన అమానవీయంగా వ్యవహరించే భారతీయ సంస్కృతి అసలు నిజాన్ని అంతర్జాతీయ స్థాయిలో నగ్నంగా నిలబెట్టే ప్రయత్నం ఇది.

ఈ ప్రదర్శన ప్రారంభోత్సవానికి అతిధిగా, చెన్నై కి చెందిన ప్రముఖ దళిత కవి మీనా కందస్వామి మాట్లాడుతూ ..."You realize this is something you should work on, something that has to be changed, It challenges your idea of hope and justice. It challenges your idea of any good future for the country,"అనడం గమనార్హం.

****

కాశ్మీరానికి స్వతంత్ర్యం

2010-10-25T10:12:00.001+05:30

"India needs azadi from Kashmir as much as Kashmir needs azadi from India."

- Arundhti Roy, TOI

Seeking better governance has nothing to do with aspiration for being separate. Both need not necessarily cancel each other out. Kashmirs participated in electoral politics to make their civic life better. That is no approval for a military rule by Indian state. Their aspiration for separate-independent state are always alive. Forceful nationalism is surely wrong. Forcing others for nationalism is a crime. That's what Indian state has done in Kashmir.

****

క్రైస్తవ మతోన్మాదం

2010-10-24T07:19:00.000+05:30

మతపిచ్చి మనిషిని పతనం చేసే మౌఢ్యం.మనదేశంలో ఈ పిచ్చి హద్దూపద్దూ లేకుండా పెరిగిపోతున్న మాట నిజం.రాజకీయనాయకుల. ధనవంతుల అండ దీనివెనుకాల ఉంది.రగులుతున్న సమస్యల్లో ఈ చాదస్తం కూడా
ఒకటి.దేశభవిష్యత్తుకు,సమాజప్రగతికి చాలా ప్రమాదకరంగా పరిణమిస్తున్న తక్షణ సమస్య మతం.

ఏమతమైనా...మౌడ్యం మాత్రం అదే...

టాయ్ లెట్ కెళ్దాం రా!

2010-10-21T09:35:00.000+05:30

గ్రామీణ ప్రాంతాలలో లెట్రిన్ అనే విధానమే కొత్త. అంగీకారం, నిర్మాణం, ఉపయోగం, జీవితంలో ఒక భాగంగా అలవాటు చేసుకోవడం వంటి చాలా క్లిష్టమైన మార్పుల దిశగా ఈ విధానాన్ని పరిచయం చెయ్యాలి. అంతేకాక ప్రజారోగ్యానికీ, శానిటేషన్ కీ గల సంబంధం వలన అత్యంత ఘోరంగా నష్టపోతున్న వీరికి ఆ సంబంధాన్ని తెలియజెప్పి ఈ personal behaviour ని మార్చడం ఒక పెద్ద ఛాలెంజ్.

అంతేకాక నీటికటకటతో తమతమవుతున్న పల్లెల్లో ఫ్లష్ పెడితే అది సమస్యాత్మకం అవుతుంది. అందుకే పోర్ ఫ్లష్ ద్వారా కేవలం నాలుగు లీటర్ల నీటితో పనయ్యే విధానం పరిచయం చెయ్యబడింది. 45 డిగ్రీ టాయ్ లెట్ ప్యాన్ ద్వారా ప్రవాహవేగం పెరిగి త్వరగా శుద్ది అయ్యే మార్గం లభించింది.

పట్టణాలలో ఈ సమస్య యొక్క రూపం వేరు. ఇక్కడ అది మానసికత సమస్యగా కాక ఒక పరిపాలనా సమస్యగా పరిచయమౌతుంది. ఇల్లీగల్ నివాసం, భూమి, నీటి సరఫరా వంటి విషయాల నేపధ్యంలో(మురికి వాడల్లో) స్లమ్ శానిటేషన్ ఎప్పుడూ ఒక రాజకీయ సమస్యే.

సాంకేతిక పరంగా పెద్ద పట్టణాల్లో ఫ్లష్ టాయిలెట్లు ఉపయోగించక తప్పదు. ఎందుకంటే ఆ మాత్రం నీళ్ళు వాడకుంటే మొత్తం సూయరేజ్ లైన్లు చోక్ అయ్యి మలం ట్రీట్మెంట్ ప్లాంట్ వరకూ చేరక అదొక ప్రజారోగ్య సమస్యగా పరిణమిస్తుంది. చిన్నపట్టణాల్లో సెప్టిక్ ట్యాంక్ టెక్నాలజీ ఉపయోగించబడుతున్నా అది కాలాంతరంలో ప్రమాదకారిగానే అవుతుంది. అది నిండిపోయిన తరువాత ఎలా క్లీన్ చేస్తారు నుంచీ దాని rehabilitation వరకూ ఈ టెక్నాలజీవలన అన్నీ సమస్యలే. అందుకే సంపూర్ణ పారిశుధ్య ఉద్యమం మొకటి భారతదేశంలో మొదలయ్యింది.

ఈ విషయంలో ప్రాంతాలవారీగా డైవర్సిటీ ఆఫ్ అప్రోచ్ ఉంది. భారతదేశంలో ఈ కార్యక్రమం పశ్చిమ బెంగాల్ లో ఒక రకంగా జరుగుతుంటే బీహార్ లో మరో రకంగా అమలు చెయ్యబడుతోంది. తమిళనాడు మా విధానం వేరంటోంటే మహరాష్ట్ర కమ్యూనిటీ లెడ్ శానిటేషన్ అని కొత్త పంధాలో నడుపుతున్నారు. గుజరాత్ రాజస్థాన్ లు నీటి అవసరం లేని డ్రై టెక్నాలజీని అభివృద్ధి చేస్తుంటే కేరళ మా అవసరాలకు ఎకోశానిటేషన్ బెస్ట్ అంటున్నాయి. అంధ్రప్రదేశ్ మా ఇంజనీర్లు కట్టించిందే టాయ్ లెట్ అంటుంటే మీ ఇష్టమొచ్చిన మోడల్ ఎంచుకోండని కర్ణాటక చెబుతోంది.

సంపూర్ణ పారిశుధ్య ఉద్యమంలోని అందమే భిన్నత్వం,వైవిధ్యం. ప్రభుత్వ విధానాలు కాకుండా ప్రజల మనోభావాలే కేంద్రంగా అమలయ్యే కార్యక్రమం. అందుకే ఈ కార్యక్రమంలో గైడ్ లైన్స్ ఉన్నాయేగానీ ఖచ్చితమైన రూల్స్ లేవు. ఇదొక పారిశుద్ధ ఉద్యమం. నిర్మల్ గ్రామ్ పురస్కార్ లాంటి సామూహిక బహుమతుల్ని రాష్ట్రపతి చేతుల మీదుగా గ్రామ సర్పంచులు అందుకునే విన్నూత్నమైన కార్యక్రమం. ఇది టాయ్ లెట్ నిర్మాణానికి పరిమితం కాకుండా పరిసరాల పరిశుభ్రతకు, సమగ్ర గ్రామీణ శుభ్రతకూ ఆలవాలమౌతున్న కార్యక్రమం.

దీని గురించి పట్టణాల్లో ఉండేవాళ్ళకు తెలియకపోవచ్చు. కానీ ఇదొక ఉద్యమం. సామాజిక విప్లవం. 2012 కాకపోయ్యినా 2015 లోపు మన దేశం బాహ్యమలరహిత, శుభ్రమైన దేశంగా మారుతుంది. అది ఒక గౌరవప్రదమైన ముందడుగు. కోట్లాది ప్రజలు ముఖ్యంగా మహిళలు సిగ్గుపడకుండా కాలకృత్యాలు తీర్చుకునే అందమైన శుభోదయాలకు తొలిపిలుపు.

****

కులగౌరవ హత్యల పరిశోధన ‘ఆక్రోష్’

2010-10-20T15:16:00.000+05:30

“ఇంకా కులమేంటండీ?” అనేవాళ్ళు ఎవరూ వారివారి కులాల్ని దాటి పెళ్ళిచేసుకోరు.
ఎంత అభ్యుదయవాదైనా తల్లిదండ్రుల ఇష్టమనో, పెద్దల మాట వినాలనో కుటుంబ గౌరవాన్ని కాపాడేస్తూ కులాన్ని భద్రంగా కొనసాగించేస్తారు. ఇది కేవలం వ్యక్తిగత విషయం.
కానీ… కుటుంబగౌరవం కులగౌరవంగా మారితే… అది కాపాడుకోవడానికి మానవహననం జరిగితే…
అదప్పుడు భయంకరమైన సామాజిక సమస్య. సాంప్రదాయ ఆధిపత్యానికీ ప్రజాస్వామిక చట్టానికీ మధ్య సమస్య.
ఈ సమస్యని అత్యంత సునిశితంగా, అంతే వ్యాపారాత్మకంగా సృజించిన చిత్రం ‘ఆక్రోష్’.

పూర్తి సమీక్ష కోసం....నవతరంగం చూడండి.

****

హిందువులు Vs రాజ్యాంగం

2010-10-03T07:31:00.000+05:30

(అగ్రకుల) హిందువులు తమ సామాజిక శక్తిని, రాజకీయ అధికారాన్నీ,ఆర్థిక బలిమిని by design మతం నుంచే పొందారు. This holds good for any majority across the world.

దళితులూ, మైనారిటీలూ అదే dominant మతం కారణంగా exploitation, inhuman treatment ఎదుర్కోవడమే కాకుండా సామాజిక-రాజకీయ-ఆర్థికావకాశాలు కోల్పోయారు.

ఈ పరిస్థితుల్లో the only level playing field possible came through constitution. రాజ్యాంగం కేవలం సమాన అధికారాలు కల్పించలేదు. అప్పటివరకూ వంచితులుగా నిలబడినవాళ్ళకు nominal incremental advantage ఇవ్వజూసింది.

ఇది సహజంగానే కులహిందువులకు అంగీకారం కాని విషయం. సచేతనంగా కాకపోయినా, ఉపచేతనంగా (subconscious గా)హిందువులకు రాజ్యాంగంపైనుండే అక్కసుకు ఇదొక కారణం. You can observe this in the blog world discourses of caste and religion when they are pitted against constitutional guarantees granted to Dalits and minorities.

On the other hand, దళితులకూ మైనారిటీల మనుగడకున్న ఏకైన ఆధారం రాజ్యాంగం. This is the only place that will guarantee them their rightful position in this society. అందుకే we swear by law and constitution. And get more worried if it doesn't deliver justice. అందుకే ఈ కేసులో మెజారిటీ మతవిశ్వాసాల ప్రాతిపదిక తీసుకుని కోర్టు తీర్పు నివ్వడం ఇంత disappointment కు కారణం.

****

గాంధీ పై అంబేద్కర్ ఆలోచనలు...

2010-10-02T07:49:00.000+05:30

హిందుత్వ = అమెరికత్వ

2010-09-30T09:27:00.002+05:30

అప్రెషన్....
సప్రెషన్...
క్యాపిటలిజం....
జింగోయిజం....
ఇస్లామోఫోబియా....
హిందుత్వ = అమెరికత్వ

స్కూళ్ళలో కులవివక్ష

2010-09-29T16:47:00.002+05:30

Dalit Descimination in School

చెన్నై సిటీలో కులవివక్ష

2010-09-26T06:36:00.001+05:30

CHENNAI: If you ever thought that untouchability is a rural phenomenon, please wait. Caste definitely has its shadow over metropolitan Chennai, where discrimination is prevalent in different forms - both subtle and otherwise, if one were to go by an ongoing survey.

Though many members of the Schedule Castes have migrated to the state capital and some of them have even progressed economically, Dalits still face unique forms of discrimination and atrocities at various levels, according to the Tamil Nadu Untouchability Eradication Front, which is conducting the first of its kind survey to map 'urban untouchability'.

For instance, a senior government officer was asked to vacate a flat in upscale Anna Nagar after his landlord came to know that the tenant was a Dalit. And that ended their cordiality.

In many uppercaste households, Dalit housemaids are barred from entering certain parts of the house like kitchen or prayerroom. "Dalits are made to just do the dishes, wash clothes and clean bathrooms," points out P Sampath, president of the Front.

He says the survey initially carried 36 queries, most of them referring to specific forms of discrimination. But now the questions have gone up to 50, as newer forms of discrimination are reported by the people surveyed.

The need for the survey, conducted in 30 specific pockets with dense Dalit population, was felt when the members of the Front visited a few slums to mobilise support for agitations. Basic amenities elude slums because they are mostly populated by SC members, he adds.

The Front will release the final results with figures and a list of forms of discrimination in a few days. It had earlier done a similar survey in rural Tamil Nadu and identified 85 forms of discrimination and 23 forms of atrocities practised against Dalits.

http://expressbuzz.com/cities/chennai/untouchability-in-chennai-yes-shows-survey/209762.html

****

మళ్ళీ... మరో బలి

2010-09-22T09:18:00.001+05:30

ఈ సారి కలకత్తా అమ్మాయిని ముంబై కుర్రాడు హైదరాబాద్ లో ప్రేమ పేరుతో బేస్ బాల్ బ్యాట్ తో మోది హతమార్చాడు.
మహిళలపై హింస విషయంలో ఆంధ్రప్రదేశ్ నెంబర్ వన్, హైదరాబాద్ నెంబర్ టూ అంటూ పత్రికలు గర్వంగా కాలరెత్తేసాయి.
సంబరాలు జరుపుకుందామా? సిగ్గుతో తల వంచుకుందామా? మార్పుకోసం ఏమైనా చేద్దామా? అనేవి ప్రశ్నలు.
ఈ ప్రశ్నకు సాధానాలు వెతుకుతూ ఒక మీటింగ్ కు వెళితే...అక్కడ ఆ వయసులో లేని కొందరు వయస్కులు,

మోరల్ క్లాసులు కావాలన్నారు.
స్పిరిట్యువాలిటీ కాపాడుతుందన్నారు.
అర్జంటుగా యువతని పాశ్చాత్యధోరణి నుంచీ రక్షించాలన్నారు.
స్నేహం, ఆకర్షణ, ప్రేమ మానసిక దౌర్బల్యాలని తేల్చేశారు.
నిజమా! నిజమా! ఇవే సమాధానాలా?

***

దళిత హక్కులు

2010-09-20T07:31:00.002+05:30

DalitRights

ఆహారపు అలవాట్లలో బ్రాహ్మినైజేషన్

2010-09-19T23:39:00.000+05:30

Food

లాజిక్ లేని లాజిక్

2010-09-18T10:06:00.000+05:30

దేవుడిచ్చాడని నమ్మే మతగ్రంథాలకీ - మార్పు అవసరం లేదమే మతాలకీ. మనకు మనం ఇచ్చుకున్న రాజ్యాంగానికీ - నిరంతరం అవసరానికి అనుగుణంగా మార్చుకునే రాజ్యాంగానికీ పోలికా !
ఎవడండీ వీడూ !!

****

రాజ్యాంగం - రాజకీయాలు - ప్రజలు

2010-09-14T17:21:00.000+05:30

However good a constitution might be, it will prove evil if not implemented by right people. However bad a constitution might be, it will become effective if people implement it have right motives. Constitution is irrelevant without its people and its polity. So, constitution needs to be understood in the context a nation's political atmosphere and quality of its people.
- Dr.B.R. Ambedkar

దళితతీవ్రవాదం

2010-09-07T14:20:00.001+05:30

అనునిత్యం వివక్ష
క్షణక్షణమూ అణచివేత
ప్రతిరోజూ ఒక హత్యాకాండ
సెంచరీల ముందు కాదు
శతాబ్ధాలు మారిన ఇప్పటికీ అదే కథ

హింసకు ప్రతిహింస
ప్రాణానికి ప్రాణం
అన్యాయానికి ఆయుధం
ప్రతీకారమని నమ్ముంటే...
ఎన్ని లక్షల అగ్రకులం తలలు మొండాలకి మిగిలుండేవా!
నీ మదిలో "దళితతీవ్రవాదపు" వెర్రి తలపు మొలిచుండేదా!
ఒక్కసారి మెదడుంటే ఆలోచించు

ప్రేమించడం తెలిసినంతగా
మాకు ద్వేషించడం తెలీదు
సహించడం తెలిసినంతగా
అసహ్యించడం తెలీదు
ఓర్చుకోవడం తెలిసినంతగా
ఓదార్పు నటించడం తెలీదు
ప్రతిరోజూ ఛస్తున్నా
చంపడం మాకు తెలీదు

రక్షక్షేత్రాలు మీరు సృష్టిస్తే
రుధిర బీజాక్షరాలు మేము రాశాం
తరాలమారణహోమాలకి
హిందూ తీవ్రవాదానికి
ధిక్కరించినా, ప్రతిఘటించినా
మా జవాబు మాత్రం తీవ్రవాదం కాదు
హింస అంతకంటే కాదు

ధిక్కారం
పోరాటం
ఆత్మగౌరవ నినాదం
అంబేద్కర్ ఆదర్శం
రాజ్యాంగం మా మార్గం

అవమానం,అసహ్యం
హింస, హత్య
హిందుత్వపు మిధ్య
మీ ఉపదేశం

మీకూమాకూ చుక్కెదురే
తెగేదాకా లాగితే మాత్రం
చుక్కలు కనిపించడం ఖరారే

****

శుక్రకణం కులమేమి? జీవితం విలువేమి?

2010-09-06T09:37:00.001+05:30

సినీపరిశ్రమలో కథలెలా తయారవుతాయి?

2010-09-02T15:25:00.000+05:30

ప్రస్తుతానికి పరిశ్రమలో పూర్తి స్క్రిప్టు రాసుకునేవాళ్ళు వేళ్ళమీద లెక్కించొచ్చు. ఒకవేళ పూర్తిస్థాయి స్క్రిప్టు మనం రాసుకున్నా, చదివే ఓపిక, తీరిక చాలా మంది నిర్మాతలకు/దర్శకులకూ ఉండదు. చదివినా దాన్ని visualize చేసుకునే తీరులో మనోళ్ళింకా ఆరితేరలేదు. దానికి కారణం ఒక standardized script format మనకు లేకపోవడం. హాలీవుడ్ ఫార్మేట్ ను తెలుగు సినిమా అవసరాలకు అనుగుణంగా పూర్తిస్థాయిలో adopt చేసుకోకపోవడం. కొంతమంది హాలీవుడ్ ఫార్మేట్లో రాస్తున్నా, అది ఇంకా పరిశ్రమకు అలవాటు కాకపోవడం. ఇలా కర్ణుడి చావుకి వందకారణాలున్నాయి చెప్పుకుంటూ పోతే.

పూర్తిస్థాయి స్క్రిప్ట్ మన కోసం రాసుకోవడం వరకూ బాగానే ఉంటాయిగానీ, mainstream industry అవసరం కోసం రాయడానికి కొంత process ఉంటుంది. మొదటగా ఒక సింగిల్/డబల్ పేజ్ “ఐడియా” వినిపించడం. ఇందులో థీం,స్థూల కథ, కథన విధానం/వైవిధ్యం గురించి పరిచయం, ఒకవేళ వీలైతే దాని వ్యాపారాత్మక ప్రాముఖ్యం ఉంటాయి. అది నిర్మాతా/దర్శకుడికి నచ్చితే పరిశ్రమ భాషలో “ట్రీట్మెంట్” రాయమంటారు.హాలీవుడ్ పరిభాషలో చెప్పాలంటే ఇది step-outline అన్నమాట.ఇది 20-40 పేజీలు ఉంటుంది.

ఈ స్టెప్ అవుట్ లైన్లోనే ‘సీన్ ఆర్డర్’మిళితమై ఉంటుంది. ఇది నచ్చితే రచయితకు అడ్వన్స్ ఇచ్చి సినిమా మొత్తం రాయమంటారు. ఒకవేళ నిర్మాత/దర్శకుల ఆస్థాన రచయితలుంటే ఆ ట్రీట్మెంట్ వాళ్ళ చేతుల్లో పెట్టి రాయమంటారు. ప్రస్తుతానికి “స్క్రీన్ ప్లే” తెలుగు పరిశ్రమలో ఏ రచయితా రాయరు. వాళ్ళు రాసేదల్లా కథావిస్తరణ మాత్రమే. అందులో description ఎడమవైపు, కుడివైపున డైలాగులూ రాసి పనికానిచ్చేస్తారు.

ఇంకా ప్రమాదం ఎక్కడొస్తుందంటే ఐడియా ఒకడి దగ్గర తీసుకుని, ట్రీట్మెంట్ ఇంకోడి చేత రాయించి, మళ్ళీ ఆట్రీట్మెంటుని నలుగురికిచ్చి నాలుగు వర్షన్లు రాయమంటారు. ఆ తరువాత వాళ్ళ ఆస్థాన విద్వాంసుల్ని పిలిచి అ నాలు వర్షన్స్ లో వచ్చిన మంచి సీన్లను ఏరి ఒక చోట పోగేసి సినిమాగా రాయమంటారు. మరో ఇద్దరి చేత ఆ అతుకుల బొంతను అల్లించి వాళ్ళకు స్క్రీన్ ప్లే క్రెడిట్ ఇస్తారు. ఇక మాటల రచయితలు ఉండనే ఉన్నారు. వీళ్ళేం రాస్తారో వాళ్ళకే తెలియాలి

ఇలా తెలుగు సినిమాలో “కథ” అనే మాట ఎక్కడా వినపడకుండా సినిమాలు తయారైపోతాయి. అందుకే ఈ బాధంతా. కథ ఉంటే పాత్రలుంటాయి. పాత్రలుంటే వాటికి వ్యక్తిత్వాలుంటాయి, వ్యక్తిత్వాలుంటే వాటికి గమ్యాలుంటాయి, గమ్యాలంటే ఘర్షణ ఉంటుంది. అప్పుడే కథ రక్తి కడుతుంది. ఇవేమీ లేకుండా తెలుగు సినిమా కథ నడిచి పోతొంది. సినిమా నుంచీ సినిమా పుడుతోందేతప్ప కథ నుంచీ సినిమా తయారు కావడం లేదు.

****

ఇంకా ఎందుకు రిజర్వేషన్లు?

2010-09-01T14:05:00.000+05:30

“You don’t take a person who, for years, has been hobbled by chains, bring
him to the starting line in a race and say ‘ you are free to compete
with all others’, and still justly believe that you have been completely
fair.”
... — Former US President Lyndon B Johnson in a famous 1965 speech that laid the foundations of affirmative action there

****

బాస - కారంచేడు సంస్మరణ సంచిక

2010-08-31T10:16:00.000+05:30

July 2010 Final

Paradigm shift...అంటే !

2010-08-28T10:03:00.000+05:30

"Paradigm shift" has become such a catch phrase nowadays.
But, did you ever wonder how a paradigm is formed ?Well, here is how ........

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*****

ఎవరిది దొడ్డిదారి?

2010-08-27T09:00:00.001+05:30

Brahmanical attitudes are a major hurdle in India’s emergence as a humane society.- Dr.Amrik Singh

ఎవరిది దొడ్డిదారి?
వేల సంవత్సరాలు, వందల తరాలు
అప్రకటిత రిజర్వేషన్లు, అభివృద్ధి ఫలాలు
అప్పనంగా దండుకున్న అగ్రకులాలదా !

అభివృద్ధిలో అవసరం లేదు
కనీసం అవకాశంలో సమానత్వం కోసం పోరాడి
రిజర్వేషన్లు తెచ్చుకుని
వాటి అమలుకు ఇప్పటికీ పోరాడుతున్న దళితులదా !

లోపాయకారి రిజర్వేషన్లు ఇప్పటికీ మీవే
కులప్రాతిపదికన అధికారాన్ని రిజర్వు చేసుకునేదీ మీరే
MNC లలోనూ "మీ వోళ్ళకే" ఉద్యోగాలనుకునేదీ మీరే
ఇన్నాళ్ళు దౌర్జన్యంగా ప్రయాణించారు కాబట్టి
మీ దొడ్డిదారి రహదారిగా మారిందా?
ఇప్పుడు రాజ్యాంగం ప్రకటించిందికాబట్టి
మా పోరాటమార్గం మీకు దొడ్డిదారిగా కనిపించిందా?

ఓ అగ్రకుల మాలిన్యమా
నీ పేరు నిప్పురవ్వా!

*****

MNC లలోని అప్రకటిత రిజర్వేషన్ల గురించి పరిశోధనా వ్యాసం ఈ లంకెలో చూడండి.

*****

అసలు ఈ గొడవలతో జ్యోతక్క కి ఏమిటి సంబంధం?

2010-08-24T22:07:00.003+05:30

విశ్వవిద్యాలయ పరిశోధనల్లో బ్లాగురాతలు

2010-08-21T23:23:00.000+05:30

సినిమాలకు సంబంధించిన విషయాలైనా, సాహిత్యానికి సంబంధించిన విషయాలైనా, రాజకీయ-సామాజిక అంశాలైనా బ్లాగుల్లో సృశించినన్ని కోణాల్ని mainstream పత్రికలు కూడా సృశించలేదనేని అక్షర సత్యం. ఈ వైవిధ్యమే బ్లాగుల వ్యక్తిత్వం. ఇంత జరుగుతున్నా బ్లాగు రచనల "విలువ" గురించి కొంత మంది పెద్దలు పెదవి విరవడం మనకు తెలిసిందే. బ్లాగు వ్యాసాలూ - చర్చలూ విశ్వవిద్యాల పరిశోధనల స్థాయికి ఎదుగుతున్నాయనే నిజానికి ఒక ఉదాహరణ ఈ క్రింది వ్యాసం.

డాక్టర్ కేశవరెడ్డి గారి ‘మునెమ్మ’ నవల గురించి పత్రికలు, బ్లాగుల్లో జరిగిన చర్చలూ-అభిప్రాయాల్ని ఉటంకిస్తూ రాసిన విశ్వవిద్యాలయ పరిశోధనా వ్యాసం ఇది. Let's celebrate.

munemma

****

కథకుని అంతరంగికం

2010-08-12T09:22:00.001+05:30

కథ ఎలా పుడుతుంది? ఆ కథ పుట్టించే కథకుడి ప్రసవ వేదన ఏమిటి? ఆ కథకుడి అంతరంగం ఎట్లాంటిది? అనే ప్రశ్నలకు అంత సులభంగా సమాధానం దొరకదు. ఏ ఘటన స్ఫూర్తి నిచ్చిందో, ఏ సంఘటన ప్రభావితం చేసిందో కథరాసేసిన కథకుడి అంత:చేతనకు తప్ప కథకుడికే తెలీదు. అలాంటి కథకుడి మనోభావాల్ని ఆవిష్కరించిన బుచ్చిబాబు వ్యాసం "కథకుని అంతరంగికం" ఈ మధ్యనే దొరికింది. అదిక్కడ మీకోసం...

kathakuni-antarangam-కథకుని-ఆంతరంగికం-బుచ్చిబాబు

ఇండియా...ఒక టెర్రరిస్ట్ స్టేట్ !!!

2010-08-06T23:12:00.001+05:30

"ఛాయ్స్" ఒక భ్రమ !

2010-08-06T13:53:00.000+05:30

మీడియాలో కనిపించని దళిత ప్రపంచం

2010-07-28T00:26:00.000+05:30

స్నేహాల గిలిగింతల సాక్షిగా

2010-07-26T16:42:00.001+05:30

‘ఉడాన్’ చిత్రంలోని కవితకు తెలుగు స్వేఛ్ఛానువాదం;

క్షణాల లాను పై
చెదిరి పడిన జ్ఞాపకాలు
ఆ జ్ఞాపకాల మీదుగా
నా నగ్నపాదాల నడక.
చాలా దూరం వచ్చేశాను.
ఇప్పుడు కనీసం గుర్తులేదు
చెప్పులెక్కడొదిలానో...

వచ్చిప్పుడు పాదాలు సుకుమారంగా ఉన్నాయి
ఇప్పుడూ ఆ సౌకుమార్యం వీడిపోలేదు
చక్కిలిగిలిపెట్టే మనస్నేహాల గిలిగింతల సాక్షిగా
బహుశా ఎప్పటికీ వీడదుకూడా

నిజంగా...
చెప్పులెక్కడొదిలానో ఇంకా గుర్తులేదు
కానీ, అనిపిస్తుంది
వాటి అవసరం ఇప్పట్లో లేదని

****